tag:blogger.com,1999:blog-191634122011-12-03T04:51:48.452-08:00jackyhttp://www.blogger.com/profile/05770445539989909538noreply@blogger.comBlogger561100tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-23239724937622286582007-09-25T22:40:00.000-07:002007-09-24T22:46:16.454-07:00ใครนะ...สุขกว่ากัน?!?<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RvifmunhXUI/AAAAAAAABvA/339tF8300Wg/s1600-h/BestStory.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RvifmunhXUI/AAAAAAAABvA/339tF8300Wg/s320/BestStory.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5114012864576838978" border="0" /></a>(โปรดกดที่รูป เพื่อดูภาพขนาดใหญ่ด้วยครับ)<br /><div style="text-align: left;"><br />อ่่านจบแล้ว ช่วยกันฝากบอก<a href="http://jacktui.blogspot.com/2007/02/blog-post.html">อีนี่</a> เอ้ย <a href="http://jacktui.blogspot.com/2007/02/blog-post.html">หล่อนคนนี้</a>ด้วยว่า "ความสุข" ที่แท้จริงคืออะไร?<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-2323972493762228658?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-71283382505065577702007-09-23T10:30:00.000-07:002007-09-23T10:39:28.193-07:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">เ ลื อ ก ข อ ง ใส่ บ า ต ร ต า ม วั น เ กิ ด</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">วันอาทิตย์</span><br />อาหารคาว : ประเภทไข่ ไข่ดาว ไข่เจียว ไข่ลูกเขย ต้ม แกงกะทิ<br />อาหารหวาน : ไข่หวาน มะพร้าวอ่อน มะพร้าวแก้ว ขนมใส่กะทิ น้ำกระเจี๊ยบ น้ำมะพร้าว น้ำขิง เงาะ<br />ของถวายพระ : หลอดไฟ ไฟฉาย เทียน ธูป อุปกรณ์แสงสว่าง แว่นตา หมากพลู<br />ไหว้พระ : ปางถวายเนตร ( พระประจำวันเกิด) กำลังวันเท่ากับ 6 (สวดแบบย่อ อะ วิช สุ นุส สา นุต ติ)<br />ทำทาน : เติมน้ำมันตะเกียงตามวัด คนตาบอด โรงพยาบาลโรคตา มูลนิธิคนตาบอด โรงพยาบาลโรคหัวใจ มูลนิธิโรคหัวใจ<br />พฤติกรรม : ออกรับแสงอาทิตย์อ่อนๆ ช่วงเช้าหรือเย็นๆ เพื่อให้เกิดพลัง อย่าใจร้อน เลิกทิฐิ ทำตัวเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น<br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 0); font-weight: bold;">วันจันทร์</span><br />อาหารคาว : ประเภทสัตว์ปีก สัตว์น้ำ เช่นไก่ผัดขิง ไก่ย่าง ไก่ทอด ปูผัดผงกะหรี่ ปูนึ่ง ข้าวมันไก่ ข้าวผัดปู เต้าหูทอด แกงจืดเต้าหู้ แกงเผ็ดเป็ดย่าง ปลาสลิดทอด<br />อาหารหวาน : น้ำเต้าหู้ นมถั่วเหลือง น้ำอ้อย โดนัท นมสด นมกล่อง เผือก มันลางสาด ขนมเปี๊ยะ<br />ของถวายพระ : แก้วน้ำ แจกัน ของโปร่งๆ ใสๆ<br />ไหว้พระ : ปางห้ามญาติ ( พระประจำวันเกิด) กำลังวัน เท่ากับ 15 ( สวดแบบย่อ อิ ระ ชา คะ ตะ ระ สา)<br />ทำทาน : มูลนิธิช่วยเหลือสตรี<br />พฤติกรรม : ทำจิตใจให้สดชื่น แจ่มใส อยู่เสมอ อย่าวิตกกังวลเกินเหตุ ให้ความช่วยเหลือสตรีเช่นลุก ให้สตรีนั่งบนรถเมล์บริหารกล้ามเนื้อหน้าอกให้แข็งแรง<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 153, 255);">วันอังคาร</span><br />อาหารคาว : อาหารประเภทเส้น ขนมจีน วุ้นเส้น บะหมี่ ก๋วยเตี๋ยว เนื้อวัว ปลาช่อนตากแห้งทอด<br />อาหารหวาน : ฝอยทอง สลิ่ม ลอดช่อง ทุเรียน ระกำ ขนุน น้ำสไปร์ท น้ำอัดลม<br />ของถวายพระ : เหล็ก เครื่องมือประเภทเหล็ก กรรไกร แปรงสีฟัน ยาสีฟัน พัดลม กรรไกรตัดเล็บ<br />ไหว้พระ : ปางไสยาสน์ (พระนอน) มีกำลังเท่ากับ 8 (สวดแบบย่อ ติ หัง จะ โต โร ถิ นัง)<br />ทำทาน : คนพิการทางปาก ปากแหว่ง ผู้ป่วยโรคลมชัก<br />พฤติกรรม : ทำตัวให้กระฉับกระเฉง ตื่นตัว ขยันให้มากขึ้น ลดอารมณ์ร้อน การชิงดีชิงเด่น<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">วันพุธ (กลางวัน)</span><br />อาหารคาว : เน้นสีเขียว-หมู แกงเขียวหวานหมู หมูปิ้ง หมูทอด ผัดพริกหมู คะน้าน้ำมันหอย<br />อาหารหวาน : ขนมเปียกปูนเขียว น้ำฝรั่ง ชมพู่เขียว องุ่นเขียว มะม่วงเขียวเสวยฝรั่ง ชามะนาว<br />ของถวายพระ : สมุด กระดาษ ปากกา ดินสอ อุปกรณ์การเรียนการศึกษา<br />ไหว้พระ : ปางอุ้มบาตร (พระประจำวันเกิด) มีกำลังเท่ากับ 17 (สวดแบบย่อ ปิ สัม ระ โล ปุ สัต พุท )<br />ทำทาน : คนพิการทางหู โรงพยาบาลโรคสมอง โรงเรียนสอนคนหูหนวก<br />พฤติกรรม : อ่านหนังสือธรรมะ ร้องเพลง ฝึกสร้างความมั่นใจให้ตนเอง<br /><br /><span style="font-weight: bold;">วันพุธ (กลางคืน)</span><br />อาหารคาว : ของหมักดอง ผักกาดดองผัดไข่ อาหารกระป๋อง แกงใบยอ หมูยอ แหนม ไข่เยี่ยวม้า ห่อหมก<br />อาหารหวาน : ข้าวหมาก ขนมเปียกปูนดำ เฉาก๊วย ข้าวเหนียวดำ เม็ดมะม่วงหิมพานต์ ผลไม้หัวโตๆ ทุเรียน<br />ของถวายพระ : พัดลม เทปธรรมะ ยาแก้โรคลม ยาหอม<br />ไหว้พระ : ปางป่าเลไลย์ ( พระประจำวันเกิด) มีกำลังเท่ากับ 12 (สวดแบบย่อ คะ พุท ปัน ทู ธัม วะ คะ )<br />ทำทาน : มูลนิธิหรือหน่วยงานที่เกี่ยวกับยาเสพติด<br />พฤติกรรม : เลิก บุหรี่ เลิกดื่มหรือลดปริมาณการดื่มแอลกอฮอล์ทุกชนิด เลิกการพนัน เลิกทำตัวเหลวไหล เลิกเที่ยวกลางคืน เลิกยาเสพติดทุกชนิด<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 0);">วันพฤหัสบดี</span><br />อาหารคาว : ประเภทเถา แกงเลียง บวบผัดไข่ น้ำเต้า<br />อาหารหวาน : แตงโม แตงไทย น้ำสมุนไพร ส้ม สาลี่ น้ำมะตูม น้ำว่านหางจระเข้<br />ของถวายพระ : สบง จีวร หนังสือธรรมะ ตู้ยา โต๊ะหมู่บูชา<br />ไหว้พระ : ปางสมาธิ ( พระประจำวันเกิด) มีกำลังเท่ากับ 19 ( สวดแบบย่อ ภะ สัม สัม วิ สะ เท ภะ)<br />ทำทาน : โรงพยาบาลสงฆ์ บริจาคข้าวสาร เสื้อผ้า ผ้าห่มกันหนาว<br />พฤติกรรม : นั่งสมาธิ สวดมนต์ ถือศีล 5 อย่าซื่อจนเกินไป<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">วันศุกร์</span><br />อาหารคาว : ประเภทของหอม หวาน ข้าวหอมมะลิ ผักกาดหอม ไข่เจียวหอมใหญ่ ยำหัวหอม<br />อาหารหวาน : ขนมหวาน หอมทุกชนิด น้ำเก๊กฮวย ผลไม้ที่มีกลิ่นหอม กล้วยหอม เค้ก<br />ของถวายพระ : นาฬิกา โต๊ะรับแขก ดอกไม้สวยหอม ระฆัง ย่าม<br />ไหว้พระ : ปางรำพึง ( พระประจำวันเกิด) มีกำลังเท่ากับ 21 ( สวดแบบย่อ วา โธ โน อะ มะ มะ วา)<br />ทำทาน : เด็กด้อยโอกาส ให้เงิน ให้เสื้อผ้า อาหารที่หอมหวานชวนกิน เช่น ไอศกรีม<br />พฤติกรรม : ทำตัวให้สดชื่นแจ่มใส บำรุง ดูแลตัวเองให้ดูดีอยู่ตลอด จัดสิ่งแวดล้อมให้น่าอยู่ สวยงาม เลิกการฟุ่มเฟือย<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">วันเสาร์</span><br />อาหารคาว : ประเภทของขม ของดำมะระยัดไส้ สะเดาน้ำปลาหวาน น้ำพริกปลาทู มะเขือยาว<br />อาหารหวาน : ลูกตาลเชื่อม กาแฟ โอเลี้ยง<br />ของถวายพระ : ร่มสีดำ กระเบื้องมุงหลังคา ไม้กวาด สร้างห้องน้ำถวายวัด<br />ไหว้พระ : ปางนาคปรก ( พระประจำวันเกิด) มีกำลังเท่ากับ 10 ( สวดแบบย่อ โส มา ณะ กะ ระ ถา โธ)<br />ทำทาน : โรงพยาบาลโรคจิต โรงพยาบาลโรคประสาท<br />พฤติกรรม : กวาดลานวัด ล้างห้องน้ำวัด ไม่เครียด มองโลกในแง่ดี ขยะในบ้านยกทิ้งทุกวัน อย่าหมักหมม<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-7128338250506557770?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-24797053988567203512007-09-22T01:30:00.000-07:002007-09-22T11:26:08.251-07:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">นิตยสารป็อปปูลาร์ มาแคนนิกส์ (The Popular Mechanics) เคยวิจัยโดยการวิเคราะห์ทางสถิติไว้ว่า ที่นั่งบนเครื่องบิน...นั่งด้านท้ายปลอดภัยกว่า</span><br /><br /> ทั้งนี้ จากการศึกษาสถิติจากอุบัติเหตุต่างๆ ของสารพัดสายการบินที่เกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกาชี้ให้เห็นว่า ยิ่งอยู่ห่างจากหัวเครื่องบินเท่าใดก็ยิ่งปลอดภัยมากขึ้นเท่านั้น โดยสถิติผู้รอดชีวิตจากอุบัติเหตุบนเครื่องบินส่วนใหญ่ 40% มีที่นั่งบริเวณหางเครื่องบิน<br /><br /> นิตยสารดังกล่าวได้นำข้อมูลอุบัติเหตุของเครื่องบินในสหรัฐฯ จำนวน 20 ครั้ง จากสำนักงานความปลอดภัยด้านการขนส่งแห่งสหรัฐฯ (NTSB) ตั้งแต่ปี 2514 จนถึง ส.ค. 2550 อย่างละเอียด ที่มีทั้งผู้รอดชีวิตและเสียชีวิต พร้อมทั้งข้อมูลแผนผังที่นั่งของผู้โดยสารมาวิเคราะห์ว่าอุบัติเหตุแต่ละครั้ง ผู้โดยสารในแต่ละที่นั่งมีสภาพเป็นอย่างไร<br /><br /> ทีมงานได้เปรียบเทียบอัตราการรอดชีวิต โดยแบ่งเครื่องบินออกเป็น 4 ส่วน โดยได้ข้อสรุปว่า "ยิ่งใกล้หางยิ่งปลอดภัยกว่า"<br /><br /> อุบัติเหตุ 11 ใน 20 ครั้ง ผู้โดยสารที่นั่งแถวท้ายๆ ส่วนใหญ่ปลอดภัย หรือประสบเหตุเบากว่า โดยใน 7 กรณีของกลุ่มนี้ผู้โดยสารที่ปลอดภัยนั่งอยู่ในแถวท้ายๆ อีกทั้งได้ยกตัวอย่างอุบัติเหตุในปี 2525 กับสายการบินฟลอริดา (Air Florida) ที่เกิดขึ้นในวอชิงตันดีซี และปี 2515 กับอีสเทิร์น 727 (Eastern 727) ที่ท่าอากาศยานเคนนาดี ในนิวยอร์ก ซึ่งผู้โดยสารของทั้ง 2 กรณีที่รอดชีวิตล้วนนั่งอยู่บริเวณหางของเครื่องบิน<br /><br /> อีกทั้งยังมีกรณี ดีซี-8 ของสายการบินยูไนเต็ด ( United DC-8) เกิดน้ำมันหมดกลางอากาศใกล้กับพอร์ตแลนด์ ในปี 2519 มีผู้เสียชีวิต 7 ราย ทั้งหมดล้วนนั่งอยู่ใน 4 แถวแรก<br /><br /> นอกจากนี้ มีอุบัติเหตุเพียง 5 ครั้งเท่านั้นที่ผู้โดยสารบริเวณด้านหน้าประสบเหตุเบากว่า ซึ่งเหตุการณ์ทั้ง 5 เกิดระหว่างปี 2531-2535 ส่วนใหญ่เพราะเหตุเกิดที่บริเวณปีก อย่างอุบัติเหตุในปี 2532 ที่ไอโอวากับสายการบินยูไนเต็ด มีผู้โดยสารรอดชีวิต 175 คน โดยส่วนใหญ่อยู่ที่ห้องผู้โดยสารส่วนหน้าปีกและส่วนหัว<br /><br /> และอีก 3 ครั้งที่ทั้งผู้นั่งส่วนหัวและท้ายเครื่องมีโอกาสรอดชีวิตพอๆ กัน<br /><br /> ส่วนผู้ที่นั่งบริเวณหัวลำปลอดภัยนั้น มีเพียง 1 กรณีเท่านั้น ในปี 2532 เครื่องโบอิ้ง 737-400 ของสายการบินยูเอสแอร์ (USAir) เกิดอุบัติเหตุบนทางวิ่ง (รันเวย์) มีผู้โดยสารเสียชีวิตเพียง 2 รายคือ ผู้ที่นั่งในแถวที่ 21 และ 25<br /><br /> เมื่อคำณวนตามอัตราการรอดชีวิตแล้ว นิตยสารป็อปปูลาร์ มาแคนนิกส์ สรุปว่า ผู้ที่นั่งเคบินท้ายมีอัตราการรอดชีวิตถึง 69% หากเกิดอุบัติเหตุ และไล่ขึ้นมาในเคบินส่วนปีกโอกาสรอด 56% เสมอกับเคบินส่วนหน้าปีก<br /><br /> อย่างไรก็ดี เคบินที่มีอัตราการรอดชีวิตต่ำสุดคือเคบินแรก ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชั้นหนึ่งและชั้นธุรกิจ โดยมีอัตราการรอดชีวิตหากเกิดอุบัติเหตุเพียง 49%<br /><br /> แม้จะเห็นว่า อัตราการรอดชีวิตหากเกิดอุบัติเหตุบนเครื่องบินไม่แตกต่างกันมากนัก แต่ที่สำคัญ ไม่ว่าจะนั่งตรงไหนของเครื่องก็ตาม เมื่อแน่ใจว่ารัดเข็มขัดแน่นแล้ว ก็ทำใจให้สบาย ตั้งใจฟังลูกเรือแนะนำกรณีฉุกเฉินต่างๆ และประคองสติให้มั่นขณะเกิดเหตุ<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RvUF-enhXII/AAAAAAAABtM/3GzffQ-bC2g/s1600-h/safty-plane-area.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RvUF-enhXII/AAAAAAAABtM/3GzffQ-bC2g/s320/safty-plane-area.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5112999522877922434" border="0" /></a><br /><br />ภาพจากป็อบปูลา มาแคนนิกส์ที่แบ่งเครื่องบินออกเป็น 4 ส่วน เมื่อวิเคราะห์ตามสถิติ ในกรณีเกิดอุบัติเหตุ สีเขียว-ห้องผู้โดยสารส่วนท้าย (Rear Cabin) คือส่วนที่มีโอกาสรอดถึง 69%, สีเหลืองประกอบไปด้วย 2 ส่วนคือห้องผู้โดยสารที่บริเวณปีกและหน้าปีก มีอัตรการรอดชีวิต 56% และส่วนสีแดง-ห้องผู้โดยสารชั้นหนึ่งและชั้นธุรกิจ (First/Bussiness Class) มีโอกาสรอดชีวิต 49% (และยิ่งอยู่แถวหน้าโอกาสรอดต่ำลงไปอีก)<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">ที่มา :</span> fwd mail<br /><br />หมายเหตุ - แรงบันดาลใจมาจากการเขียนเรื่องนี้ มาจาก <a href="http://paipibat.blogspot.com/2007/09/87-killed-in-thai-plane-crash.html">ภัย-พิ-บัติ</a> จ้า<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-2479705398856720351?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-84401973985646985922007-09-19T09:52:00.000-07:002007-09-19T10:02:19.275-07:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">63 คำบอกรักที่ทำให้คุณอึ้ง</span><br /><br />1. เธอไม่ต้องใช้กบเหลาดินสอหรอกนะ...........เพราะคำพูดและหน้าตาของเธอแหลมพอที่จะแทงใจฉันให้อ่อนได้<br /><br />2. อยากมีพาวเวอร์พอยต์ ............จะได้พรีเซ้นความรักของฉันที่มีต่อเธอได้<br /><br />3. ตายแล้ว!!! เธอรู้ไหม? เธอทำให้ขยะล้นโลกนะ...............เพราะหัวใจใช้แล้วของฉันที่เธอไม่ต้องการมันแล้วไม่สามารถรีไซเคิลได้<br /><br />4. เธอไม่ต้องแปลกใจหรอกนะที่หาชื่อตัวเองในพจนานุกรมไม่เจอ...........เพราะมันอยู่ในใจฉัน<br /><br />5. ว่ากันว่าถอดสแควรูดน่ะมันถอดยากนะ........แต่ฉันว่าถอดเธอออกจากใจฉันมันยากยิ่งกว่าเสียอีก<br /><br />6. พรมแดนที่มนุษย์สร้างขึ้น ไม่ว่าจะพรมแดนที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ก็ไม่มีพรมแดนไหนมาคั่นหัวใจเราสองให้ห่างไกลกันได้หรอก<br /><br />7. ยังตัดสินใจไม่ได้ใช่ไหม เอางี้ โยนหัวก้อยกัน ถ้าออกหัว เธอมาเป็นแฟนฉัน ถ้าออกก้อย ฉันจะยอมเป็นแฟนเธอ<br /><br />8. อยากเอาชีวิตฉันหรอ?.......ยิงเลยสิ....ยิงมาที่กลางหัวใจเลย...แต่เธอจะเจ็บหน่อยนะ เพราะในนั้นน่ะ.......มีเธออยู่<br /><br />9. ขอยืมลายมือสวยๆหน่อยได้ไหม....จะเอาไปจดทะเบียนสมรส<br /><br />10. ใช่สิ ฉันมันคนไร้หัวใจ...ก็เธอเอาหัวใจฉันไปหมดแล้วนี่<br /><br />11. ถ้าฉันมีปืน 2 อัน ฉันจะแบ่งให้เธอหนึ่งอัน.........เราจะได้มี GUN และ GUN ไง<br /><br />12. ถ้าเธอเป็นโคลน ฉันจะเป็นควาย............จะได้จมปลักรักเธอตลอดไป...<br /><br />13. เดินดีๆ นะน้อง.......ระวังจะสะดุดรักพี่ล่ะ<br /><br />14. เรา : นี่ๆรู้ไหม เวลาเห็นหน้าคุณทีไร มักจะเป็นโรคชักทุกทีเลยอ้ะ<br /> เธอ: ?? โรคชักไรเหรอคะ?<br /> เรา : โรคชักจะใจอ่อน<br /><br />15. ฉันน่ะไม่ติงต๊องหรอก แต่ ThInKiNg Of YoU<br /><br />16. เรา : เมื่อวานนะเสียเวลาตั้งนาน<br /> เธอ : ทำไมเหรอ?<br /> เรา : หลงทางในหัวใจเธอ<br /><br />17. ถึงแม้อับบลาฮัมลินคอล์นจะเลิกทาสไปแล้ว........แต่ทำไมหัวใจฉันยังตกเป็นทาสของเธออยู่เลย<br /><br />18. ท่าทางเธอจะมีโชคนะ ฉันเป็นหมอดู.... ดูดวงจากหมายเลขโทรศัพท์..............ไหนบอกเบอร์มาสิ..ฉันจะทายให้<br /><br />19. ผมจะต้องไปรับลอตเตอรี่มาขายล่ะครับ............เพราะความรักของคุณ..มันทำให้ผมตาบอดซะแล้ว<br /><br />20. " นี่ๆ ขอคำดิ!!!! " " คำว่า "รัก" น่ะ " ((เอาไว้เล่นตอนกินข้าว))<br /><br />21. เรา : เปิดบัญชีรึยัง<br /> เธอ : เปิดแล้ว (??)<br /> เรา : เหรอ..งั้นจะได้เอาใจไปฝาก<br /><br />22. เรา: เธอมีญาติเป็นสไปเดอร์แมนรึป่าว?<br /> เธอ : ไม่มีนี่...<br /> เรา : มิน่าไม่มีเยื่อใยให้บ้างเลย<br /><br />23. จะเรอให้คุณฟัง.....เรอทัก--รักเทอ<br /><br />24. (เวลานั่งอยู่)<br /><br /> เรา: ตัวเองๆ..เปลี่ยนที่นั่งได้ป่ะ<br />เธอ: อ้าว...แล้วให้เราไปนั่งไหนอ่ะ?<br />เรา: มานั่งในใจเราไง...<br /><br />25. เรา: เธอๆผมเรายาวยังอ่ะ?<br /> เธอ: ยังไม่ยาวเลยอ่ะ...<br /> เรา: ยังยาวไม่พอจะมัดใจเธอเลยเหรอ<br /><br />26. (เวลาคุยโทรศัพท์กัน)<br /><br /> เธอ: อยู่ที่ไหนอ่ะ?<br /> เรา: อยู่ในใจเธอ<br /><br /> เธอ: ทำอะไรอยู่อ่ะ?<br /> เรา: ทำใจไม่ให้รักเธอ<br /><br />27. เรา : นี่เธอที่บ้านไม่มีเก้าอี้ให้นั่งหรอ?<br /> เธอ : ทำไมคะ ???<br /> เรา : ก็เธอชอบมานั่งในใจเรา<br /><br />28. อยากเป็นกาแฟเบอร์ดี้..............จะได้เป็นหนี่งในใจคุณ<br /><br />29. ถ้าฉันมีรองเท้าจะแบ่งให้เธอข้างหนึ่ง............เราจะได้อยู่คู่กันตลอดไปไง<br /><br />30. เรา : แถวนั้นอันตรายครับระวังลื่นนะครับ...<br /> เธอ : ทำไมหล่ะคะ?<br /> เรา : ก้อหัวใจผม...ละลายอยู่แถวๆนั้นอ่ะครับ<br /><br />31. โอ๊ย!!...อย่ากำแรง.............ยังไงเราก็ยอมเป็นลูกไก่ให้เธออยู่แล้วน่า<br /><br />32. ช่วงนี้กำลังเบลอๆนะ...........เบลอว่ารักแถบ--แบบว่ารักเทอ<br /><br />33. เรา : ที่บ้านมีน้ำมันมั้ยอ้ะ?<br /> เธอ : มีอ้ะ...ทำไม?<br /> เรา :จะได้เอามาทอดสะพานรักของเรา<br /><br />34. (ไว้เล่นตอนหน้าหนาว)<br /><br /> เธอ : อากาศเย็นออกทำไมไม่ใส่เสื้อ ไม่หนาวเหรอไง?<br />เรา : ไม่หนาวหรอก...เพราะอยู่ใกล้เธอแล้วอุ่นใจ<br /><br />35. เรา : ตัวเองแถวบ้านมีถ่านขายป่ะ?<br /> เธอ : มีดิ<br /> เรา : ฝากซื้อหน่อยได้ป่ะ?<br /> เธอ : จาเอาไปทำอะไรอ่ะ?<br /> เรา : เอามาเติมรักให้เต็ม<br /><br />36. เรา: นี่เธอๆช่วยหันหน้ามาให้ฉันเห็นทั้ง 2 ข้างหน่อยซิ<br /> เธอ : ทำไมล่ะ?<br /> เรา : ก้อฉันไม่อยากหลงรักเธอข้างเดียวไง<br /><br />37. เรา : โอ้ย..อยากเป็นเส้นเลือดใหญ่จังเลยอะ...<br /> เธอ : ทำไมล่ะ?<br /> เรา : ก็จะได้ใกล้หัวใจเธอไงละจ๊ะ<br /><br />38. พบเธอทีไรก็เจอทุกทีเลย..............เจอละไม---ใจละเมอ<br /><br />39. เรา:เธอๆมีเหรียญบาทป่ะ?<br /> เธอ:เอาไปทำไมหรอ?<br /> เรา:เอาไปโทรบอกแม่ว่าเราเจอเนื้อคู่แล้ว<br /><br />40. เรา : เดี๋ยวพี่ซื้อนาฬิกาให้เอามั้ย?<br /> เธอ: จะให้หนูใส่ไปทำไมคะ? ตั้ง2เรือน..?<br /> เรา: ก็เราจะได้ไม่ลืมวันเวลาที่เราอยู่ด้วยกันไงล่ะจ๊ะ...<br /><br />41. เดินๆอยู่ เรา : อ๊ะ ผึ้ง !!! ( พลางชี้นิ้วไปข้างหัวใจเค้า)<br /> เธอ : ???<br /> เรา : เพิ่งจะรู้ว่ารัก<br /><br />42. เรา: เห็นคุณเเล้วอยากจะซื้อบริษัทการบินไทยให้จังเลย<br /> เธอ : ทำไมอ่ะ?<br /> เรา : ก้อมัน"รักคุณเท่าฟ้า"อ่ะ<br /><br />43. ฉันเป็นโรคไตระยะสุดท้าย...........ไตหาหัวจาม--ตามหาหัวใจ<br /><br />44. พระเยซูรักทุกคน................แต่ฉันไม่ใช่พระเยซูฉันจึงรักเธอคนเดียว<br /><br />45. ใช่ฉันมันคนหลายใจ..................แต่รู้ไหมทุกใจมีแต่เธอคนเดียว<br /><br />46. โอ๊ย!!เจ็บคออ่ะ....................ก็ความรักมันค้ำคอ<br /><br />47. โอ๊ย!!เราเดินตกหลุมอ่ะ...........ตกหลุมรัก<br /><br />48. เธอน่าขึงจังเลย..........ขึงทิด--คิดถึง<br /><br />49. เรา : หน้าอย่างคุณน่าจะเป็นเด็กช่างนะ<br /> เธอ : ???<br /> เรา : ช่างน่ารักอะไรเช่นนี้<br /><br />50. เรา : เธอมีเข็มกะด้ายไหม?<br /> เธอ : เอาไปทำอะไรหรอ?<br /> เรา : เอามาเย็บใจน่ะสิ เห็นหน้าเธอ แล้วใจจะขาด<br /><br />51. เรา : ของเราหายอ่ะ ไม่รู้ว่าลืมไว้ที่เธอป่าว?<br /> เธอ : ลืมไรไว้อ่ะ? เดี๋ยวช่วยหา...<br /> เรา : หัวใจเราไง<br /><br />52. เรา : ดูท้องฟ้าสิเล็กจัง...<br /> เธอ : ทำไมหรอ?<br /> เรา : เขียนคำว่า รักเธอ ยังไม่พอเลยอ่ะ<br /><br />53. เรา : ทำยังไงดีเราลืม<br /> เธอ : ลืมอะไรหรอ?<br /> เรา : เราลืมเธอไม่ได้<br /><br />54. เรา : นี่รู้ป่ะ? เธอเป็นคนโลภมาก<br /> เธอ : เอ้า...เราโลภตรงไหน? เราทำไรผิดเนี๊ยะ?<br /> เรา : ก็เธอเล่นเอาหัวใจเราไปทั้ง 4 ห้องเลย<br /><br />55. เรา : นี่ๆช่วยอะไรหน่อยได้มะ?<br /> เธอ : อ่า...ทำไรคะ?<br /> เรา : ช่วยเดินไปตรงกระจกแล้วบอกคนที่กระจกว่าน่ารักจัง<br /><br />56. เรา : เหนื่อยมั้ยที่มาเดินเล่นในใจผม?<br /> เธอ : แหวะ...น้ำเน่า<br /> เรา : ถึงน้ำเน่าแต่ก็ยังเห็นเงาจันทร์นะจ๊า..<br /><br />57. เรา: รู้เปล่าว่าเที่ยวทะเลตอนไหนสวยที่สุด?<br /> เธอ: ตอนไหน ??<br /> เรา: ก็ตอนที่มีเธออยู่ด้วยไง<br /><br />58. เรา : นี่ๆๆ..เราว่าเธอโดนแล้วนะ<br /> เธอ : โดนไร!!<br /> เรา : ก้อโดนเรารักแล้วไง<br /><br />59. เรา : ทำไมวันนี้เรามองเธอเราเจ็บตาจัง<br /> เธอ : อ้าว...ทำไมเธอมองเราแล้วเจ็บตาล่ะ<br /> เรา : ก็เธอสวยเตะตางัย<br /><br />60. เรา: เธอๆๆ<br /> เธอ: มีไรเหรอ?<br /> เรา: เก็บปากกาให้หน่อยดิ<br /> เธอ: นี่จ๊ะ.....<br /> เรา:แล้วอย่าลืมเก็บหัวใจเราที่ตกอยู่ข้างๆปากกาด้วยนะ<br /><br />61. เรา: เฮ่ย !! อย่า!......<br /> เธอ : อย่าอะไร?<br /> เรา:อย่าทำให้ฉัน ...รักเธอ<br /><br />62. เรา: เอ่อ...โทษที<br /> เธอ : มีอะไรเหรอ?<br /> เรา : ช่วยยกเท้าหน่อยได้ไหม?<br /> เธอ : ทำไม?<br /> เรา : ก็เธอเหยียบหัวใจเราอยู่น่ะ<br /><br />63. เรา : เธอเป็นโรคหัวใจรั่วรึป่าว?<br /> เธอ : ทำไมหรอ?<br /> เรา : ก็เราใช้ความรักเติมเท่าไหร่ก็ไม่เต็มสักที<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-8440197398564698592?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-48929384231529791632007-08-15T06:56:00.000-07:002007-08-15T07:11:35.244-07:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">จตุคามฯ รุ่นรวยไม่มีเหตุผล !!!</span><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RsMIHIBFPdI/AAAAAAAABmM/QYqozblyk94/s1600-h/Just2Cam.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RsMIHIBFPdI/AAAAAAAABmM/QYqozblyk94/s320/Just2Cam.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5098928121617661394" border="0" /></a><br /><br />จตุคาม รามเทพ รุ่นพิเศษ "<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">รวยไม่มีเหตุผล</span>" รุ่นนี้ใครมีไว้จะร่ำรวยแบบหาเหตุผลที่มาที่ไปไม่ได้<br /><br />แม้คตส. ปปช. และดีเอสไอ ก็หืดจับ รุ่นนี้คณะผู้จัดสร้างยืนยันว่าเป็นรวยไม่มีเหตุผลของแท้ ไม่ใช่รุ่นที่สร้างแอบอ้างก่อนหน้า ให้สังเกตที่องค์จตุคามหน้าต้องเป็นสี่เหลี่ยม สัญ­ลักษณ์แห่งความรวยแบบหาที่มาที่ไปของเงินไม่ได้<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">มวลสารศักดิ์สิทธิ์</span><br /></div><br /><blockquote>- ผงดินจากที่ดินรัชดาฯ<br />- กล้ายางพาราทั้ง ๕<br />- ผงเถ้าใบสลากหวยบนดิน ๒ ตัว ๓ ตัว<br />- เหล่ามวลสารศักดิ์สิทธิ์จากสนามบินสุวรรณภูมิ อาทิเช่น ทรายขี้เป็ด,โคลนเลน,แอสฟัลติกแท็กซี่เวย์,หลังคาผ้าใบ,สายไฟ,CTX9000,King Power ฯลฯ<br />- อิฐโบราณเปื้อนเลือดจากมัสยิดกรือเซะ<br />- น้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์จากแม่น้ำตากใบ<br />- ผงกรวด หิน ปูน บ้านเอื้ออาทร<br />- ดินปืนให­่อัตตาจร<br />- มวลสารแอร์พอร์ตลิงค์<br />- พลังงานแสงอาทิตย์โซล่าโฮม<br />- บัตรเติมเงิน 1-2-call รุ่นปรับส่วนแบ่งรายได้<br />- สรรพสามิตโทรศัพท์มือถือ<br />- ๒ พันชีวิตฆ่าตัดตอนยาเสพติด<br />- เศษชิ้นส่วนรถ-เรือดับเพลิง<br />- มวลสารศักดิ์สิทธิ์องค์กรอิสระ อาทิเช่น ศาลรัฐธรรมนญู,ปปช.,ปปส.,กกต.<br />- มวลสารศักดิ์สิทธิ์วุฒิสภารุ่นสุชิน<br />- ดินและพืชพรรณพืชสวนโลกเชียงใหม่<br />- ผงระเบิดคาร์บ๊อง<br />- เงินกู้พม่า Exim Bank<br />- หัวหอม,ลำไย,นมโค FTA<br />- หุ้นซุก ๑ - ๒<br />- หุ้นชิน-เทมาเส็ก<br />- ผงว่านด้าน-แหล-ทน ๑๐๘<br />- น้ำตาจระเข้<br />- เงินบาทรุ่น ๑ เหรีย­สหรัฐเท่ากับ ๔๔ บาท<br />ฯลฯ</blockquote><br /><br />สถานที่ทำพิธีไม่เปิดเผยเพื่อคงความศักดิ์ รุ่นนี้ทำจำนวนจำกัดมอบเฉพาะบุคคลสำคั­ญ ราคาขึ้นกับตำแหน่งของผู้ต้องการเช่าบูชา<br /><br />นอกเรื่องหน่อย แถวบ้านช่วงสองสามปีก่อนมีพวกรวยไม่มีเหตุผลเยอะอยู่ๆ ก็รวยขึ้นมาแบบไม่รู้ที่มาที่ไปสุดท้ายก็ตายแบบไม่มีเหตุผล (จริงๆ ก็ทราบกันว่าตำรวจเป็นคนเก็บจากนโยบายทำสงครามกับยาเสพติด)<br /><br />คณะผู้จัดสร้างฝากแจ้งมาว่าอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าจะเปิดจองรุ่นใหม่ จตุคามรามเทพ รุ่น "<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">เศรษฐีโคตรโกง</span>" ซึ่งจะใช้แบบพิมพ์เดียวกับรุ่นรวยไม่มีเหตุผล โปรดติดตามข่าว สั่งจองจากที่นี่หรือศูนย์พระเครื่องชั้นนำ<br /><br />แถมอีกนิด จากผู้เขียน....สงสัยลืม <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">มวลสารศักดิ์สิทธิ์ </span> ไปหนึ่งอย่างคือ "<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ผงดินจากสนามของสโมสรแมนฯซิฯ</span>" ด้วยนะ<br /><br />ปล. ใครว่าง ๆ ไปบอก<a href="http://jacktui.blogspot.com/2007/02/blog-post.html">คนนี้</a>ให้ไปเช่าด้วยนะ...เหมาะกับมันมากๆ เพราะมวลสารเข้ากับเธอเหลือเกิน !!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-4892938423152979163?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-41691802653062487142007-04-24T10:50:00.000-07:002007-04-24T10:59:34.342-07:00<span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ขำขัน....งานแต่ง</span><br /></span><br />สำหรับคนที่ไม่เคยอ่านไดฯ นี้มาก่อน สามารถติดตามความขำขันได้<a href="http://jacktui.blogspot.com/2007/01/1-pwd-behind-scene.html">ที่นี่</a> นะครับ แต่วันนี้มา up สั้นๆ เอาฮาพองาม...ก็สืบเนื่องมาจากภาพงานแต่งนั้นแหละ<br /><br />ดูไปดูมา เห็นภาพหนึ่งขำดี....ก็เลยเอามาโชว์หน่อย<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/Ri5FcHf0vvI/AAAAAAAAAZQ/zDezlUqk01I/s1600-h/IMG_8967.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/Ri5FcHf0vvI/AAAAAAAAAZQ/zDezlUqk01I/s320/IMG_8967.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5057055780934827762" border="0" /></a><br />ปล. อยากดูอัลบั้มเต็ม ก็เชิญชมได้ตามอัธยาศัย มีทั้ง<a href="http://picasaweb.google.com/somrawee/WeddingMorning">งานเช้า</a> และ<a href="http://picasaweb.google.com/somrawee/WeddingEvening">งานบ่าย</a>....ขอย้ำนะครับ ว่าต้องใจแข็งถึงจะดูได้ :P<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-4169180265306248714?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-33833015797135889022007-03-23T10:48:00.000-07:002007-03-23T10:58:31.930-07:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">MSN อย่างมีสาระ....</span><br /><br />ช่วงนี้ ใคร ๆ เค้าก็ฮิตมีคำว่า <img src="http://4.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RgQUEASFs0I/AAAAAAAAAQE/Gdw6DOItB10/s320/im.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5045179541589701442" border="0" /> นำหน้าชื่อ...<br /><br />ผมเองก็งง ๆ ว่า "<span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">ทำไมใคร ๆ เค้าถึงมีคำนี้กัน ?!?</span>"<br /><br />และแล้วปริศนาทั้งหมดก็ไขกระจ่าง เมื่อน้อง <a href="http://project-ile.net/nichalala/">Nichalala </a>มาส่งข้อมูลมาให้...<br /><br />ลองอ่านกันดูนะครับ :D<br /><br /><blockquote><br />เห็นไร เล็กๆ น้อยๆ ใน MSN เลยมาบอกกล่าว อะคร้าบบบบบบบบบบบบบบ<br />บ้างคนคงเคยเห็นกันแล้ว กับ ตัวอักษรที่ เพื่อนๆใน MSN ขี้นอยู่ใน ชื่อของ msn อะ<br />มีคำประมาณนี้อะ<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">*red+u:</span> American Red Cross<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">*bgca: </span>Boys & Girls Clubs of America<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">*naf: </span>National AIDS Fund<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 51, 0);">*mssoc: </span>National Multiple Sclerosis Society<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 0);">*9mil: </span>ninemillion.org<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 0);">*sierra: </span>Sierra Club<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">*help: </span>StopGlobalWarming.org<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 204, 0);">*komen:</span> Susan G. Komen for the Cure<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 102, 51);">*unicef:</span> The US fund for UNICEF<br /><br />แต่ถ้าดูผ่าน msn8.1 แล้วมันจะเป็น I'M อะ<br />ง่ายๆ คือทุกครั่งที่เรา sign in อะ กับ MSN8.1 อะครับหรือ version ใหม่กว่ามัง Microsoft จะบริจากเงินอะ ให้กับองการ์ที่เราเลือกอะ ครับ ซึ่งขี้นอยู่กับคำที่เราใส่อะ ลองดู นะ ครับเราไม่ได้ เสียอะไรอะ<br /></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-3383301579713588902?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-66846095866353197712007-03-19T06:35:00.000-07:002007-03-19T10:38:46.822-07:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">Think Like An Indian...</span><br /><br /><br />THERE IS THIS GOOD OLD BARBER IN LONDON.<br /><br />ONE DAY "<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">A FLORIST</span>" GOES TO HIM FOR A HAIRCUT. AFTER THE CUT, HE GOES TO PAY THE BARBER AND THE BARBER REPLIES:<br /><br />"<span style="color: rgb(255, 102, 0);">I AM SORRY. I CANNOT ACCEPT MONEY FROM YOU.I AM DOING COMMUNITY SERVICE.</span>"<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">THE FLORIST</span> IS HAPPY AND LEAVES THE SHOP.<br /><br />NEXT MORNING WHEN THE BARBER GOES TO OPEN HIS SHOP, <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">THERE IS A "THANK YOU" CARD AND A DOZEN ROSES WAITING AT HIS DOOR.</span><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">A POLICEMAN</span> GOES FOR A HAIRCUT AND HE ALSO GOES TO PAY THE BARBER AFTER THE CUT. BUT THE BARBER REPLIES:<br /><br />"<span style="color: rgb(255, 102, 0);">I AM SORRY. I CANNOT ACCEPT MONEY FROM YOU.I AM DOING COMMUNITY SERVICE.</span>"<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">THE COP</span> IS HAPPY AND LEAVES THE SHOP.<br /><br />THE NEXT MORNING THE BARBER GOES TO OPEN HIS SHOP, <span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">THERE IS A THANK YOU CARD AND A DOZEN DONUTS WAITING AT HIS DOOR.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);">AN INDIAN SOFTWARE ENGINEER</span> GOES FOR A HAIRCUT AND HE ALSO GOES TO PAY THE BARBER AFTER THE CUT. BUT THE BARBER REPLIES:<br /><br />"<span style="color: rgb(255, 102, 0);">I AM SORRY. I CANNOT ACCEPT MONEY FROM YOU.I AM DOING COMMUNITY SERVICE.</span>"<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);">THE INDIAN SOFTWARE ENGINEER</span> IS HAPPY AND LEAVES.<br /><br />THE NEXT MORNING WHEN THE BARBER GOES TO OPEN HIS SHOP, GUESS WHAT HE FINDS THERE...<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />CAN YOU GUESS?<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />TRY TO GUESSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSS ??????<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />CAN YOU GUESS?<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 102);">A DOZEN INDIANS WAITING FOR A HAIRCUT...</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-6684609586635319771?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-74292886083364822432007-03-10T06:31:00.000-08:002007-03-10T20:39:45.438-08:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">Math</span><br /><br />A husband wrote the following letter for his wife and left it on the dining room table:<br /><br /><blockquote><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">To My Dear Wife,</span><br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">You will surely understand that I have certain needs that you, being 54 years old, can no longer satisfy. I am very happy with you and I value you as a good wife. Therefore, after reading this letter, I hope that you will not wrongly interpret the fact that I will be spending the evening with my 18 year old secretary at the Comfort Inn Hotel.</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">Please don't be upset - I shall be back home before midnight.</span><br /></blockquote><br /><br /><br />When the man came home late that night, he found the following letter on the dining room table:<br /><br /><blockquote><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">My Dear Husband,</span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">I received your letter and thank you for your honesty about my being 54 years old. I would like to take this opportunity to remind you that you are also 54 years old. As you know , I am a maths teacher at our local college. I would like to inform you that while you read this, I will be at the Hotel Fiesta with Michael, one of my students, who is also the assistant tennis coach. He is young, virile, and like your secretary, is 18 years old. As a successful businessman who has an excellent knowledge of Maths, you will understand that we are in the same situation although with one small difference.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 0);">18 goes into 54 a lot more times than 54 goes into 18.</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">Therefore, I will not be back home until sometime tomorrow.</span><br /></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-7429288608336482243?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-84290667661142766042007-03-05T06:26:00.000-08:002007-03-05T06:30:13.237-08:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">แก้ไขอาการเล็กๆ ด้วยตัวเอง</span><br /><br /><br /><blockquote><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">สะอึก </span>เป็นอาการหนึ่งที่เกิดขึ้นกับร่างกายของใครก็ได้ไม่เลือกเพศและวัย และไม่รู้สาเหตุที่แท้จริง และอาจเป็นเพราะสะอึกไม่ใช่อาการร้ายแรง ไม่เป็นอันตราย ไม่เคยมีใครเสียชีวิตจากการสะอึก จึงยังไม่มีการศึกษาค้นคว้าเรื่องนี้อย่างจริงจัง<br /><br />การสะอึกน่ารำคาญแค่ไหนคนที่กำลังสะอึกจะรู้ดี เพราะความรำคาญ จึงพยายามหาวิธีช่วยให้หายสะอึกโดยเร็ว แล้วในที่สุดดูเหมือนว่าวิธีที่ดีที่สุดที่ได้ผล เกิน 80% ก็คือ <span style="color: rgb(102, 51, 0);">การหายใจในถุงกระดาษไม่เกิน 5 นาที อาการสะอึกจะหายได้แต่ต้องเป็นถุงที่ไม่รั่ว</span><br /></blockquote><br /><br /><blockquote><br />ยังมีอาการเล็กๆที่ชอบเกิดขึ้นกับร่างกายอีกอาการหนึ่งคือ <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ตะคริว </span>ตะคริวนี้มักเกิดขึ้นในตอนเช้ามืด เป็นระยะเวลาสั้นๆ บางคนจึงใช้วิธีนอนนิ่งๆ ทนปวด ค่อยๆยืดขา ดัดปลายเท้า บีบนวดสักพักใหญ่ๆก็หาย<br /><br />แต่เมื่อเร็วๆนี้ มีหมอประจำทีมนักกีฬาโอลิมปิกของอเมริกา ได้พบตำรับเคล็ดลับแก้ตะคริวได้ผลชะงัดมาก เพียงแต่ให้เอา<span style="color: rgb(153, 51, 0);">นิ้วหัวแม่มือ กับนิ้วชี้หนีบริมฝีปากบนไว้ไม่เกิน 1 นาที</span> ตะคริวจะหายได้อย่างมหัศจรรย์ บอกไม่ได้ว่าทำไมจึงหาย แต่บอกได้ว่าได้ผลเกิน 80% เป็นตะคริวคราวใดก็ลองดู<br /></blockquote><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">หมายเหตุ </span>: กระผมลองวิธีแก้ตะคริวตามที่เขียนนี้แล้ว....มันไม่ได้ผลอ่ะ T_T<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-8429066766114276604?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-27802766707440324582007-03-03T23:59:00.000-08:002007-03-05T00:08:54.776-08:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">ความมหัศจรรย์ของการสวดมนต์</span><br /><br /><br />---------------------------------------------------------------------------------<br />เนื่องในวัน "<span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">มาฆบูชา</span>" ก็ขอนำเรื่องธรรมะ มาฝากแก่นักอ่านทุกท่านนะครับ<br />ก่อนจะที่อ้วกแตกกับหน้าอีกนัง "<span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 204);">เจ้าป้า</span>" ซะก่อน<br /><br />หุๆๆ<br />---------------------------------------------------------------------------------<br /><br /><br />อาตมา (สมเด็จโต) ได้เห็นอานิสงส์ของการสวดมนต์ด้วยตัวอาตมาเอง ในสมัยที่อาตมาได้ออกเดินธุดงค์ในป่าเป็นเวลา 15 ปี โดยอาศัยอยู่ในเขตดงพญาไฟซึ่งเป็นเขตที่อยู่ใกล้ชายแดนของประเทศเขมร ในสมัยนั้นเต็มไปด้วยสิงสาราสัตว์ และภูติผีวิญญาณ<br /><br />ตลอดจนชาวบ้านที่มีเวทมนต์คาถา และเล่นคุณไสยกันอยู่อย่างมากมายในอาณาบริเวณชายแดนแห่งประเทศสยามในตอนนั้น อาตมาได้เดินธุดงค์แต่เพียงลำพัง ในช่วงนั้นอาตมามิได้ศึกษาในพระเวทมนต์คาถาอาคมใดเลย นอกจากคำว่า<br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);">พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);">ธัมมัง สะระณัง คัจฉามิ</span><br /><br /><span style="color: rgb(204, 102, 0);">สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ</span><br /><br /><br /><br />ซึ่งมีความหมายว่า ข้าพเจ้าขอยึดมั่น พระพุทธเจ้าเป็นที่พึ่ง พระธรรมเป็นที่พึ่ง พระสงฆ์เป็นที่พึ่ง<br /><br /><br /><br />อาตมาไปที่แห่งหนตำบลใด ก็จะกล่าวเพียงคำนี้ตลอดเวลาของจิตใจอันเป็นที่พึ่งของอาตมา อาตมาเดินทางเข้าสู่หมู่บ้านชายแดนแห่งประเทศสยาม ในดงพญาไฟขณะนั้น ในหมู่บ้านมีชาวบ้านอาศัยอยู่เพียงเล็กน้อย อาตมาจึงได้ปักกลดอยู่ที่ท้ายหมู่บ้าน มีชาวบ้านนำอาหารมาถวายตามกำลังที่เขาจะพอทำได้เมื่อเห็นมีพระภิกษุมาปักกลดในที่แห่งนั้น อาตมาอาศัยอยู่ที่นั้นเป็นระยะเวลาหลายปี และ ณ ที่แห่งนั้นอาตมาจึงได้พบคุณวิเศษแห่งการสวดมนต์ มีชาวบ้านผู้หนึ่งได้เข้ามาสนทนากับอาตมาหลังจากได้ถวายอาหารแล้ว ชาวบ้านผู้นั้นอาตมาทราบชื่อภายหลังว่าชื่อ นายผล นายผลได้เล่าให้อาตมาฟังว่า เขาเป็นผู้ฝึกเวทย์มนต์คาถาอาคม เล่าเรียนจนมีญาณแก่กล้า และมักจะทดสอบเวทย์มนต์คาถาอาคมแก่พระภิกษุสงฆ์ที่เดินทางมาปักกลด ณ บริเวณนี้เป็นประจำ เขาเล่าให้อาตมาฟังว่า เขาได้ส่งอำนาจคุณไสยเข้ามาทำร้ายอาตมาทุกคืน แต่ไม่ได้หวังทำรายเป็นบาปเป็นกรรมถึงตาย เพียงแต่ต้องการทดสอบดูว่าภิกษุรูปนั้นจะมีวิชาอาคมแก่กล้าสามารถที่จอต่อสู้กับคุณไสยเขาได้หรือไม่ นายผลก็ได้ทำคุณไสยใส่อาตมาถึง 7 วัน เต็มๆ ไม่ว่าจะเป็นการปล่อยควายธนู หรือปล่อยหนังควาย ปล่อยตะขาบ ตลอดจนภูติพรายเข้ามาทำร้ายอาตมา แต่ปรากฏสิ่งที่ปล่อยมา ก็ไม่สามารถเข้ามาทำร้ายอาตมาได้เลย วันนี้จึงได้มากราบเพื่อสนทนาแลกเปลี่ยนวิชาความรู้กับอาตมา อาตมาจึงได้บอกว่าตัวอาตมาเองไม่ได้ศึกษาพระเวทย์มนต์คาถา หรือคุณไสยใด นายผลก็ไม่ยอมเชื่อหาว่าอาตมาโกหก ถ้าหากไม่มีของดีแล้วไซร้ไฉนอำนาจคุณไสยดำที่เขาส่งมาจึงกลับมายังเขาซึ่งเป็นผู้กระทำ ไม่สามารถทำร้ายอาตมาได้อาตมาก็พยายามชี้แจงให้เขารู้ว่าอาตมาไม่มีวิชาเหล่านี้จริง ๆ ทำให้ผลสงสัยยิ่งนักว่าเหตุใดอาตมา จึงไม่ได้รับภัยอันตรายจากอำนาจเวทมนต์คุณไสยดำที่เขาส่งมาทำร้ายได้ อาตมาได้บอกกล่าวแก่เขาว่า เมื่ออาตมาจะนอน อาตมาก็จะสวดแต่คำว่า พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ ธัมมัง สะระณัง คัจฉามิ สังฆัง สะระณัง คุจฉามิ จนจิตมีความสงบนิ่งแล้ว จึงได้แผ่ส่วนกุศลไปให้แก่สรรพสัตว์ทั้งหลาย จงอย่าได้มีความทุกข์กายทุกข์ใจเลยอย่าได้มีเวรแก่กันและกันเลย อย่าได้เบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย และอาตมาก็จำวัดนอนเป็นปกติ นายผล เมื่อได้ฟังดังนี้น จึงได้บอกแก่อาตมาว่า ข้าแต่ท่านอาจารย์ ก็เช่นนั้น ข้าพเจ้าขอร้องให้ท่านในวันนี้ ก่อนที่ท่านจะจำวัด จงหยุดการสวดมนต์สัก 1 คืนได้หรือไม่ ข้าพเจ้าต้องการจะพิสูจน์ว่าการสวดมนต์ของท่านเช่นนี้ จะเป็นเกราะคุ้มครองภัยท่านหรือเป็นเพราะอำนาจเวทมนต์ถาถาในภูติผีปิศาจของข้าพเจ้าเสื่อมกันแน่ ข้าพเจ้าของรับรองว่า จะไม่ทำอันตรายแก่ท่าอาจารย์อย่างเด็ดขาดเพียงแต่ต้องการที่จะทดสอบให้ความรู้ แจ้งเห็นจริงว่าเกิดอะไรขึ้น อาตมาก็ตกลงรับปากแก่นายผลว่า คืนนี้จะไม่ทำการสวดมนต์ นายผลจึงได้ลากลับไป<br /><br /><br /><br />ครั้นถึงเวลาพลบค่ำอาตมาก็นอนโดยมิได้ทำการสวดมนต์ตามที่ได้ปฎิบัติเป็นปกติ เมื่ออาตมานอนหลับไป อาตมารู้สึกตัวขึ้นอีกครั้งหนึ่ง เมื่อปรากฏว่าอาตมาได้ยินเสียง กุกกัก กุกกัก จะขึ้นมา จึงได้จุดเที่ยนและพบตะขาบใหญ่ยาวเท่าขาของอาตมากำลังเลื้อยเข้ามาอยู่ใกล้ตัว ของอาตมามาก อาตมารู้สึกตกใจถึงหน้าถอดสี และด้วยสัญชาติญาณจึ่งกล่าวคำสวดมนต์ พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ ธัมมัง สะระณัง คัจฉามิ สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ ด้วยจิตยึดมั่นในพระพุทธองค์เป็นที่พึ่งเป็นเวลานานเท่าใดไม่ทราบได้ เสียงกุกกักและตะขาบที่อยู่ข้างหน้าก็อันตรธานหายไป จากนั้นอาตมาจึงได้จำวัดนอนเป็นปกติ<br /><br /><br /><br />ในวันรุ่งขึ้น นายผลก็มาหาอาตมาและได้กล่าวว่า เมื่อคืนนี้ข้าพเจ้าได้ปล่อยตะขาบเข้าไปในกลดที่ท่านพักนักอยู่ อาตมาบอกว่า อาตมาได้ตื่นมาและตกใจ จึงได้สวดมนต์ภาวนาตะขาบตัวนั้น ก็อันตรธานหายไป นายผลจึงได้ยกมือพนมขึ้น แล้วกล่าวว่า บัดนี้ข้าพเจ้าเชื่อแล้วว่า อำนาจเวทมนต์คาถา และคุณไสยใดๆ ของข้าพเจ้ามิอาจทำร้ายท่านได้ ก็เพราะอำนาจแก่การสวดมนต์ภาวนาของท่านเป็นเกราะคุ้มครองภัยอัตรายต่างๆ ได้ ที่อาตมา (สมเด็จโต) ได้เล่าให้ท่านทั้งหลายในที่นี้ได้ฟังกัน เพื่อให้เป็นอานิสงส์ของการสวดมนต์ว่า เหล่าพรหมเทพได้มาฟังการสวดมนต์จริงดังที่อาตมาได้เทศน์ไว้ เพราะถ้าไม่ใช่เหล่าพวกพรหมเทพแล้วไซร้ ก็คงไม่สามารถที่จะขับไล่สิ่งที่เกิดจากอำนาจคุณไสย ที่นายผลส่งมาเล่นงานอาตมาได้อย่างแน่นอน ท่านเจ้าพระยา และ อุบาสก อบาสิกา ในที่นั้น เมื่อได้ฟังคำเทศนาแล้วต่างก็ยกมือขึ้นสาธุว่า อานิสงส์ของการสวดมานต่ช่างมีคุณค่าสูงส่งยี่งนัก<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-2780276670744032458?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-91466250349980477282007-02-28T22:29:00.000-08:002007-03-04T22:34:47.187-08:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">เจ้าป้าหน้าด้าน....</span><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/Reu5ABJEVhI/AAAAAAAAANE/nWCGU8gN_TA/s1600-h/Yn_ClosedEyed.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/Reu5ABJEVhI/AAAAAAAAANE/nWCGU8gN_TA/s320/Yn_ClosedEyed.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5038324018101638674" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">ข้อมูลอ้างอิง :- </span><br /><br />- <a href="http://jacktui.blogspot.com/2006/08/blog-post.html">22-Aug: หมาจะเกิด....</a><br />- <a href="http://siwawongw.blogspot.com/2006/05/blog-post_04.html#update">เรื่องของขี้</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-9146625034998047728?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-25273324556579309952007-01-29T01:33:00.000-08:002007-02-02T09:10:17.693-08:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">ขำขันหลังงานหมั้น #1</span><br /><br />ที่มาที่ไปเป็นอย่างไร? โปรดไปตามอ่านได้<a href="http://siwawong.blogspot.com/2007/01/2.html">ที่นี่</a>นะครับ (ต้องมี pwd ด้วยถึงจะเข้าได้ หุๆๆ)<br /><br />แต่ที่จะให้ดูในไดฯนี้คือ มุขฮากระจายหลังงานเค้า<br />เรียกว่า Behind the Scene ของแท้ก็ว่าได้........<br /><br />เริ่มจากภาพแรกดีกว่านะครับ...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/Rb3ATJKqGlI/AAAAAAAAAEs/v71ToY7t2GM/s1600-h/S5000334.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/Rb3ATJKqGlI/AAAAAAAAAEs/v71ToY7t2GM/s320/S5000334.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5025384194326010450" border="0" /></a><br />เป็นรูปขณะที่บ่าวสาวของพระฉันท์ภักษาหารเช้าอยู่...ก็มีการถ่ายรูปหมู่ดังรูปข้างบน<br />ไม่แน่ใจว่า พ่อเจ้าบ่าวคิดอะไรอยู่? แต่คิดว่าจะประมาณนี้แหละ อะหุ ๆ ๆ<br /><br />รูปที่สองเป็นตอนที่กินอาหารเช้าร่วมกัน ก่อนจะเริ่มแห่ขันหมาก ถ้าอยากรู้ว่าใครกินอะไรกันบ้าง? ก็ตามรูปเลย...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/Rb3AwJKqGmI/AAAAAAAAAE0/JU22wvzox0Q/s1600-h/S5000340.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/Rb3AwJKqGmI/AAAAAAAAAE0/JU22wvzox0Q/s320/S5000340.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5025384692542216802" border="0" /></a>เจ้าภาพพอเห็นรูปนี้ วิ่งกลับไปแกะซองตรวจดูไหมว่า "<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">ซอง</span>" ที่ได้คุ้มเปล่า?!?<br /><br />ต่อไป...เป็นการเก็บภาพเจ้าบ่าว ก่อนจะเข้าขบวนขันหมาก....แหม หน้าระรื่นเชียว<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/Rb3BMJKqGnI/AAAAAAAAAE8/MlnZ_7M5ICM/s1600-h/S5000341.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/Rb3BMJKqGnI/AAAAAAAAAE8/MlnZ_7M5ICM/s320/S5000341.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5025385173578553970" border="0" /></a>ที่เจ้าบ่าวเดินมา เพราะอยากจะบอกว่า ชุดที่ใส่มัน "<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ร้อน</span>" มาก<br />ต้องเดินมาให้เพื่อน ๆ ซับเหงื่อ + เปิดพัดลมระบายความร้อนหน่อย...<br /><br />นอกจากนี้ ยังทำการปลดกระดุมเสื้อนอก (ราชปะแตน) ออก 1 เม็ด --> ได้อารมณ์ "<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">เกย์</span>" มาก ๆ ขอบอก...<br /><br />อันนี้ ก็ Behind the Scene เหมือนกัน....เจ้าบ่าวโซ้ยข้าวต้ม (สำหรับแขกในงาน) ก่อนจะเข้าพิธีขันหมาก เพราะเจ้าบ่าวหิวมาก....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/Rb3CFJKqGoI/AAAAAAAAAFE/Wj_K7HzXkBs/s1600-h/S5000342.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/Rb3CFJKqGoI/AAAAAAAAAFE/Wj_K7HzXkBs/s320/S5000342.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5025386152831097474" border="0" /></a><br />สำหรับคนที่ไม่เคยเห็นเจ้าบ่าว...อันนี้ ภาพหน้าข้าง พร้อมรอยเจาะหู (เทห์จริงๆ...ได้อารมณ์เกย์มาก ๆ ด้วย)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/Rb3C2JKqGpI/AAAAAAAAAFM/ppHn-Ap0474/s1600-h/S5000343.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/Rb3C2JKqGpI/AAAAAAAAAFM/ppHn-Ap0474/s320/S5000343.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5025386994644687506" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">เริ่มขบวนขันหมาก....</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/Rb3DcpKqGqI/AAAAAAAAAFU/WVxmWmpcDCM/s1600-h/S5000344.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/Rb3DcpKqGqI/AAAAAAAAAFU/WVxmWmpcDCM/s320/S5000344.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5025387656069651106" border="0" /></a><br />เตรียมตัวสู่ขอกันอย่างขมักเขม้น....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RcNjFJKqGrI/AAAAAAAAAAc/tf41pzhbTaM/s1600-h/S5000345.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RcNjFJKqGrI/AAAAAAAAAAc/tf41pzhbTaM/s320/S5000345.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5026970549086722738" border="0" /></a><br />เริ่มเคลื่อนขบวน....<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RcNkZ5KqGsI/AAAAAAAAAAk/ep_Wxdvxhgg/s1600-h/S5000347.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RcNkZ5KqGsI/AAAAAAAAAAk/ep_Wxdvxhgg/s320/S5000347.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5026972005080636098" border="0" /></a><br />ให้ดูรูปอีกมุม...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RcNk8ZKqGtI/AAAAAAAAAAs/L8uY_jM_kkY/s1600-h/S5000348.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RcNk8ZKqGtI/AAAAAAAAAAs/L8uY_jM_kkY/s320/S5000348.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5026972597786122962" border="0" /></a>เริ่มเข้างาน...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RcNmopKqGuI/AAAAAAAAAA0/dExh4VSLDkc/s1600-h/S5000349.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RcNmopKqGuI/AAAAAAAAAA0/dExh4VSLDkc/s320/S5000349.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5026974457506962146" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">กั้นประตูเงิน..ประตูทอง</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RcNm6pKqGvI/AAAAAAAAAA8/-8pjSr_jOA8/s1600-h/S5000351.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RcNm6pKqGvI/AAAAAAAAAA8/-8pjSr_jOA8/s320/S5000351.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5026974766744607474" border="0" /></a>ช๊อตต่อไป....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RcNnWJKqGwI/AAAAAAAAABE/iU1aES7Kc70/s1600-h/S5000352.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RcNnWJKqGwI/AAAAAAAAABE/iU1aES7Kc70/s320/S5000352.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5026975239191010050" border="0" /></a><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">เริ่มหมั้น....</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RcNpWpKqGzI/AAAAAAAAABc/FVTpZGW4PIo/s1600-h/S5000353.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RcNpWpKqGzI/AAAAAAAAABc/FVTpZGW4PIo/s320/S5000353.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5026977446804200242" border="0" /></a><br /><br />อีกมุม...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RcNpmZKqG0I/AAAAAAAAABk/h2SQPQiWvhY/s1600-h/S5000354.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RcNpmZKqG0I/AAAAAAAAABk/h2SQPQiWvhY/s320/S5000354.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5026977717387139906" border="0" /></a><br />และอีกมุม...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RcNp05KqG1I/AAAAAAAAABs/3MsFnC3_q6Y/s1600-h/S5000355.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RcNp05KqG1I/AAAAAAAAABs/3MsFnC3_q6Y/s320/S5000355.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5026977966495243090" border="0" /></a><br />โปรดสังเกตหน้าพ่อแม่ เจ้าบ่าว...อิ๊ๆๆๆ<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RcNp_ZKqG2I/AAAAAAAAAB0/kbVriWa5gfs/s1600-h/S5000356.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RcNp_ZKqG2I/AAAAAAAAAB0/kbVriWa5gfs/s320/S5000356.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5026978146883869538" border="0" /></a>???<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RcNqKJKqG3I/AAAAAAAAAB8/488Ut29rwa0/s1600-h/S5000357.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_G0vtKEIpD7Q/RcNqKJKqG3I/AAAAAAAAAB8/488Ut29rwa0/s320/S5000357.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5026978331567463282" border="0" /></a>ติดไว้ก่อน...วันหลังมาต่ออีก<br />วันนี้ เหนื่อย หมดมุขหล่ะ :P<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-2527332455657930995?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-49223387167893572582007-01-20T14:01:00.000-08:002007-01-20T14:06:46.951-08:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">นิสัยแย่ๆ ของแต่ละราศี</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">ราศีเมษ (21 มี.ค. - 20 เม.ย.)</span><br /><br /> แม้จะเป็นชาวราศีที่น่าตื่นเต้นชวนสนใจกว่าใคร แต่ก<span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">็ใจร้อนใจเร็ว ไม่อดทน อยู่สงบๆ ไม่เป็น สะเพร่า บุ่มบ่าม เจ้าโทโส</span> เอาตัวเองเป็นศูนย์กลางโลก หัวดื้อ ตลบตะแลง ชอบบงการและเพียบพูนด้วยตัณหา ความทะยานอยาก<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">ราศีพฤษภ (21 เม.ย. - 21 พ.ค.) </span><br /><br /> ข้อเด่น คือเป็นคนหน้าตาดีเอามากๆ แต่ก็<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ดื้อหัวชนฝาทีเดียวเชียว นิยมวัตถุ ขี้อิจฉา เจ้าคิดเจ้าแค้น</span> ชอบทำเป็นเจ้าข้าวเจ้าของตามใจตัวเอง ดันทุรัง ชอบโต้แย้งเป็นที่สุด<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">ราศีมิถุน (22 พ.ค. - 21 มิ.ย.) </span><br /><br /> ถึงจะเป็นคนที่สนุกสนานรื่นเริงเป็นสองเท่าเมื่อคบหา แต่ส่วนเสียประจำราศีนี้ ก็คือ <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">เหลาะแหละ โลเล ขี้เบื่อ กวนประสาท อยู่ไม่สุข ช่างกังวลและเครียดง่าย </span>ชอบสอดรู้สอดเห็น ชอบยักย้ายเปลี่ยนแปลง และมักพาลหาเรื่องทะเลาะวิวาท<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">ราศีกรกฎ (22 มิ.ย. - 23 ก.ค.) </span><br /><br /> เป็นชาวราศีที่น่ารักมีน้ำใจกว่าใครอื่น ทว่า ข้อเสียคือ<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ชอบผัดวันประกันพรุ่ง ขี้ระแวง นึกถึงแต่ตัวเอง หงุดหงิดง่าย</span> ทำอะไรไม่เรียบร้อย อยากได้โน่นนี่ ไม่ตรงไปตรงมา ขุ่นใจเป็นประจำ หวั่นไหวง่าย ถ้าเป็นหญิงก็มักน้ำตาหยดทุกบ่อย เพราะอารมณ์กระฉูดอยู่ซำเหมอ<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">ราศีสิงห์ (24 ก.ค. - 23 ส.ค.) </span><br /><br /> ชาวสิงห์เกิดมาเป็นนักปกครอง จึงมัก<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">หยิ่ง ยโส โอหัง เชื่อมั่นตัวเองจนล้นเกิน มีความทะเยอทะยานสูง ชอบคุยโว ชอบวางมาด ขี้อิจฉา เจ้าทิฏฐิ เจ้าเล่ห์ </span>ชอบควบคุม อวดดี ชอบก้าวก่ายแทรกแซง และครบเครื่องเรื่องตัณหา ทั้ง โลภะ ราคะ โทสะ และโมหะ<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">ราศีกันย์ (24 ส.ค. - 23 ก.ย.) </span><br /><br /> เป็นชาวราศีที่สุดเซ็กซี่ แต่ก็สามารถครอง<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ตำแหน่งจอมจู้จี้ จุกจิก ชอบติ ชอบบ่น เจ้าทุกข์ </span>ช่างวิตกกังวล โลเล ชอบอวดรู้ ชอบโต้แย้ง และ... อาจสำส่อน<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">ราศีตุล (24 ก.ย. - 23 ต.ค.) </span><br /><br /> ชาวราศีนี้สุดฟู่ฟ่าก็จริง หากชอบหนีปัญหา ไม่ยอมตัดสินใจไม่ว่าเรื่องอะไร ชอบนินทา เป็นนักยักย้ายเปลี่ยนแปลง ถูกชักจูงง่าย <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ถูกหลอกก็ง่าย ชอบเหมางาน เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ทนการวิจารณ์ติติงไม่ได้เลย </span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">ราศีพิจิก (24 ต.ค. - 22 พ.ย.) </span><br /><br /> มีลับลมคมนัย คิดมาก ขี้หงุดหงิด อารมณ์แปรปรวนง่ายและรุนแรง <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ดื้อรั้น ขี้โมโห ขี้อิจฉา</span> ชอบเรียกร้องคนอื่น เจ้าคิดเจ้าแค้น แล้วก็เป็นอีกราศีที่บริบูรณ์ด้วยตัณหานานา<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">ราศีธนู (23 พ.ย. - 21 ธ.ค.) </span><br /><br /> เป็นพวกมองโลกในแง่ดีอย่างหลับหูหลับตา อยู่นิ่งไม่ได้ ไม่มีไหวพริบ <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ชอบเป็นเผด็จการ ไม่ยอมใคร เชื่อมั่นตนเองจนล้นเกิน </span>ชอบเรียกร้องคนอื่น ทื่อมะลื่อ ขวานผ่าซาก ชอบอยู่ตามลำพัง ไม่สนใจใคร และไม่รับผิดชอบ แต่น่าแปลกที่ใครๆ กลับมารุมตอมชาวราศีนี้กัน<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">ราศีมังกร (22 ธ.ค. - 20 ม.ค.) </span><br /><br /> เอาใจยาก ช่างติ ขี้ระแวง <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ทะเยอทะยานสูง หัวรั้น เข้มงวด ช่างวิตกกังวล</span> มักเก็บความขุ่นเคืองไว้ในใจ ชอบไต่เต้าแสวงหาตำแหน่งหรือสถานภาพสูงๆ ไม่เคยพึงพอใจอะไรเลย<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">ราศีกุมภ์ (21 ม.ค. - 19 ก.พ.) </span><br /><br /> ชาวราศีนี้แม้ดูสมบูรณ์แบบไปหมด แต่เป็นพวกไร้อารมณ์ ไม่มีไหวพริบ <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ชอบมีความลับ เย็นชา ไม่อ่อนไหว ดันทุรัง</span> ไม่ชอบสุงสิงกับใคร ต่อต้านสังคม<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">ราศีมีน (20 ก.พ. - 20 มี.ค.) </span><br /><br /> นี่ก็เป็นอีกราศีที่ชอบหลบเลี่ยงปัญหา ชอบมีลับลมคมใน และทำตัวเป็นปริศนา <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ใจลอยเป็นที่หนึ่ง จะพูดจะทำอะไรก็คลุมๆ เครือๆ ไม่ชัดเจน</span> ขี้เกียจหลุดโลก ลังเล อ่อนไหวเกินเหตุ ถูกหลอกหรือถูกชักจูงไปในทางที่ไม่ถูกไม่ควรได้ง่าย<br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:130%;" ><br /><span style="font-weight: bold;"> เอ... แล้วคนใกล้ตัวเราเค้าเกิดราศีอะไรหว่า... </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-4922338716789357258?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-71702830084108845192007-01-10T00:14:00.000-08:002007-01-16T04:05:57.966-08:00<p>คลอโรฟิลล์เพื่อสุขภาพครับ สนใจติดต่อได้ครับจะแนะนำให้</p><p>คลอโรฟิลล์ “จาก อัลฟาฟ่า”<br />จากการวิเคราะห์คลอโรฟิลล์จากพืชกว่า 6,000 ชนิด ทั้งจากใต้น้ำถึงบนพื้นดิน พบว่า พืชที่ให้คลอโรฟิลล์บริสุทธิ์และดีที่สุด คือ อัลฟาฟ่า เท่านั้น<br />อัลฟาฟ่า จัดเป็นพืชจำพวกที่มีฝัก (Legumes) หรือพืชตระกูลถั่ว ใบเลี้ยงคู่และมีระบบรากที่มหัศจรรย์มาก ในบางพื้นที่ระบบรากของอัลฟาฟ่าสามารถชอนไชลงไปในดินถึงกว่า 130 ฟุต จึงทำให้สามารถหาอาหารได้มีประสิทธิภาพมากกว่าพืชชนิดอื่น ๆ อีกทั้งระบบการป้องกันตัวเอง หรือป้องกันสารพิษในเซลล์ของพืชอัลฟาฟ่าก็ดีกว่าพืชชนิดต่าง ๆ ชาวอาหรับโบราณรู้จักใช้ประโยชน์จากอัลฟาฟ่ามาตั้งแต่ 2,000 ปี ก่อนคริสตกาล โดยใช้เป็นพืชเลี้ยงสัตว์และใช้ใบมาตากแห้งชงเป็นชาบริโภค จึงถูกขนานนามให้เป็น AL-FAS-FAH-SHA<br />หรือ “ราชาแห่งอาหารทั้งมวล” ประโยชน์จากต้นอัลฟาฟ่า มักได้จากส่วนใบและลำต้น ซึ่งได้ถูกนำไปใช้สำหรับบำบัดอาการปวดข้อและอักเสบต่าง ๆ เช่น ปวดข้อ (ARTHRITIS) ไปจนกระทั่งถึงความผิดปกติในระบบทางเดินอาหารและเซลล์ในตับถูกทำลาย นอกจากนี้ยังเชื่อกันว่า อัลฟาฟ่า ยังสามารถช่วยให้เลือดสะอาดขึ้น<br />อัลฟาฟ่า เป็นพืชที่ให้กรดอะมิโนจำเป็ฯครบทั้ง 8 ชนิด ซึ่งได้แก่ กรดอะมิโนไอโซลิวซีน ลิวซีน ไลซีน เมไธโอนีน พีนิลอะลานีน เทรโอนีน ทริปโตฟาน และวาลีน และพบว่ากรดอะมิโนเหล่านี้ร่างกายของเราไม่สามารถสร้างเองได้ แต่จำเป็นต้องมีไว้เพื่อใช้ประโยชน์ในการสร้างเนื้อเยื่อต่าง ๆ นอกจากนี้ในอัลฟาฟ่ายังอุดมไปด้วยวิตามินเอ บี6 ดี อี เค เกลือแร่ฟอสฟอรัส โปแตสเซียม และแคลเซียม<br /><br />คลอโรฟิลล์ (CHLOROPHYLL) เกือบ 100 ปี แห่งการค้นพบ<br />คลอโรฟิลล์ คือสารประกอบที่ทำให้พืชมีสีเขียวและทำหน้าที่หลัก คือ สังเคราะห์แสง (Photosynthesis) โดยการเปลี่ยนพลังงานจากแสงอาทิตย์ ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และแร่ธาตุต่าง ๆ จากดินให้กลายเป็นสารอาหารที่จำเป็นสำหรับการเจริญเติบโตของพืช รวมทั้งให้ก๊าซออกซิเจนที่สำคัญอย่างยิ่งในการดำรงชีวิตของมนุษย์และสัตว์ คลอโรฟิลล์ธรรมชาติมีหลายชนิด บางชนิดสังเคราะห์แสงได้ในที่ที่มีแสงแดดเท่านั้น แต่บางชนิดสังเคราะห์แสงได้แม้ในที่ไม่มีแสง เช่น ในร่างกายของคน จึงมีการค้นคว้าเกี่ยวกับการทำงาน หรือปฏิกิริยาของคลอโรฟิลล์ต่อคน พบว่า คลอโรฟิลล์ที่อยู่ในเซลล์ของพืชทั่วไปจะถูกปกป้องและปิดกั้นด้วยผนังหรือเยื่อหุ้มเซลล์อีกทีหนึ่ง ทำให้ระบบย่อยอาหารปกติของร่างกายเราไม่สามารถบดย่อย เพื่อให้ได้สารคลอโรฟิลล์เพียงพอกับความต้องการของร่างกายได้ ถึงแม้ว่าเราจะบริโภคผักใบเขียวเป็นจำนวนมากอย่างไรในแต่ละวันก็ตาม อีกทั้งคลอโรฟิลล์โดยตัวมันเองละลายน้ำไม่ได้ จะละลายได้ในไขมัน หรือในบางรูปของแอลกอฮอล์เท่านั้น แต่ด้วยเทคโนโลยีในปัจจุบัน เราสามารถสกัดเอาเฉพาะสารคลอโรฟิลล์ออกมาได้อย่างสมบูรณ์และบริสุทธิ์ โดยปราศจากการสูญเสียคุณค่าทางอาหารตามธรรมชาติ ร่างกายจึงสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้ทันทีอย่างเต็มที่ และเป็นคลอโรฟิลล์ชนิดละลายน้ำได้ จึงดูดซึมได้ทันทีในกระเพาะอาหาร ในกรณีที่ร่างกายใช้ไม่หมด จะถูกขับทิ้งไปทางระบบขับถ่าย ไม่สะสมไว้ในร่างกาย ผิดกับคลอโรฟิลล์ชนิดที่ละลายในไขมัน จะไม่ถูกดูดซึมที่กระเพาะอาหาร แต่จะย่อยและดูดซึมที่ลำไส้เล็ก คลอโรฟิลล์ชนิดนี้เมื่อร่างกายใช้ไม่หมด จะถูกส่งต่อไปสะสมไว้ที่ตับ (liver) ในระยะเวลาหนึ่ง อาจเกิดอันตรายต่อตับได้ องค์การอาหารและยาสหรัฐจึงให้การรับรองเฉพาะคลอโรฟิลล์ที่ละลายน้ำได้ (WATER SOLUBLE CHLOROPHYLL) เท่านั้น ว่าปลอดภัยต่อการบริโภคของคน ถึงแม้ว่าจะบริโภคในปริมาณมากต่อวัน ก็ไม่เกิดผลเสียต่อร่างกายแต่อย่างใด ผลข้างเคียงที่เกิดขึ้นก็มีเพียงอาการท้องเสียอย่างเบาบางกรณีเท่านั้น<br />ด้วยสูตรโครงสร้างของโมเลกุลที่ใกล้เคียงกับโมเลกุลของเม็ดเลือดแดง ต่างกันเฉาะตรงกลางที่คลอโรฟิลล์มีแมกนีเซียม(Mg) และเม็ดเลือดแดงมีเหล็ก (Fe) จึงทำให้สีของมันต่างกัน คือ คลอโรฟิลล์มีสีเขียว แต่เม็ดเลือดมีสีแดง จากจุดนี้เองที่ทำให้คลอโรฟิลล์ถูกเรียกว่า “เลือดของพืช” (Blood of Plant) ผลการวิจัยทางวิทยาศาสตร์การแพทย์มากมาย สรุปตรงกันว่า คลอโรฟิลล์สามารถกระตุ้นการสร้างเม็ดเลือดแดงได้ จนทำให้ผู้วิจัยได้รับรางวัลโนเบล (Nobel Prize) ไปแล้วถึง 2 ท่านด้วยกัน คือ ดร.ริชาร์ด วินสเตตเตอร์ (DR.RICHARD WINSTATER) ศาสตราจารย์จากมหาวิทยาลัยออสเตรีย ในปี ค.ศ.1915 และ ดร.ฮันส์ ฟิชเชอร์ (DR.HANS FISHER M.D.) นายแพทย์ชาวเยอรมัน ในปีค.ศ. 1930 ผู้ซึ่งค้นพบความสัมพันธ์ระหว่างเม็ดเลือดแดงและคลอโรฟิลล์<br />ในบางเงื่อนไขสามารถแทนที่ศูนย์กลางของคลอโรฟิลล์ด้วยเหล็ก (Fe) จากอาหารธรรมชาติบางประเภท ทำให้อัตราการเพิ่มของเม็ดเลือดแดงดีขึ้น ทั้งนี้แมกนีเซียม (Mg) ที่หลุดออกไปจากศูนย์กลางโมเลกุลของคลอโรฟิลล์ ก็จะทำหน้าที่พาแคลเซียม (Ca) 2Ca-Mg เข้าไปอุดรูพรุนกระดูกต่าง ๆ ทำให้กระดูกแข็งแรงขึ้นในโพรงกระดูกซึ่งมีไขกระดูก (Bone Marrow) อยู่ ก็จะมีการสร้างเม็ดเลือดแดงได้ในปริมาณที่มากขึ้น (หน้าที่ของไขกระดูก คือสร้างเม็ดเลือดแดงและปรับระดับความเป็นด่างในกระแสเลือด) จากากรทำวิจัยขององค์การอาหารและยาสหรัฐกับผู้ป่วยแผลเปิด จำนวน 3,600 ราย พบว่า คลอโรฟิลล์ช่วยกระตุ้นให้มีการสร้างเซลล์ใหม่ให้เร็วขึ้น ทำให้แผลหายเร็วกว่าปกติ 25% ขึ้นไปและรอยแผลเป็นลดขนาดลงกว่า 50% หรือมากกว่า จากกรณีนี้ จึงมีการวิจัยต่อเกี่ยวกับการรักษาอาการเจ็บป่วยภายในร่างกายอันเป็นสาเหตุของการเกิดกลิ่นอันไม่พึงประสงค์ขึ้น พบว่าผู้ป่วยทั้ง 1,227 ราย กลิ่นภายในหายหมดหลังจากใช้คลอโรฟิลล์ผ่านไป 2 สัปดาห์ จึงให้การรับรองว่าเป็นยาดับกลิ่นภายใน สามารถซื้อขายได้ตามร้านขายยาและอาหารเสริม ตั้งแต่ วันที่ 11 พฤษภาคม 1990<br /><br />คลอโรฟิลล์ ช่วยคุณได้อย่างไร<br />จากประสบการณ์ของผู้ใช้-ผู้บริโภคทั่วโลก ได้ข้อสรุปที่น่าสนใจของคลอโรฟิลล์ ดังนี้<br />ช่วยให้เลือดสะอาด<br />ช่วยให้ตับสะอาด เสริมการรักษาในผู่ป่วยตับอักเสบ<br />เสริมธาตุเหล็กให้ร่างกาย<br />ทำให้สดชื่น หายเหนื่อยจาการอ่อนเพลีย<br />ลดความดันโลหิต ลดปัญหาเส้นเลือดหัวใจตีบตัน<br />ทำให้ระดับน้ำตาลลดลงสำหรับคนไข้โรคเบาหวาน<br />บรรเทาอาการโรคภูมิแพ้ แพ้อากาศ โรคหืด ผื่นลมพิษ ค่อย ๆ ทุเลาจนหายได้<br />ขับกรดจากข้อต่าง ๆ ทำให้อาการปวดข้อ ปวดเมื่อยตามตัวทุเลาและหายได้<br />ขับสารพิษออกจากร่างกาย สารตกค้างของยาปฏิชีวนะ สารเคมีตกค้างในอาหาร ทำให้ร่างกายมีภูมิต้านทานดี สุขภาพแข้งแรง สดชื่นขึ้น<br />ป้องกันและระงับการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็งและช่วยเพิ่มเซลล์เม็ดเลือดแดง<br />แก้ปัญหาคนท้องผูก ขับถ่ายดีขึ้น ริดสีดวงทวารทุเลาและหายได้<br />ดับกลิ่นตัว กลิ่นปาก กลิ่นเท้า โดยเฉพาะผู้ชายที่ใส่ถุงเท้าแล้วเหม็น<br />แก้ปัญหาอาการชา บวมและส้นเลือดขอดให้ทุเลาลงได้<br />ชะลอความแก่ ทำให้มีอายุยืน<br />ยับยั้งการเจริญเติบโตของแบคทีเรีย ใช้รักษาแผลอักเสบ แผลเปื่อย แผลเรื้อรัง แผลถลอก แผลไฟไหม้ เหงือกอักเสบ แผลในปาก คออักเสบ โดยใช้ผงคลอโรฟิลล์โรยบนแผล จะทำให้แผลหายเร็ว<br />บรรเทาอาการปวดศีรษะทั่วไป ปวดศีรษะไมเกรน<br />ช่วยแก้ปัญหาเรื่องโรคกระเพาะ ลำไส้อักเสบ ช่วยสมานแผล<br />แก้ปัญหาเรื่องสิว ฝ้า ปวดประจำเดือน ประจำเดือนมาไม่ปกติ<br />ควบคุมน้ำหนัก ลดน้ำหนัก คลอเรสเตอรอลในเลือด<br />มีผลต่อสุขภาพตาในคนที่เป็นต้อกระจก ทำให้การมองเห็นดีขึ้น<br />มีสารอาหารบำรุงเส้นผม ทำให้เส้นผมหงอกดำขึ้น ช่วยลดอาการผมร่วง<br />ลดอาการเมาค้าง<br />ได้ทดลองกับผู้ป่วยโรคเอดส์ เมื่อรับประทานคลอโรฟิลล์เข้าไปแล้ว ทำให้ร่างกายของผู้ป่วยมีระดับภูมิคุ้มกันดีขึ้นเป็นลำดับ<br /><br />Reference<br />1.Bohne C.et ol: Interaction of enzyme-generate species with chlorophyll-alpha and probe bound to serum albumlns (Photochem Photobiol, 1988 Sep) (MEDLINE)<br />2.Acheson DW, et al : Dianostic delay due to chlorophyll in oral rehydration solution (letter) (lancet, 1987 Jan 17) (MEDLINE)<br />3.Chemomorsky SA,et al : Biological actives of chlorophyll derivative, (N J Med, 1988 Aug) (MEDLINE)<br />4.Hooper JK, et al : Photodynamic sensitizers from chlorophyll : purin-18 and chiorin p6 (Photochem Photobiol, 1988 Nov) (MEDLINE)</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-7170283008410884519?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>jackyhttp://www.blogger.com/profile/05770445539989909538noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1165928434041511432006-12-12T04:56:00.000-08:002006-12-12T05:00:34.056-08:00นาน ๆ จะอัพที ต้องมีทีเด็ด...เป็นอย่างไรต้องอ่านกันเองนะครับ...<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">เคล็ดลับ...ก่อนมี SEX</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 153);">1. ผู้ชายชอบนวด </span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ไ</span>ม่ใช่นวดอย่างนั้นอย่าคิดลึก หมายถึงนวดเขาด้วยสัมผัสอันนุ่มนวลจากมือของคุณ ไม่ต้องทำตัวร้อนสวาทขนาดใช้ลิ้นโลมเลียยั่วยวนเขาขนาดนั้นก็ได้ <br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">2. ส่งเสียงหน่อย</span> ไม่มีอะไรทำให้เขาเร้าอารมณ์ได้มากเท่ากับได้รู้ได้ยินว่าคุณกำลังฮ้อตสุดๆแล้ว ถ้าเงียบกริบ เขาก็จะไม่รู้เลยว่าที่เขาทำให้คุณเนี่ยมันดีหรือแย่ยังไง <br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">3. ทิ้งของให้เขาคิดถึง</span> ก่อนลุกจากเตียงแกล้งลืมอะไรบางอย่างที่เซ็กซี่ เช่น ชิ้นส่วนของเสื้อผ้า หรือต่างหูซ่อนไว้ใต้หมอนหรือใต้ผ้าห่ม ให้เขาหาเจอทีหลังจะได้นึกถึงคุณ (และเซ็กซ์สุดๆในคืนนั้น) <br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">4. สู้แสงจันทร์</span> ห้องสลัวรำไรจะช่วยให้เรือนร่างของคุณดูเซ็กซี่ยิ่งขึ้น เห็นผิวนวลเนียน หรือจะเป็นแสงเทียนก็พอได้ <br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">5. แปลงร่างเป็นนาฬิกาปลุก (เซ็กซ์) </span>ปลุกเขาให้ตื่นตัวด้วยริมฝีปากอันเร่าร้อน รู้อยู่ว่าหนุ่มๆเขาตื่นกันยากแค่ไหนตอนเช้าๆเนี่ย แต่รับรองนาฬิกาปลุกเรือนนี้จะปลุกเขาให้ตื่นทันทีเลย <br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">6. สวมชุดของเขา</span> สวมเสื้อนอนสไตล์เชิ้ตบางๆนอน โดยที่คุณไม่ต้องสวมบรา เซ็กซี่สุดๆ <br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">7. เพลงโรแมนติกแต่เซ็กซี่เร้าอารมณ์ </span>หยุดฟังเพลงประเภทโรแมนติกหวานซึ้งจากสถานีเดิมๆไปก่อน มันน่าเบื่อ เปลี่ยนมาฟังเพลงออกแจ๊ซนิดๆ มีจังหวะหน่อยๆจะดีกว่า<br /><br />ก็ฝากเอาไว้สำหรับคนที่กำลังจะแต่งงานในเดือน มค.นี้นะครับ 555<br /><br />ปล. เอ๊ะ...เสียงร้องไห้ของใครนี่ดังจัง !!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-116592843404151143?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1163962363766108372006-11-20T10:45:00.000-08:002006-11-19T10:52:43.796-08:00ตอนนี้ใครเป็นหมอสูติก็คงจะเริ่มกลุ้มใจแล้วครับ เพราะรับรองได้เลยว่าปลายปีนี้น่าจะมีคนคลอดลูกน้อยลงหันไปเจอใครก็มักมีสีหน้าเคร่งเครียด ถ้าสองคนผัวเมียคิดเหมือนกันก็คงไม่เท่าไหร่คงไปทะเลาะกับเพื่อนบ้านแทนแต่ถ้าสองคนอยู่คนละขั้วก็แย่เลยครับ ไม่รู้ว่าใครจะต้องเป็นฝ่าย…ออกไป<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ผู้ชายกับหนังโป๊</span><br /><br />เรื่องเครียดๆ ก็เลยทำให้กิจการทางเพศลดลง กลัวทำอะไรได้ครึ่งๆ กลางๆ ก็ต้องมานั่งเถียงกันต่อ ไม่รู้จะมีอะไรกันไปทำไม แต่ช่วงก่อนหน้านี้สักเดือนสองเดือนนี่สิ เป็นช่วงที่เรียกว่าสังคมบันเทิง สังคมมีความสุข หันไปทางไหนก็มีแต่เรื่องคลิปคล้ายแอนนา เจอใครก็ถามว่าได้ดูแล้วยัง คุยไปเรื่อยๆ ก็เฮฮามีความสุข แล้วก็รับรองเลยครับว่าช่วงกลางๆ ปีนี้น่าจะมีคนคลอดเยอะกว่าปกติ เหตุก็เพราะคลิปคล้ายแอนนานี่แหละ<br /><br />ส่วนใหญ่แล้วผู้ชายเกือบทั้งร้อยจะชอบดูหนังโป๊ เรียกว่าถ้าไม่ชอบดูให้ถือว่าไม่ปกติไว้ก่อนก็ว่าได้ ขนาดพวกชายไม่จริง หญิงไม่แท้ก็ยังชอบดู แล้วผู้ชายแท้ๆ ทั้งแท่งจะไม่ดูได้อย่างไรล่ะ เรื่องเพศสัมพันธ์ของผู้ชายมันเป็นเรื่องของความตื่นเต้น ท้าทาย และจินตนาการ มากกว่าจะเกิดจากความรักเพียงอย่างเดียว<br /><br />ตอนหนุ่มๆ ยังไม่แต่งงาน ช่วงนี้รับรองว่าดูหนังโป๊กันจนตาแฉะ สมัยก่อนถ้าสุดๆ เขาก็เรียกว่าหนังสือปกขาว รูปข้างในอย่างมากก็ขาว-ดำ รูปสีดีๆ หน่อยก็มีดอกไม้บ้าง ผีเสื้อบ้าง มาปิดตรงส่วนสำคัญเอาไว้หน่อยนึง แต่เดี๋ยวนี้โป๊กันแบบสุดๆ เห็นทุกส่วนทุกขั้นตอน แทบจะรู้สึกมีส่วนร่วมกับเขาได้เลย แถมหาซื้อง่าย ในอินเตอร์เน็ต ในห้างหาง่ายยิ่งกว่าตำราทำกับข้าวเสียอีก ผู้ชายตั้งแต่เข้าสู่ช่วงวัยรุ่นก็เริ่มชอบดูหนังโป๊แล้วครับ วัยนี้มีความอยากรู้อยากเห็นสูง อยากรู้ว่าของรักของหวงของผู้หญิงมันหน้าตาเป็นอย่างไร เห็นผู้หญิงแต่งตัวโป๊ๆ เป็นไม่ได้ยิ่งถ้าอะไรที่มันปิดๆ บังๆ วับๆ แวมๆ ก็ยิ่งชอบ ต้องรู้ ต้องดูให้ได้ ดูแล้วก็เอาไปฝันเอาไปจินตนาการยิ่งชอบ เป็นเรื่องเป็นราวสมัยก่อนพอเข้ามหา'ลัย พี่ๆ ก็ต้องเป็นธุระเป็นเถ้าแก่พาน้องไปเที่ยวบริการอย่างว่าผ่านภาคทฤษฎีมาแล้วก็ต้องสอบภาคปฏิบัติกันต่อ แต่ก่อนไม่ค่อยมีโรคอะไรร้ายแรง แต่เดี๋ยวนี้คงไม่ค่อยมีใครกล้าแล้วครับอาศัยดูหนังโป๊อยู่บ้านดีกว่า<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">หนังโป๊ ตัวช่วยมีชีวิตคู่</span><br /><br />พอแต่งงานใหม่ๆ ก็ขยันขันแข็งทำการบ้านสองรอบสามรอบไม่ได้ขาด จากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี วันแล้ววันเล่าความอยากรู้อยากเห็นก็เริ่มหมดไปเรื่อยๆ บางทีเดินมาชนลูกกะตาก็ยังเฉยฉิบไปเลยก็มี…. เรื่องอย่างว่า… ดูท่าจะไม่ตื่นเต้นเสียแล้ว!<br /><br />พวกธรรมะ ธรรมโมหน่อยก็หันไปปฏิบัติธรรม พวกไม่รู้จักพอก็ไปหาเด็กๆ หาอะไรทำที่มันตื่นเต้นเร้าใจให้หายอยาก แต่บางคนก็อยากเหมือนกัน แต่ก็กลัวบาปบุญคุณโทษ… ก็เลยต้องกลับมาดูหนังโป๊ให้มันคึกคักเหมือนตอนเมื่อยังวัยรุ่น พวกสุดท้ายนี่แหละครับ ที่เราต้องมาพูดถึงกันวันนี้ก็ต้องยอมรับกันแหละครับว่า แต่ละคู่แต่ละคน เมื่ออยู่กันไปนานๆ เข้า ความตื่นเต้นความท้าทาย ก็จะน้อยลงไปเรื่อยๆ ตามกาลเวลา ผู้ชายหลายคนก็กลับไปหาความตื่นเต้นเร้าใจกับหนังโป๊แทน… แล้วเมียอย่างเราจะทำอย่างไรดี<br /><br />อย่างแรกก็ต้องดีใจก่อน อย่างน้อยสามีเราก็เลือกที่จะไม่ไปหาเด็กๆ นอกบ้าน อยู่บ้านดูหนังโป๊นี่ก็นับว่าเกรงใจเมียอย่างที่สุดแล้ว อย่างนี้ก็อย่าไปทำท่าจับผิดหรือไปดุเขานะ สามีน่ะเขาไม่ใช่เด็กๆ แล้ว อีกอย่างเราก็ไม่ใช่แม่เขาด้วย ถ้าเขาดูก็นั่งดูกับเขาเสียเลยหมดเรื่องหมดราว ดูซิเขาจะว่าอย่างไรบ้าง แต่ถ้าจะดูแล้วก็แอบๆ ดูกันหน่อยก็แล้วกัน จะดูก็ดูกันในห้องปิดมิดชิด เปิดเสียงเบาๆ ก็พอ เพราะหนังโป๊พวกนี้นางเอกมักจะค่อนข้างแสดงโอเวอร์กว่าปกติ ทั้งร้องทั้งดิ้นจนนึกว่าจะขาดใจตายไปซะจริงๆ ถ้าเสียงเล็ดลอดออกไป เดี๋ยวข้างบ้านจะตกใจนึกว่าเราจะขาดใจไปจริงๆ ยิ่งถ้าบ้านมีลูกเล็กเด็กแดง ก็ควรเอาเข้านอนห้องใครห้องมันให้หมดก่อน หากนอนรวมมิตรอยู่ห้องนอนเดียวกันหมดก็ไม่ควรเอามาดูครับเดี๋ยวเด็กเกิดแอบไม่หลับจับได้ว่าผู้ใหญ่แอบดูหนังโป๊ แล้วมันจะไม่ดี<br /><br />ผู้ชายบางคนก็อาจจะดูหนังโป๊นานๆ ที ดูเป็นครั้งคราวแก้เบื่อ อย่างนี้ก็ไม่ว่ากันส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนี้กันทั้งนั้นแหละครับดูแค่ประเทืองปัญญา แอบจำท่าเอาไปใช้บ้างก็ดีเหมือนกัน จะได้มีอะไรแปลกใหม่ในชีวิตบ้าง สุดท้ายก็ยังมาใช้บริการของจริงอย่างสม่ำเสมอ แถมมีทีเด็ดใหม่ๆ มาใช้อยู่ตลอด ฝ่ายเมียก็รับมุกแทบไม่ทัน สงสัยบางทีจะร้องดังกว่านางเองในหนังด้วยซ้ำ<br /><br />แต่ดูผู้ชายบางคนก็หนังโป๊เหมือนกัน แต่ก็ไม่ได้ไปใช้บริการจริงเท่าที่ควร ผู้ชายพวกนี้ก็มักสนุกอยู่กับจินตนาการของตัวเองคิดว่าตัวเองเป็นคนแสดงอยู่ในหนังซะทุกครั้ง สุดท้ายก็ช่วยเหลือตัวเองจนสำเร็จเสร็จกิจทุกทีไป ฝ่ายเมียก็ได้แต่นอนแห้ว แห้งเหี่ยวลงทุกวัน แบบนี้ก็ไม่ดีเท่าไหร่ หากฝ่ายหญิงรู้สึกว่าสามีชอบดูหนังโป๊แต่ไม่ค่อยทำการบ้าน ก็ให้นึกถึงกรณีนี้ไว้ให้ได้ครับ ถ้าเป็นเช่นนี้ก็ไม่ยากครับ พยายามเข้าไปแทรกอยู่ตรงกลางระหว่างหนักโป๊กับจินตนาการของเขาถ้าจะดูก็ต้องดูด้วยกัน แล้วเราก็ต้องเรียนรู้บทบาทของนางเอกในหนังด้วย พยายามมีจิตนาการไปพร้อมๆ กับเขา ถึงแม้ว่าดูเหมือนจะไม่ใช่ตัวเรา มันก็ทำให้เราสองคนมีความสุขได้ดีกว่าเก่าก็แล้วกันนะ<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">อย่าปล่อยให้ "หมกมุ่น"</span><br /><br />มีเหมือนกันครับผู้ชายบางคนที่ชอบดูหนังโป๊แบบหมกมุ่น ดูกันได้ทั้งวันทั้งคืนเรียกว่าดูกันจนติด เหมือนคนที่ติดอ่านหนังสือกำลังภายในเหมือนกันนะ ต้องใช้กระบวนท่า ต้องมีกระบวนยุทธ์ แต่ติดดูหนังก็ไม่มีใครว่าอะไร แต่ติดหนังโป๊นี่สิมันเหมือนคนโรคจิต ใครรู้ว่าสามีเราเป็นโรคจิตติดหนังโป๊นี่ก็อายชาวบ้านเขาแย่ เดี๋ยวจะหาว่าเราไม่มีน้ำยา ก็ไม่ควรปล่อยทิ้งไว้ให้เป็นอย่างนี้นะครับ มาหาหนทางแก้ไขกันดีกว่า<br /><br />อย่างแรกที่ต้องทำ ก็คือพยายามใช้เวลาอยู่ร่วมกันให้มากที่สุด ไม่ใช่ต่างคนต่างอยู่ใครอยากทำอะไรก็ทำ กลับจากที่ทำงานมาช่วยกันทำกับข้าว นั่งกินข้าวแล้วออกไปเดินเล่นพบหน้าผู้คนบ้าง หรือบางทีไปวิ่งออกกำลังกาย ไปขี่จักรยาน ไปฟิตเนสให้เหนื่อยหมดแรงไปเลยจะได้ไม่เอาเวลาไปดูแต่หนังอย่างว่า ถ้าอยู่บ้านด้วยกันก็พยายามทำให้มีการเปลี่ยนแปลงในชีวิตบ้าง ถ้าหากชีวิตเริ่มจะซ้ำซากจำเจ เดี๋ยวเขาก็กลับไปดูหนังโป๊อีก ลองหาโฮมเธียเตอร์ดีๆ สักชุดหาหนังดีๆ มาดู นั่งดูด้วยกัน หนังมันๆ มีเยอะแยะไป พอดึกๆ ก็พยายามอย่าต่างคนต่างนอน จูงมือกันเข้านอน ถ้าเขามีงานทำต่อ แล้วเราไม่ง่วงมานักก็พยายามถ่างตานั่งเป็นเพื่อน บางทีการเปลี่ยนแปลงในชีวิตมีอะไรดีๆ ขึ้นอีกเยอะได้เหมือนกันครับ<br /><br />อีกอย่างที่ลืมไม่ได้ ก็คือเมื่อสามีหันไปดูหนังโป๊ ทั้งๆ ที่มีของจริงอยู่ตรงหน้า นั่นแสดงว่าเรามีความผิดฐานบกพร่องต่อหน้าที่ต้องกลับมามองตัวเองบ้างว่าเรามีอะไรที่สู้นางเอกหนังโป๊ไม่ได้ ลองเอาน้องแนทนางเอกยอดนิยมมาเทียบกับเราตัวต่อตัวเลยก็ได้ดูซิว่ามีอะไรที่เราสู้เขาไม่ได้… แล้วจะพบความจริงได้เอง ถ้าสมัยก่อนตอนเรายังสาวสามารถถอดเสื้อถอดผ้าได้ไม่อายใครตอนนั้นสามีก็คงปลื้มกับเรื่องอย่างว่ากับเมียสุดที่รัก แต่ถ้าตอนนี้ลองถอดเสื้อถอดผ้าหมด เห็นแล้วก็ต้องรีบปลง แบบนี้คงต้องเห็นดีเห็นงามให้คุณสามีดูหนังโป๊ต่อไปแล้วครับ<br /><br />แล้วในหนังโป๊นางเอกส่วนใหญ่จะโอเวอร์แอ็กติ้ง คือแสดงอาการทั้งร้องทั้งดิ้นดูเกินจริง แต่บางทีอย่างนี้แหละที่ผู้ชายส่วนมากจะชอบ ดูแล้วมันตื่นเต้นเร้าใจดี ลองมาเทียบกับตัวเรา ตอนเริ่มท่าไหน ตอนจบก็อยู่ท่านั้น ตัวแข็งทื่อนอนไม่กระดิกเป็นท่อนไม้อย่างนี้ก็ถือว่าบกพร่องต่อหน้าที่อย่างร้ายแรงเลยทีเดียว ทางที่ดีก็ต้องแอบๆ ดูหนังโป๊ของเขาบ้าง ดูว่าเขาทำกันยังไงค่อยๆ พัฒนาตัวเอง มีแอ็กชั่นบ้างนิดหน่อยๆ แรกๆ อาจจะดูโอเวอร์ไปหน่อย แต่ถ้าลองดูแล้วสามีชอบ ก็ถือว่าเป็นการเอนเตอร์เทนสามีเราเอง จะเป็นไรไป<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">ถ้ามีเมียอยู่ด้วยกันทั้งคน หุ่นก็เซ็กซี่ประเภทน้องแนทชิดซ้าย แถมลีลาท่ามากดูแล้วตื่นเต้นท้าทายความสามารถของผู้ชายอย่างเรา แล้วจะต้องไปเสียเวลาดูหนังโป๊ทำไมให้เสียเวลาใช่ไหมครับ</span><br /><br /><br />ก็เอาเป็นว่า...ฝากให้กับคู่แต่งงานทุกคู่ และคู่ที่กำลังจะแต่งงานครับ อิ ๆ ๆ<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 0);">ปล. อันนี้เป็นงานเขียนเชิงวิชาการ ไม่ได้มีเนื้อหาลามกแต่อย่างใดนะจ๊ะ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-116396236376610837?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1161593650166113812006-10-29T01:40:00.000-08:002006-10-29T08:41:11.643-08:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">เด็กเชียร์เบียร์</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/1600/Beer.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/320/Beer.png" alt="" border="0" /></a><br />ที่มา: <a href="http://www.manager.co.th/">นสพ.ผู้จัดการ</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-116159365016611381?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1161592485144904372006-10-23T01:31:00.000-07:002006-10-23T01:38:16.946-07:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">สนามบินสุวรรณภูมิ</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/1600/MEcomic4.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/320/MEcomic4.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />ที่มา: <a href="http://www.manager.co.th">นสพ.ผู้จัดการ</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-116159248514490437?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1160200263903406632006-10-06T22:40:00.000-07:002006-10-06T22:51:03.920-07:00<strong><span style="color:#ff0000;">เรือแตก</span></strong><br /><br />อยากจะบอก "<a href="http://project-ile.net/chang/">น้องช้าง </a>" ที่เขียน <a href="http://jacktui.blogspot.com/2006/10/blog-post.html">comments วันก่อนนู้น</a>ว่า <span style="color:#ff0000;"><strong>จะให้เค้าเขียนว่า... "เฮ๊ย พวกเรา สลายตัว" มันก็แม่ง ๆ อยู่นะครับ ^^"</strong></span><br /><br />แต่ความจริงนั้น..สถานะการณ์จริง ๆ ของพรรคนี้ (เอ่อ..จริง ๆ น่าเรียกว่า "<strong><span style="color:#ff0000;">ก๊วนการเมือง</span></strong>" มากกว่า เพราะพวกนี้ มันอยู่ได้เพราะเงินมากกว่าอุดมคติร่วมกัน -"- ) มันเป็นแบบนี้มากกว่า<br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/1600/-8124.0.gif"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/320/-8124.0.png" border="0" /></a> ที่มา : <a href="http://www.thairath.co.th/showcartoon.php?cat=208">นสพ. ไทยรัฐ</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-116020026390340663?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com63tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1160068130508174082006-10-05T10:04:00.000-07:002006-10-05T10:08:50.530-07:00<strong><span style="font-size:130%;color:#000099;">แพแตก</span></strong><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/1600/taksin.0.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/320/taksin.0.jpg" border="0" /></a><br />เครดิต : <a href="http://www.komchadluek.com/">นสพ. คม ชัด ลึก</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-116006813050817408?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1159897116288759452006-10-03T10:30:00.000-07:002007-04-24T11:07:37.969-07:00<strong>หน้าด้าน รุ่นพี่....</strong><br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/1600/untitled.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/320/untitled.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/1600/2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/320/2.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/1600/3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center;" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/320/3.jpg" border="0" /></a><br />ปล. หน้าด้าน "<a href="http://jacktui.blogspot.com/2007/02/blog-post.html">รุ่นน้อง</a>" (ที่หน้ากลม ๆ เหมือนน้องสาวไอ่คนข้างบน) จะเขียน จม. มาแบบนี้ก็ได้นะ ขี้เกียจฟังคำตอ...ลว่ะ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115989711628875945?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1157130847421919812006-09-15T10:13:00.000-07:002006-09-15T10:20:04.440-07:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">50 ข้อห้าม เมื่อคุณมี Sex (ภาค 2)</span><br /><br /><br /><br />อ่าน<a href="http://jacktui.blogspot.com/2006/09/50-sex-1-1.html">ภาค 1</a> ก่อนได้นะครับ.....<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">26. การพ่นน้ำรักใส่ปากเธอ </span>น้ำรักของผู้ชายมีรสเค็มกร่อยผสมความคาวของไข่ขาว ลองคิดดูก็แล้วกันว่ามันพะอืดพะอมแค่ไหน<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">27. จู้จี้เรื่องเสื้อผ้าของเธอ </span>ผู้หญิงบางคนอยากเอาใจด้วยการแต่งกายเป็นคนอื่น เช่น นักศึกษา จงยอมเล่นละครฉากนี้กับเธอให้ถึงใจ<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">28. เร่งจังหวะรักในปากของเธอ </span>การกระแทกกระทั้นใส่ปากของเธอ อาจจะกระทบถึงต่อมทอนซิลทำให้เธอป่วยได้ ที่จริงงานนี้คุณทำผิดที่ เพราะถ้าเป็นที่ปากควรปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฝ่ายหญิง แล้วคุณอยู่เฉยๆ<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">29. ช่วยตัวเองต่อหน้าเธอ </span>ขณะที่คุณหลับหูหลับตาเล่นกับตัวเองทั้งๆ ที่เธอนอนอยู่เคียงข้าง ถ้าอยากทำก็ควรทำตอนเธอไม่อยู่จะดีกว่า เพราะอาจกลายเป็นเรื่องน่ารังเกียจสำหรับเธอไป<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">30. ฉีดน้ำรักใส่หน้าเธอ </span>ไม่ควรทำ เพราะจะทำให้เธอรู้สึกเหมือนเป็นดาราหนังโป๊ ถ้าจะเล่นก็ขอฉีดหน้าอกก็พอแล้ว<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">31. ให้เธอควบคุมการแสดงแต่ผู้เดียว </span>การที่ผู้หญิงได้เป็นผู้ควบคุมจังหวะรักบางครั้งบางคราว เป็นการเปลี่ยนรสชาติที่ดี แต่การทำเช่นนี้ทุกครั้ง จะทำให้เธอรู้สึกว่าเธอต้องกรำงานหนักแต่ฝ่ายเดียว<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">32. ร่วมรักทางทวารหนักโดยแกล้งทำเป็นเรื่องบังเอิญ </span>อย่าทำเป็นเรื่องเข้าผิดบ้าน ถ้าต้องการเช่นนั้นถามความเห็นเธอเสียก่อน ถ้าเธออยากหาประสบการณ์ควรมี เค.วาย.เยลลี่ช่วยหล่อลื่นทุกครั้ง<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">33. ถ่ายรูปเปลือยของเธอ </span>ผู้หญิงจะเสียหายได้หากเกิดการบันทึกภาพเป็นหลักฐาน ถ้าจะทำต้องให้เธอเห็นชอบ และใช้แต่กล้องโพราลอยด์ดีที่สุด<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">34. ไร้จินตนาการ</span> ผู้ชายที่แข็งทื่อมีบทรักซ้ำซากนั้นน่าเบื่อเต็มที ลองชิมรสน้ำผึ้ง ไอศกรีม หรือผลไม้ที่วางอยู่บนเรือนร่างของเธอเป็นครั้งคราวสิ อาจเพิ่มรสชาติทั้งเธอและคุณได้<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">35. ชอบจับเธอมัด</span> การเล่นมัดร่างกายเหมือนเธอเป็นทาสในบางครั้งก็สนุกดี แต่อย่าบ่อย และควรถามเธอก่อนว่ายอมหรือไม่<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">36. จัดท่าทางของเธอจนเธอเจ็บ</span> ไม่ควรไปดึงรั้งส่วนหนึ่งส่วนใดให้เธอเจ็บ ยกเว้นเธอเป็นนักยิมนาสติกที่มีการยืดหยุ่นทั้งร่าง<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">37. สนใจสิ่งรอบตัวเกินไป </span>ด้วยการผละจากร่างเธอไปเพียงได้ยินเสียงลมพัดใบไม้ไหว ที่จริงคุณไม่ควรต้องสนใจอะไรในเวลานั้น ยกเว้นเสียงสัญญาณไฟไหม้<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">38. อย่ากระแทกหน้าท้องของคุณกับเธอ </span>เสียงเนื้อกระทบกันในลักษณะนี้ ไม่เซ็กซี่เลยสักนิด<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">39. นอนทับจนเธอหายใจไม่ออก</span> ปกติผู้ชายมีน้ำหนักมากกว่าผู้หญิง อย่ากดทับจนเธอหน้าเขียว<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">40. แช่นิ้วไว้ในช่องรักของเธอ</span> ไม่ต้องทำเช่นนั้นตลอดเวลา ยกเว้นตอนที่ต้องการปลุกเร้าอารมณ์ของเธอ<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">41. อย่าถามว่าต้องการไหม </span>คุณเองก็รู้ดีว่าเธอชวนคุณขึ้นเตียงทำไม<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">42. เริ่มยกใหม่เร็วเกินไป </span>เมื่อจบเกมรักแต่ละครั้ง คลิตอริสจะอ่อนตัวลง การเริ่มยกใหม่ควรค่อยเป็นค่อยไปและเล้าโลมเธออีกครั้งอย่างช้าๆ และนุ่มนวล<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">43. อย่าจริงจังเกินไป</span> การชมว่าเธอผิวสวย รูปร่างดีนั้นควรทำ แต่อย่าต้องการจริงจังถึงขั้นหาโลชั่นมาชโลมเธอทั้งร่าง<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">44. ทิ้งร่องรอยบนร่างกาย</span> เวลามันเขี้ยวคุณอาจขบกัดเธอเล่น แต่การดูดที่คอที่แขน จนเป็นจ้ำทั้งสัปดาห์นั้น ไม่ควรทำ<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">45. เอาแต่สอน</span> ผู้ชายบางคนตั้งหน้าตั้งตาสอนเหมือนเธอเป็นนักเรียน เช่น เอาละตรงนั้นแหละ ใช้มือสิ ใช้ปากสิ เรื่องบนเตียงควรชี้นำด้วยการดึงมือเธอไปวางในที่ที่คุณต้องการ หรือชี้นำด้วยท่าทาง<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">46. พูดหยาบคาย</span> คำหยาบคายต่ำช้าไม่ปลุกเร้าอารมณ์ เพราะเธอไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">47. เปรียบเทียบกับสาวอื่น </span>เป็นความผิดที่สุด ไม่ต้องเอ่ยถึงผู้หญิงในอดีตหรือสร้างฝันให้เธอได้ยินว่า สมมติให้เธอเป็นคนนั้นคนนี้ที่คุณอยากร่วมรักแต่คุณไม่มีโอกาส<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">48. ผละจากเธอหลังเกมรัก</span> เมื่อสิ้นสุดเกมรักอย่าเอาแต่พลิกตัวกลับแล้วนอนหลับกรนสนั่น เพราะเธอยังตื่นอยู่และทำให้เธอคิดว่าเธอทำอะไรผิดหรือ<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">49. ขอบใจเธอ</span> ไม่ต้องขอบใจผู้หญิงที่คุณนอนด้วย เพราะเธอต้องการความรักมากกว่าคำขอบใจ<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">50. ไม่สนใจว่าเธอถึงสวรรค์หรือเปล่า</span> ยังไม่มีคำตอบว่าเป็นความรับผิดชอบของผู้ชายอย่างเดียวหรือเปล่า ในการที่ผู้หญิงต้องได้รับความสุขสมด้วย แต่การแสดงว่าคุณใส่ใจสนใจ และพยายามให้เธอสุขสม เป็นความน่ารักอย่างมากของคุณ<br /><br />...อ่า จบแล้วนะครับท่านนักอ่านทุกท่าน หวังว่าเนื้อเรื่องทั้งสองภาคจะเป็นประโยชน์แก่ท่านทั้งหลายไม่มากก็น้อย อ่านแล้วจำให้ขึ้นใจกันด้วยหล่ะ....จะได้เป็นประโยชน์กับคู่ของท่าน....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115713084742191981?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1157899587090186602006-09-10T07:30:00.000-07:002006-09-10T07:46:27.123-07:00อาจารย์แก้วสรร ที่ผมรู้จัก<br /><br />โดย โสภณ สุภาพงษ์<br /><br />ที่มา <a href="http://www.manager.co.th/Daily/ViewNews.aspx?NewsID=9490000113632&#Comment">นสพ. ผู้จัดการ</a><br /><br />“ในบ้านเมืองนั้น มีทั้งคนดีและไม่ดี ไม่มีใครจะทำให้ทุกคนเป็นคนดีได้ทั้งหมด ดังนั้นการทำให้บ้านเมืองมีความเป็นปกติสุขเรียบร้อย จึงไม่ใช่การทำให้คนเป็นคนดี หากอยู่ที่การส่งเสริมคนดี ให้คนดีได้ปกครองบ้านเมือง ปกครองกองทัพ ปกครององค์กร และควบคุมคนไม่ดี ไม่ให้มีอำนาจ และไม่ให้ก่อความเดือดร้อนวุ่นวายได้”<br /><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">พระบรมราโชวาท ของ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช</span> </span><br /><br /><br />ก่อนนี้เมื่อ "<span style="font-weight: bold;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">อาจารย์แก้วสรร อติโพธิ</span></span>" อาจารย์นิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากับอาจารย์ขวัญสรวง อติโพธิ น้องชายฝาแฝด อาจารย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อาจารย์แก้วสรร มักจะถามผมเสมอว่า “<span style="color: rgb(255, 0, 0);">พี่จำได้ไหม คนไหนแก้ว คนไหนขวัญ</span>” ผมก็จะตอบล้อเล่นว่า “<span style="color: rgb(255, 102, 0);">ดูออก ผมดูตามพฤติกรรม ว่าคนไหนเรียบร้อย คนไหนนักเลง ก็รู้</span>”<br /><br />แต่ในความจริงแล้ว ถ้าเราดูพฤติกรรมแล้ว จะแยกไม่ออกสำหรับพี่น้องฝาแฝดชอบดื่มเบียร์แกล้มปัญญาคู่นี้ ร่าเริง เปิดเผย จริงใจ เป็นกันเอง เฮี้ยวนิดๆ และที่จะไม่มีวันแยกออกเลย คือ พฤติกรรมจากน้ำใจที่จะต่อสู้กับความอยุติธรรม ต่อสู้เพื่อสิทธิที่ถูกต้องของคนยากไร้ คนอ่อนแอ คนด้อยโอกาส ไม่ว่าคู่ต่อสู้จะเป็นยักษ์เป็นมารใหญ่โต ร่ำรวย มีอิทธิพล เหาะเหินเดินอากาศขนาดไหน อาจารย์มีการจัดการ ต่อสู้อย่างสุขุม รอบคอบ มีวินัย แต่งับไม่เคยปล่อย เป็นที่ประทับใจผู้คนเสมอ<br /><br />เมื่อก่อนถ้าจะแยกให้ออกว่า คนไหนแก้วคนไหนขวัญ เราต้องสังเกตเอาว่า ตำแหน่งของไฝบนใบหน้าอยู่ตรงไหน<br /><br />แต่ในวันนี้ เราเห็นความแตกต่างได้บ้างจากร่างกายที่ผอมลงของอาจารย์แก้วเมื่อต้องทำงานอย่างตรากตรำตั้งแต่เริ่มเป็น ส.ว. เมื่อ 6 ปี ก่อนจนปัจจุบัน<br /><br />คนที่กล่าวหาว่าอาจารย์แก้วสรร หน้าไม่เหมือนคน ไม่สมควรเป็น กกต.นั้น คงจะต้องเสียใจกับสิ่งที่กระทำลงไป ถ้าได้รู้ว่า อาจารย์แก้วสรรนั้นต้องพบกับความทุกข์ ในขณะที่เสียสละเพื่อผู้อื่น ความเศร้าที่ไม่เคยหลุดจากปาก ขอความเห็นใจหรือบ่นให้ใครฟัง<br /><br />ผมรู้จักโดยการพบอาจารย์แฝดทั้งสองครั้งแรก เมื่อ 20 ปีก่อน ในขณะที่ผมในฐานะนักธุรกิจ ไปประชุมสัมมนาหัวข้อ มนุษย์กับสิ่งแวดล้อมของ UNDP ในหมู่บ้านนอกเมืองเชียงใหม่ร่วมกับ อาจารย์ประเวศ วะสี, อาจารย์สุลักษณ์ ศิวลักษณ์, อาจารย์ฉัตรสุมาลย์ กบิลสิงห์ และนักวิชาการอีกเกือบร้อยท่าน ในขณะที่ผมปรบมือพออกพอใจต่อต่อผู้บรรยายในหัวข้อ นักธุรกิจกับสิ่งแวดล้อม อาจารย์แก้วสรร - ขวัญสรวง หันมาถามผมว่า “<span style="color: rgb(255, 102, 0);">พี่ พี่ไม่รู้เหรอ ว่าเขากำลังด่าพี่</span>” แล้วหัวเราะชอบใจ<br /><br />และเราก็ใกล้ชิดทางใจกันมากขึ้นอีกเมื่อผมกับอาจารย์แฝดต้องไปพูดบนเวทีด้วยกันเรื่องครอบครัวกับการเลี้ยงลูก ซึ่งผมได้ให้ความเห็นว่า เมื่อเด็กผมถูกสอนเสมอว่า “<span style="color: rgb(255, 0, 0);">มนุษย์เป็นสัตว์เลือดอุ่น เลี้ยงลูกด้วยนม</span>” แต่บัดนี้ผมพบว่าธรรมชาติได้เปลี่ยนไปแล้ว สังคมส่วนใหญ่วันนี้ “<span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">มนุษย์เป็นสัตว์เลือดเย็น เลี้ยงลูกด้วยเงิน</span>” ดูเหมือนว่าอาจารย์แฝดทั้งสองพอใจผมมาก และดูจะยอมรับผมเข้าชมรมปากจัดด้วยกับอาจารย์ตั้งแต่บัดนั้น<br /><br />เมื่อเราขอให้อาจารย์แก้ว หรืออาจารย์ขวัญ ทำงานอะไร สิ่งที่เราจะได้เสมอก็คือ <span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 51, 204);">ขอหนึ่งได้สอง</span> คือ เราจะได้ทั้งอาจารย์สถาปัตย์สิ่งแวดล้อม และอาจารย์กฎหมายพร้อมกันเสมอ เมื่อเราขอให้อาจารย์แฝดทั้งสองมาทำงานให้ฟรีๆในเรื่องของชาวบ้าน อาจารย์ก็จะมาทำให้ค่ำมืดดึกดื่น ลูกๆอาจารย์ในชุดนักเรียน ก็จะมานั่งคอยพ่อตาแป๋ว เมื่อผมบอกว่าสงสารลูกอาจารย์ต้องมาแกร่วหิวข้าวคอยพ่อ คำตอบจากอาจารย์ทั้งสองคือ “<span style="color: rgb(255, 102, 0);">มันชินแล้วพี่ ไม่เป็นไรครับ</span>” แปลกที่ลูกอาจารย์ไม่เคยบ่น<br /><br />อาจารย์แฝดทั้งสองอายุน้อยกว่าผมมาก ใช้ชีวิตด้วยความพอเพียง รักวิถีชีวิตชาวบ้านและสิ่งแวดล้อม ไม่ต้องการเงิน ไม่ต้องการตำแหน่ง ต้องการเพียงได้ทำงานช่วยผู้คน ประชาสังคมทั่วประเทศรักอาจารย์<br /><br />เมื่อช่วงที่อาจารย์แก้วสรร นักกฎหมายมหาชน เป็นรองอธิการบดี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์นั้น อาจารย์ต้องรับภาระความกระชั้นชิดของการบริหารโครงการ สร้างสนามกีฬาและหอพักนักกีฬา เอเชี่ยนเกมส์ อันใหญ่โตมโหฬารที่สุดของประเทศด้วยเงินลงทุนมหาศาลที่รังสิต(ซึ่งกลายมาเป็นมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ปัจจุบัน) คุณสมบัติสำคัญสำหรับโครงการนี้ของอาจารย์แก้ว คือ<span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 0);">ไม่โกง ทำงานหนัก ไม่เห็นแก่หน้าอินทร์หน้าพรหม</span> จนงานสำเร็จลุล่วงได้น่าอัศจรรย์<br /><br />เมื่ออาจารย์แก้ว สมัคร ส.ว. เมื่อ 6 ปีก่อนนั้น ป้ายแนะนำตัวกระจิริดที่แขวนแสดงถึง "<span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 153);">ระบอบทุนไม่นิยมสุดขั้ว</span>" ของอาจารย์ แขวนเล็กๆ น้อยๆ ตามข้างถนนคนสุดท้ายนั้น เรียกความประทับใจคนได้มากทีเดียว รวมทั้งผมด้วย<br /><br />ชีวิตการเป็น ส.ว.ของอาจารย์ ที่ผมเห็นนั้น น่าประทับใจยิ่งกว่านัก อาจารย์แก้วรับเรื่องราวร้องทุกข์ของชาวบ้านที่ถูกกดขี่ข่มเหง ของคนเล็กคนน้อยทุกหมู่ทุกเหล่า ของข้าราชการที่ได้รับความอยุติธรรมจากการทำหน้าที่เพื่อชาวบ้าน ดูแลต่อต้านกฎหมายที่มุ่งขายชาติ ขายอธิปไตยทุกฉบับ ชอบทำงานอยู่ข้างหลัง จนพวกเราต้องบังคับให้เป็นประธานกรรมาธิการ<br /><br />ไม่ว่าใครก็ตามในสภาจะปฏิเสธไม่ได้ว่า อาจารย์จะแสดงความเห็นด้วยหรือโต้เถียงขัดแย้งเต็มที่ แต่เมื่อลงมติแล้ว เป็นจบกัน อาจารย์แก้วมีวินัยเสมอ ไม่เคยติดใจใครเป็นส่วนตัว<br /><br />ช่วงการเลือกตั้ง ส.ส. ของ กกต.ที่สร้างปัญหาขัดแย้งแก่บ้านเมืองมากมายในเดือนเมษายนที่ผ่านมา อาจารย์แก้วต้องทุ่มเททำงานหาวิธีป้องกันปัญหาผิดกฎหมายต่างๆ ที่พวกเราไม่ค่อยถนัดหามรุ่งหามค่ำ แม้ในวันที่ "<span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 102, 0);">คุณสุพัตรา</span>" ภรรยาที่รักของอาจารย์ต้องจากไปอย่างไม่คาดฝัน อาจารย์แก้วไม่เคยปริปาก ผมได้แต่เพียงบีบมืออาจารย์ บอกว่าผมภูมิใจในอาจารย์ ผมสังเกตเห็นน้ำตาที่เอ่อในนัยน์ตาอาจารย์ได้<br /><br />อาจารย์แก้วผอมลงไปพอสมควรแต่แจ่มใส ดีงาม<br /><br />พระบรมราโชวาทที่ทรงให้ไว้ บอกเราว่า “<span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">ในบ้านเมืองนั้น มีทั้งคนดีและไม่ดี ไม่มีใครจะทำให้ทุกคนเป็นคนดีได้ทั้งหมด ดังนั้นการทำให้บ้านเมืองมีความเป็นปกติสุขเรียบร้อย จึงไม่ใช่การทำให้คนเป็นคนดี หากอยู่ที่การส่งเสริมคนดี ให้คนดีได้ปกครองบ้านเมือง ปกครองกองทัพ ปกครององค์กร และควบคุมคนไม่ดี ไม่ให้มีอำนาจ และไม่ให้ก่อความเดือดร้อนวุ่นวายได้</span>”<br /><br />การทำตามพระบรมราโชวาท ก็คือการได้ส่งเสริมให้อาจารย์แก้วสรรได้ทำงานที่สำคัญเพื่อบ้านเมือง หน้าที่ใดก็ได้<br /><br />เพราะชาติจะได้ประโยชน์ ส่วนอาจารย์แก้วสรรไม่ได้ต้องการอะไรมากกว่าทำงานเพื่อผู้คน และได้ทำดีครับ....<br /><br />-------------------------------------------------------<br />อ่านแล้ว...อยากให้ อจ. แก้วสรรค์ได้เป็น "<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">กกต</span>" จัง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115789958709018660?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1157130766959096032006-09-05T10:10:00.000-07:002006-09-15T10:22:30.853-07:00<strong><span style="color: rgb(0, 0, 153);">50 ข้อห้าม เมื่อคุณมี Sex (ภาค 1)</span></strong><br /><br />มีผู้ชายจำนวนมากที่คิดว่าตัวเองเป็นมือวางอันดับหนึ่ง เรื่องเคล้าเคลียผู้หญิงให้อ่อนระทวยในอ้อมแขน และผู้ชายอีกจำนวนไม่น้อยที่คิดว่าตนมีฝีมือสามารถปล่อยทีเด็ดเผด็จสวาทให้สาวๆ ติดอกติดใจ แต่น่าเสียดายที่เขาไม่รู้ตัวว่าเขาทำความผิดพลาดอะไรไว้บ้าง ในระหว่างเกมรัก วันนี้เรามีกฎเหล็ก "<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ข้อที่คุณไม่ควรกระทำระหว่างการร่วมรัก</span>"<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">1. ไม่ยอมเริ่มด้วยการจูบ</span> หลีกเลี่ยงที่จะจูบที่ริมฝีปากของเธอ จ้องแต่จะร่วมเพศเพียงอย่างเดียว ทำราวกับจ่ายเงินซื้อชั่วโมงและพยายามใช้เวลาให้คุ้ม ไม่ยอมเสียเวลากับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เลย<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">2. จูบไม่เป็น</span> ด้วยการทะลวงลิ้นเข้าไประหว่างฟันสองแถวของเธอ แล้วกระทุ้งเอาๆ ราวกับการใช้ผ้าเช็ดจานที่กดๆ เช็ดๆ อยู่อย่างนั้น การจูบที่ดีควรจูบอย่างเย้าแหย่ ใช้ลิ้นเขี่ยเบาๆ ที่ริมฝีปากล่างของเธอแล้วค่อยๆ เลียเบาๆ ผ่านลิ้นของเธอให้เหมือนกับการละเลียดเนื้อหอยนางรมที่ผลุบโผล่จากเปลือก ไม่ใช่การขม้ำอย่างตายอดตายอยาก<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">3. อย่าเป่าลมเข้าหูเธอ </span>ผู้หญิงที่คุณรักไม่ใช่เค้กวันเกิดที่ต้องเป่าเทียนทั้ง 50 เล่มให้ดับในคราวเดียว หากจะเล่นกับหูให้เธอสยิว ก็ควรเบามือหน่อย<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">4. ไม่ยอมโกนหนวด </span>ผู้ชายจำนวนมากลืมโกนหนวดให้เรียบเกลี้ยง ก่อนที่จะใช้คางสากๆ ไปถูไถกับเนื้ออ่อนของเธอ หากคุณจูบเธอแล้วเธอส่ายหน้าไปมา ก็อย่าคิดว่าเธอเกิดอารมณ์พิศวาสมากจนทนไม่ได้ บางทีเป็นเพราะเธอส่ายหน้าหนีคุณต่างหาก<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">5. ดีดหัวนมของเธออย่างแรง </span>เหมือนแม่บ้านดีดแตงโมเพื่อดูว่ามันแก่หรือยัง ควรลูบไล้อย่างเบามือ อย่าทำให้เธอเจ็บ<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">6. กัดหัวนม </span>เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ผู้ชายเข้าใจผิด คิดว่ามันเขี้ยวก็เลยกัดเล่น อย่าทำอย่างนั้น บริเวณหัวนมเป็นบริเวณที่รับความรู้สึกไวมาก ควรเลียและดูดเบาๆ อย่าเคี้ยว การไล้ลิ้นผ่านบริเวณนั้นเป็นสิ่งที่ควรทำ คิดเสียว่ากำลังลิ้มรสลูกกวาดหวานอร่อยอยู่ก็ได้<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">7. บิดหัวนมเธอเล่น</span> เป็นอีกข้อห้ามหนึ่ง หัวนมของเธอไม่ใช่ปุ่มที่จะหมุนหาคลื่นวิทยุ ดังนั้นอย่าเล่นด้วยวิธีนี้<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">8. ไม่สนใจส่วนอื่นของเธอเลย</span> ร่างกายของผู้หญิงไม่ใช่ถนนไฮเวย์ที่มีทางโค้งแค่ 3 ครั้งต่อถนนทั้งสาย คือไม่ใช่เพียงหน้าอก 2 ข้างกับช่องรักที่คุณต้องการปลดปล่อยอารมณ์เท่านั้น ควรให้ความสนใจต่อส่วนอื่นของร่างกายเธอด้วย<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">9. อย่าพรวดพราดซุกมือภายใต้กางเกงของเธอ</span> คุณอาจเจอฟันซิบที่ทำให้เลือดไหลได้ และยังไม่ก่อให้เกิดความรู้สึกใดๆ ที่ดีด้วย ค่อยเป็นค่อยไป เธอจะมีอารมณ์ร่วมมากกว่า<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">10. อย่าจ้องดูส่วนสงวนของเธอจนน่าเกลียด </span>ผู้ชายบางคนจับคู่นอนของเขาแยกขาออกจนกว้าง เพื่อดูสตรอเบอรี่ของเธอ รู้มั้ยว่ามันไม่สุภาพ หากอยากดูก็ดูตอนที่คุณลูบไล้เธอก็ได้<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">11. กดบี้ปุ่มสวาทของเธอ </span>หากผู้หญิงเจ็บที่คลิตอริสเธอจะรู้สึกไม่สบาย และนั่นคือการสร้างความเครียดอย่างหนึ่งให้เธอโดยตรง ถ้าจะแตะต้องมันควรทำด้วยการสัมผัสวนปลายนิ้วไปรอบๆ ส่วนนั้นและสัมผัสเบาๆ เหมือนว่าคุณกำลังปัดฝุ่นผงออกจากผ้ากำมะหยี่โดยไม่ทำให้ขนของมันหลุดตามออกมาด้วย<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">12. หยุดพักกลางคัน </span>ผู้หญิงมีอารมณ์ที่แตกต่างจากชาย หากมีการหยุดพักในระหว่างเกมรัก อารมณ์ต่อเนื่องของเธอจะหยุดลงและต้องเริ่มต้นใหม่ แต่ผู้ชายสามารถต่อเนื่องอารมณ์ได้เลย หากจำเป็นก็ต้องอยู่ใกล้ๆ เธอหลังคุณหยุด และใช้มือลูบไล้สัมผัสอารมณ์เธออย่างต่อเนื่องด้วย<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">13. เปลื้องเสื้อผ้าเธออย่างเงอะงะ </span>ผู้หญิงไม่ชอบให้คนอื่นเห็นว่าเธอโง่ แต่คุณจะโง่กว่าหากปล่อยให้เสื้อสวมหัวของเธอ คาอยู่ที่คอของเธอโดยไม่ดึงให้พ้นหัวออกไป<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">14. อย่าใช้อุปกรณ์บางอย่างปลุกเร้าเธอ</span> การลูบไล้ด้วยมือของคุณเองผ่านเสื้อผ้าของเธอ เป็นเรื่องเซ็กซี่ที่ควรทำ รวมทั้งการลากนิ้วมือผ่านเป้ากางเกงของเธอด้วย แต่อย่าใช้ปากคาบตะปูตัวเล็กๆ แหย่เล่นที่ช่องรักของเธอ<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">15. สนใจแต่ช่องรักของเธอ</span> ผู้ชายส่วนใหญ่หาคลิตอริสของผู้หญิงเจอโดยไม่ต้องกางแผนที่ แต่เมื่อเจอแล้วเขามักเล่นกับมันเหมือนไล่ตะครุบธนบัตรที่ปลิวลม ซึ่งเป็นเรื่องไม่ควรกระทำ ควรสัมผัสอย่างนุ่มนวลพร้อมกับสอดนิ้วไปที่ช่องรักของเธอ เพื่อดูว่าเธอชอบหรือไม่<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">16. นวดอย่างรุนแรง</span> ด้วยจุดประสงค์จะปลุกเร้าอารมณ์ของเธอ แต่การนวดให้เธอรู้สึกผ่อนคลาย กลับเป็นสิ่งที่ควรทำกว่า เพราะมันจะทำให้เธอเกิดอารมณ์ร่วมไปด้วย<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">17. อย่ารีบร้อนถอดเสื้อผ้าของคุณ</span> เพราะมันเหมือนการบังคับเวลากับเธอ อย่าทำแม้แต่การปลดกระดุมเสื้อเพียงเม็ดเดียว ควรช่วยเมื่อเธอเอื้อมมือมาปลดของคุณ<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">18. อย่ารีบร้อนเกินไป </span>หากร่างกายของคุณกับเธออยู่ในตำแหน่งที่พร้อมจะสอดใส่ สิ่งที่เลวร้ายที่สุดคือการเร่งจังหวะราวกับเครื่องจักรในโรงงาน คุณควรกำกับแต่ละจังหวะอย่างประณีต แต่หนักหน่วงมั่นคง<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">19. หากอาวุธเล็ก เป็นสิ่งโหดร้ายมากทั้งคุณและเธอ</span> อย่าทำตัวเป็นแมลงวันที่หลับหูหลับตาบินลงไปในถ้วยช็อกโกแลต แต่ควรเรียนรู้เทคนิคในการใช้จังหวะอย่างหนักหน่วงมั่นคง และให้ท่อนขาของเธอเบียดชิดกันเสมอ เพื่อความกระชับแน่นและรับรสสัมผัสขณะสอดใส่มากขึ้น<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">20. กระแทกท้องเธออย่างแรง </span>เหมือนกับใช้ไม้หน้าสามตีลงบนท้องของเรา จะทำให้เธอเจ็บกระดูกไปนานถึงครึ่งเดือนทีเดียว<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">21. ถึงสวรรค์เร็วเกินไป</span> เป็นความกลัวของผู้ชายทุกคนที่ไม่อยากได้ชื่อว่าเป็นพวกนกกระจอกกินน้ำ จงคิดวิธีการหน่วงเวลาแบบนักกีฬา วิธีหนึ่งคืออย่ารีบร้อนสอดใส่ แต่ต้องใช้เวลาในการเล้าโลมให้นานขึ้น จนอารมณ์ของเธอสุกงอมเต็มที่เสียก่อน<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">22. ถึงสวรรค์ช้าเกินไป</span> ก็เป็นอีกปัญหาหนึ่ง ม้าที่คุณควบขับอาจเกิดการระคายเคืองหรือเป็นเหน็บชาได้<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">23. ชอบถามเธอว่าสุขสมไหม</span> ไม่ต้องถาม เพราะคุณเองก็สามารถรู้ได้ เมื่อถึงเวลานั้นผู้หญิงมักส่งเสียงร้อง หากเธอไม่ร้องและคุณก็ไม่รู้ ลองสังเกตครั้งต่อไป แต่อย่าถามเป็นอันขาด<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">24. ทำออรัลไม่เป็น </span>อย่าคิดว่าตัวเองเป็นแมวยักษ์เลียชามนม และทำมันเหมือนกับการขม้ำ แน่นอน เมื่อปากคุณอยู่ที่นั้นก็ปล่อยให้มันวางนิ่งๆ ใช้แต่ลิ้นสัมผัสคลิตอริสแผ่วเบาเท่านั้น<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">25. อย่ากดหัวเธอลงไปทำออรัลให้คุณ</span> ผู้หญิงเกลียดการบังคับ อาจคิดว่าคุณใช้เธอต่างทาส และดูเหมือนคุณยังอยู่ในยุคลากผู้หญิงเข้าถ้ำ จงชักนำเธอด้วยอาการที่ค่อยเป็นค่อยไป และเธอเต็มใจที่จะทำเพื่อคุณ<br /><br />มีต่อ<a href="http://jacktui.blogspot.com/2006/09/50-sex-2-1.html">ภาค 2</a> ครับ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115713076695909603?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1156700862550194912006-09-01T10:47:00.000-07:002006-09-01T10:18:37.016-07:00<div><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">บุญของแบ๊งค์ ๒๐</span><br /><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span lang="TH"><br />กาลครั้งหนึ่ง ในปัจจุบันกาลนี่เอง ธนบัตรแบ๊งค์ ๑๐๐๐</span> <span lang="TH">ได้ถูกพิมพ์ออกมาสู่ท้องตลาด</span><br /><br /><span lang="TH">หลังจากนั้นก็ได้สถิตย์อยู่ในกระเป๋าของนักธุรกิจ </span><span lang="TH">ประชาชนผู้มีอันจะกินทั้งหลาย</span> <span lang="TH">ด้วยความภาคภูมิใจอย่างยิ่งจนอดเก็บไว้ไม่อยู่ แบ๊งค์ ๑๐๐๐</span> <span lang="TH">จึงพูดกับแบ๊งค์อื่นๆออกมาว่า</span><br />"<span style="color: rgb(255, 0, 0);" lang="TH">นี่พวกเธอ ดูสิ ฉันได้เดินทางไปที่ต่างๆกับบรรดาเศรษฐีทั้งหลาย </span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);" lang="TH">ฉันไปมาแล้วทั่วโลก ทั่วทุกทวีปก็ว่าได้</span>"<br /><br /><span lang="TH">แบ๊งค์ ๕๐๐ จึงพูดว่า</span> ....."<span style="color: rgb(153, 51, 153);" lang="TH">เธอนี่โชคดีจังที่ได้เดินทางไปทั่วโลก </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);" lang="TH">แต่ฉันก็ได้เดินทางไปตามห้างสรรพสินค้า </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);" lang="TH">ทั้งขึ้นเหนือล่องใต้ทั่วประเทศเหมือนกันนะ</span>"<br /><br /><span lang="TH"></span></span></div> <div><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span lang="TH">แล้วแบ๊งค์ ๑๐๐๐ กับ แบ๊งค์ ๕๐๐ ก็หันมามอง แบ๊งค์ ๒๐ ซึ่งฟังอยู่อย่างสงบ</span><br />"<span style="color: rgb(0, 0, 153);" lang="TH">แล้วเธอล่ะ แบ๊งค์ ๒๐ เธอไปไหนมาบ้าง เล่าให้พวกเราฟังหน่อยสิ</span>"<br /><span lang="TH"></span></span></div> <div><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span lang="TH"><br />แบ๊งค์ ๒๐ ที่ฟังอย่างเงียบๆ เมื่อถูกขะยั้นขะยอให้เล่า จึงพูดขึ้น</span><br />"<span style="color: rgb(153, 51, 0);" lang="TH">ฉันไม่ค่อยมีโอกาสได้ไปเที่ยวต่างประเทศหรือตามห้างสรรพสินค้าหรอก</span><span style="color: rgb(153, 51, 0);"> </span><span style="color: rgb(153, 51, 0);" lang="TH"> ส่วนใหญ่ฉันจะอยู่ตามวัด เขาทำบุญวัด อยู่ในตู้บริจาค และติดอยู่ตามต้นกฐิน</span><span style="color: rgb(153, 51, 0);"> </span><span lang="TH"><span style="color: rgb(153, 51, 0);">ถึงฉันจะไม่ใหญ่โตอะไร แต่งานบุญทุกงานก็มีพวกฉันมากที่สุดนะจะบอกให้</span></span>"<br /><span lang="TH"></span></span></div> <div><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span lang="TH"><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า</span></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"> ...</span><br /><span lang="TH">คนเราเวลาใช้จ่ายเพื่อความสนุกสนานเพลิดเพลิน </span><span lang="TH">จ่ายเป็นพันเป็นหมื่นไม่มีความมัธยัสต์เสียดายเลย</span> <span lang="TH">แต่เวลาทำบุญกลับมัธยัสต์เหลือเกิน ทำแค่ ๒๐ บาทก็พอ!!!</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115670086255019491?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1156692871743902942006-08-27T08:07:00.000-07:002006-08-27T08:34:31.776-07:00วันนี้...วันอาทิตย์หยุดของประชาชนทั้งโลก เพราะใคร ๆ เค้าก็ไม่ทำงานวันนี้<br /><br />บางแห่ง ทำงานวันเสาร์ กึ่งวันบ้าง เต็มวัน แต่วันอาทิตย์หยุดชัวร์ ๆ<br /><br />วันนี้...ใคร ๆ ก็พักผ่อนกัน ทั้งบ้านทั้งเมือง<br /><br />บางคนไปดูหนัง บางคนไปเดินห้าง บางคนไปเล่นกอล์ฟ<br /><br />บางคนก็นอนอยู่บ้านเฉย ๆ....<br /><br />แต่...ตูตื่นมาทำงาน ทำงานอีกแหละ!!<br /><br />เบื่อ เครียด <a href="http://jacktui.blogspot.com/2006/07/blog-post.html">เกลียดตุ๊ด</a> โว้ย !!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115669287174390294?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1156584164943550632006-08-26T02:20:00.000-07:002006-08-26T02:22:44.956-07:00Good Idea ?!?<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/1600/%5BLoOkKaEW%5D-F-0608200301.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/320/%5BLoOkKaEW%5D-F-0608200301.jpg" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115658416494355063?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1154780524973936182006-08-22T05:21:00.000-07:002006-08-26T02:05:52.790-07:00<strong>หมาจะเกิด...ชิงหมาเกิด</strong><br /><br /><br /><br />เรื่องที่บ่น ๆ ให้ท่านนักอ่านที่หลงผ่านมาตรงนี้ คือเรื่อง "<span style="font-weight: bold;">หมาจะเกิด ชิงหมาเกิด</span>" แต่ที่ถูกต้องควรจะเป็น "<span style="font-weight: bold;">หมูจะเกิด ชิงหมาเกิด</span>" มากกว่า หุ ๆ ๆ ๆ ....ก่อนจะเข้าสู่ TOPIC ที่จะบ่นวันนี้ ขอเริ่มต้นด้วยกลอนเตือนจิต เตือนใจแก่ผู้อ่านทุกท่าน และฝากไปยัง อ่า...ตัวอะไรดีอ่ะ เอาเป็นว่าถ้าเจ้าตัวมันอ่าน มันก็รู้ตัวเองแหละ...<br /><br />"มี <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);">เพื่อนดี</span> แม้เพียงหนึ่งถึงจะน้อย<br />ดีกว่า<span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ร้อยเพื่อนคิดริษยา</span><br />เหมือนน้ำจืดบ่อน้อยด้อยราคา<br />ยังดีกว่าน้ำเค็มเต็มทะเล"<br /><br />ก็ใครที่มี "<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">เพื่อนคอยคิดริษยา</span>" ไม่อยากเห็นเราได้ดิบได้ดี เช่น ทำไมมันได้ขับ Altis ว่ะ? ทำไมเค้าได้ใช้รถ Civic ว่ะ? ทำไมมันได้เงินเดือนเยอะจัง? etc.<br /><br />ก็อยากบอกเตือน ๆ เพื่อน ๆ นักอ่าน blog ทุกท่านที่มี "<span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">เพื่อน</span>" หรือ "<span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">คนรู้จัก</span>"เป็นแบบนี้ ก็อย่าไปคบไอ่คนที่คิดแบบนี้กับเราเลย...ผมคนหนึ่งหล่ะ ที่เผาพริกเผาเกลือแช่งรอไว้แล้ว คาดว่าบาปกรรมกำลังจะติดตามไปทวงหนี้มัน (แม้ทุกวันนี้ <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">อีคนพรรค์นี้</span> มันจะได้เงินเดือนเป็นแสน ๆ จนถึง <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">แสนสอง</span> ก็คงต้องหวาดระแวง หรือนอนไม่หลับบ้างหล่ะ อิ ๆ ) ถ้าไม่โดนพระเจ้าลงโทษ ก็คงจะโดนผู้ชายมันหลอกจนหมดตัว (แต่อย่าไปว่าผู้ชายมันเลย...เค้าหลอกไปให้ลูกตัวเล็ก ๆ เมียตัวน้อย ๆ ของเค้า อิ ๆ ๆ )<br /><br />ก่อนท้าย.....วันนี้ เป็นเกิดของ <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">อีนังคนขี้อิจฉา</span> เค้าก็นั้นแหละ ฝากกลอนข้างบน และคำตักเตือนตนเองเอาไว้<br />อย่าลืมหล่ะ ท้ายสุด สุดท้าย เงินเป็นแสน ๆ นะ มัน "<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ซับน้ำตา</span>" ไม่ได้ ไอ่ที่ซับได้นะ เค้าเรียก "<span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">หัวเข่า</span>" จ้า<br /><br />555<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115478052497393618?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1155495291190264442006-08-13T11:41:00.000-07:002006-08-13T11:58:50.010-07:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 0, 0);">บ่นวันแม่...</span><br /><br />วันศุกร์..ก็ไปแดกเหล้ากับ<a href="http://project-ile.net/TheFireFly/">คุณ pC </a>เพื่อนรัก และเพื่อนควาย<br /><br />วันเสาร์...หายแซ่บ ไม่มีใครโทรมาเลย แต่มันเป็นวันแม่นี่นา เค้าคงไปเที่ยวกันมั้ง...<br />แต่เรากลับไม่ได้พาแม่ไปเที่ยวไหนเลย แย่จัง...<br />พอตกเย็นก็ดู AF3 (ที่ว่าจะไม่ดูแล้วเชียว) แต่คราวนี้ดูแล้วประจำใจ จริง ๆ นอกจากเราแล้ว ก็มียังมีอีก 2 สาวคือ <a href="http://project-ile.net/nok/2006/08/blog-post_13.html">น้องนก</a> และ<a href="http://project-ile.net/nichalala/2006/08/af-v-v-v6-v7.html">น้องนุ้ย</a> สำหรับความประทับใจว่าเป็นอย่างไร ต้องลองติดตามอ่านใน blog ของสองสาวนี้นะครับ เค้าถ่ายทอดได้ดีจริง ๆ<br /><br />วันนี้ วันอาทิตย์ไอ่อ้อยโทรมา เหมือนมันไม่สบายใจไงไม่รู้ ฟังเสียงแล้วสงสารมันจัง บอกแล้วผู้ชายมีตั้งเยอะ ทำไมไปเลือก <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">"เสือไบ"</span> ว่ะ อิ ๆ ๆ<br /><br />แล้วก็เลยโทรไปหา <a href="http://project-ile.net/TheFireFly/">คุณ pC</a> แต่ปรากฎว่ามันหนีไปเที่ยวจันทบุรีกับครอบครัวซะงั้น หวังว่างานนี้คงแต่ไม่เที่ยวนะ ไม่ได้ไปขอหรือไปหาสาวที่ไหนนะ อิ ๆ ๆ<br /><br />แถมวันนี้ เข้าไปอ่าน blog <a href="http://project-ile.net/TheFireFly/">คุณ pC</a> แล้วเห็น<a href="http://project-ile.net/TheFireFly/2006/08/blog-post_09.html"> comments หนึ่ง</a> อ่านแล้วเศร้าใจยังไม่รู้ เฮ้อ...งานนี้ไม่รู้ใครกันแน่ที่บาป ระหว่าง "<span style="color: rgb(255, 0, 0);">คนทำ</span>" กับ "<span style="color: rgb(255, 0, 0);">คนเอามาเล่า</span>"<br /><br />แต่..เอ่อ นี่มัน blog ของแจ็คตุ้ยนี่นา ทำไมเอาแต่เขียนเรื่อง <a href="http://project-ile.net/TheFireFly/">คุณ pC</a> ว่ะ ทำไมไม่เขียนเรื่องแจ็คตุ้ย??<br /><br />-"- ใครรู้บอกผมด้วยนะครับ เพราะผมเข้ามาบ่นอย่างเดียว<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115549529119026444?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1154880197354083692006-08-06T07:18:00.000-07:002006-08-06T09:12:25.830-07:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">บ่น UBC AF3 </span><br /><br /><br />หลังจากได้ติดตามดู UBC AF3 ตั้งแต่ week#2 เป็นต้นมา (เพราะ week แรกไม่มีการ vote) ก็พบแต่ <span style="font-weight: bold;">"คำด่า"</span> รายการนี้มาโดยตลอดทั้งจากใน web ทั่วไป และจากคนรู้จัก จะเรียกว่าเป็นอะไรที่ตกต่ำที่สุดของ UBC AF ก็ว่าได้...<br /><br />อ้างอิงจากคำพูดของเพื่อนต้อมในวงสนทนาที่ต้อนรับพี่ควายวันก่อนนู้นนะครับ...เพื่อนต้อมบอกว่า <span style="color: rgb(51, 51, 255);">"AF มันร้องเพลงห่วยลงในแต่ละรุ่น ใน AF1 ทุกคนเสียงดีกันหมด พอ AF2 ก็ร้องดีบ้าง และไม่ดีบ้าง แต่ AF3 ไม่เห็นมีคนไหนร้องดีเลย"<br /></span><br />ซึ่งนอกจากเพื่อนต้อมจะบ่นแล้ว ในเพื่อนบ้าน blog ของ<a href="http://siwawongw.blogspot.com">กระผม</a> ก็มีการบ่นประปราย ทั้ง <a href="http://kridyimyam.storythai.com/?page=1983218&pnum=0&amp;t=%B9%D5%E8%A4%D7%CD%E0%A1%C1%CA%EC%E4%C1%E8%E3%AA%E8%A1%D2%C3%BB%C3..&g=">น้องกริด</a> หรือไม่ก็ <a href="http://project-ile.net/nichalala/2006/08/v7-af.html">น้องนุ้ย </a>ที่การก่นด่าว่ารายการนี้กัน แน่นอน...ต้องรวม<a href="http://siwawongw.blogspot.com/2006/07/af3-vs.html">กระผม</a>ลงไปด้วย -_-<br /><br />เรื่องที่บ่นก็เช่น ทำไมไม่เห็นมีคนร้องเพลงดีเลยว่ะ? ปีนี้เค้าคัดแต่หน้าตาเหรอ ทำไมมีแต่คนหน้าตาทั้งนั้น? ทำไมคนโดนโหวตออกเป็นแต่ผู้หญิง ผู้ชายอยู่ครบเลย ฯลฯ แต่ก็เพราะหน้าตาดีนี่แหละ ทำให้คนดู AF กันเยอะและทำให้มีการโหวตเข้าไปเชียร์กันเยอะ (หนึ่งในนั้น เหมือนจะมี<a href="http://kridyimyam.storythai.com/">น้องกริด</a>ด้วยที่<a href="http://kridyimyam.storythai.com/?page=1964914&amp;amp;amp;pnum=0&t=%B9%E9%CD%A7%C1%D4%E9%B9%CA%D9%E9%E6%20:P&amp;g=">ตอนแรก ๆ แอบเชียร์น้องมินต์ V5 </a>แต่ตอนหลังมา<a href="http://kridyimyam.storythai.com/?page=1976078&amp;pnum=0&t=af%20%E0%A2%E9%D2%20week%20%B7%D5%E8%203%20%E1%C5%E9..&amp;g=">เชียร์ V4 - น้องซาร่า</a>ด้วย พี่บอกแล้วให้เชียร์ <a href="http://ubcaf.truelife.com/candidate_profiles_v3.aspx">V3 </a>ไม่เชื่อ เชียร์ทีเดียวได้สองคนเลย :P)<br /><br />อาทิตย์นี้ ซึ่งเป็น weekที่5 ของ AF3 แล้ว ที่มีการ vote...เหยื่อของการออกจากรายการคือ <a href="http://ubcaf.truelife.com/candidate_profiles_v3.aspx">V3 - เปิ้ล/รี่</a> นั้นเอง แต่ผมกลับบ้านมาดูไม่ทันว่ะ..เลยไม่รู้ว่าน้อง<a href="http://ubcaf.truelife.com/candidate_profiles_v3.aspx">เปิ้ล/รี่</a> เค้าร้องไม่ดีมากเหรอถึงได้โดนโหวตออก?? หรือเค้าร้องแย่กว่าไอ่ V6 รูปหล่อนั้นอีกเหรอ???<br /><br /><a href="http://project-ile.net/nichalala/">น้องนุ้ย</a>บอกว่า น้อง V3เค้าก็ร้องงั้น ๆ ไม่แย่ แต่ก็ไม่ดี และดีกว่าพวกหน้าตาหล่อ ๆ ซะอีก -*- แต่ถ้าเพื่อนต้อมวิจารณ์ก็จะบอกว่า <span style="color: rgb(51, 51, 255);">"วันก่อน กูก็ดูผ่านๆ นะ เห็นอยู่ไอ้สองคนที่ร้องเพลง Girly Berry ร้องเหมือนกันเด๊ะ คือห่วยเหมือนกันเด่ะ น้ำเสียงก็เหมือนกัน เต้นก็เหมือนกัน แต่ต้นฉบับมัน sexy กว่านะ...ใครจะไปโหวตให้ว่ะ</span>"<br /><br />สถานะการณ์ตอนนี้....ทำให้ผู้แข่งขันที่เป็นผู้หญิงในบ้าน AF เหลืออยู่ 2 คนคือ <a href="http://ubcaf.truelife.com/candidate_profiles_v4.aspx">V4 - ซาร่า</a> และ <a href="http://ubcaf.truelife.com/candidate_profiles_v5.aspx">V5 - น้องมินต์</a> (ของเจ้ากริดทั้งคู่เลยวุ้ย) ซึ่งมีแนวโน้มว่า อาทิตย์ต่อไปสองสาวนี่จะน่าจะได้รับการ vote ออกจากบ้าน (แต่ใครก่อนใครหลัง....อันนี้ไม่รู้) ซึ่งจากรายการ "<span style="font-weight: bold;">Academy Fantasia</span>" ก็จะกลายเป็น <span style="color: rgb(102, 51, 255); font-weight: bold;">"Academy Gay มาเชียร์"</span> แทน เพราะเหมือนแต่หนุ่ม ๆ ในบ้าน AF หรือภาษาชาวบ้านเรียกว่า <span style="color: rgb(255, 102, 0); font-weight: bold;">"รวยแต่เขือ"</span> (ไม่คิดกันเอง)<br /><br /><br />ไม่แน่ใจว่าทำไปปีนี้ AF3 ถึงมีแต่ผู้หญิงออกจากบ้านกันหมดนะ....หรือว่าจะเป็นการต้อนรับ <a href="http://project-ile.net/TheFireFly/">"ท่าน pC"</a> ในโอกาสที่กลับจากเมกาว่ะ?? (อ๊ะ...ล้อเล่น)<br /><br />สงสัยจะใกล้เลิกดู AF3 ของแท้แล้ว...ตอนแรก ๆ บ่นใน blog เพราะเห็นว่าคนร้องดีออกไป แต่ยังมีสาว ๆ อยู่ในบ้านบ้าง แต่ถ้าสาว ๆ ออกไปหมดนี่ คงจะได้เลิกดูจริง ๆ ซะทีคราวนี้ -"-<br /><br />ไม่แน่...งานนี้ UBC อาจจะต้องบังคับหนุ่มในบ้านให้โชว์หุ่น หรือแต่งตัวหวาบหวิว แบบ<a href="http://women.sanook.com/whatson/whatson_15085.php">รายการ M-Thailand</a> ซะแล้วหล่ะมั้ง เพื่อจะได้ rating ดีต่อไปเรื่อย ๆ -_-" แต่มันคงยาก เพราะเห็นแต่ละตัวที่อยู่บ้านเห็นมันแต่งตัวอย่างกับอยู่ขั้วโลกเหนือเลย !!!<br /><br />ปล. ถ้าดูประวัติน้อง<a href="http://ubcaf.truelife.com/candidate_profiles_v4.aspx">V4 - ซาร่า</a> น้องเค้าเรียนที่ "มงฟอร์ด" ใน EP (Engish Program) class ก่อนจะ Ent เข้าไปใน มช. เอ...ไม่แน่ใจว่า มาสเซ่อร์เต๋อ ซึ่งสอน EP class นี่เจอน้องซาร่าบ้างเปล่า??<br /><br />แต่ก่อนหน้านั้น...เต๋อ มึงเข้ามาอ่าน blog นี้บ้างเปล่าว่ะ???<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115488019735408369?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1154280780439407202006-07-31T10:26:00.000-07:002006-07-30T10:33:00.463-07:00สำหรับท่านเจ้าของ blog นะครับ...เวลาไปเที่ยวกับเพื่อน ๆ จะได้ไม่มีปัญหาภายหลัง 5 5 5<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/1600/Letter.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/320/Letter.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />ปล. ไชโย...blog นี้มีคนหลงไปอ่านแล้ว เย้ ๆ ๆ มันไม่ใช่ "ขยะ" บนโลกไซเบอร์อีกต่อไป<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115428078043940720?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1154255494040548632006-07-30T03:22:00.000-07:002006-07-30T03:31:34.053-07:00<span style="font-weight:bold;">เบื้องหลัง</span><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/1600/%5Bwww-zGOz-com%5D-0511221501.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/320/%5Bwww-zGOz-com%5D-0511221501.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />ผู้อยู่ข้างหลังไม่ใช่ผู้ตามเสมอไป เช่นกัน ผู้อยู่ข้างหน้าก็อาจมิใช่ผู้นำ<br />ตำแหน่งมิอาจบงบอกสถานะผู้คน ผู้ยิ่งใหญ่เหนือคน ย่อมกุมสภาพความคิด<br />เมื่อกุมสภาพผู้นำทางความคิด ย่อมสามารถกำหนดทิศทาง <br /><BR> <span style="font-weight:bold;">ผู้น้อย ขอคารวะ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115425549404054863?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1154170590482572272006-07-29T02:41:00.000-07:002006-07-29T03:56:55.846-07:00<span style="font-weight:bold;">คุย MSN </span><br /><br />ถ้าเคยได้อ่าน <a href="http://siwawongw.blogspot.com/">blog ของกระผม</a> ที่เคยเอา<a href="http://siwawongw.blogspot.com/2006/07/blog.html">ข้อความใน MSN </a>มาแสดงใน blog ให้อ่านกันมันส์ๆ<br /><br />วันนี้ นำข้อความใน MSN ที่เคยได้คุยกันระหว่าง<a href="http://siwawongw.blogspot.com/">กระผม</a> และ<a href="http://saravuths.blogspot.com/">ท่านเจ้าของ blog</a> ซึ่งเห็นว่ามันออกจะฮาดี เลยเอามา post ให้อ่านกันแก้เบื่อนะครับ...<br /><br /><span style="font-weight:bold;">หมายเหตุ: </span>ชื่อบุคคล และสถานที่ที่กล่าวถึงในบทสนทนานี้นั้น เป็นบุคคล และสถานที่สมมติขึ้นเท่านั้น ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคล หรือสถานที่จริง ๆ แต่ถ้าบังเอิญไปพ้องกันกับสถานที่จริง ๆ ก็ขอย้ำว่า มันไม่ใช่ของจริง !!!<br /><br />เริ่มต้นการสนทนาเป็นการสนทนาระหว่าง<a href="http://siwawongw.blogspot.com/">กระผม</a> และ <span style="font-weight:bold;">"เพื่อนเบียร์"</span><br /><br /><font color="#0000FA">เราเอง: อ้อ....นายได้แฟนใหม่?</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: ยังนิ....มีเหลือเหรอ</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: เปล่า...เราปรึกษากับแจ็คว่า ในฐานะที่นายอกหัก เลือกเอาว่า ไปไหนระหว่าง counter brazia ที่แยกเหม๋งจ๋าย</font><br />กับ irda พระราม 3 cost charge พอ ๆ กัน</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: โอ้ว</font><br /> <br />จากนั้น <span style="font-weight:bold;">"ท่านเจ้าของ blog"</span> ก็ได้เข้าร่วมวงสนทนา<br /> <br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์:นี่ปรึกษากันเรื่องนี้แล้วรึ</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: แม่นแล้ง...เดี๋ยว พาน้องใหม่อีกคนไปด้วยเห็นมันอกหักช้ำรัก</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: อืม น่าสนใจทีเดียว</font><br /><font color="#AA0077">แจ็คตุ้ย: ไรอ่ะ ดีดี</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: บอกเบียร์มันว่าเลือกเอาว่า ไปไหน ระหว่าง counter brazia ที่แยกเหม๋งจ๋าย กับ irda พระราม 3 cost charge พอ ๆ กัน</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: เท่าไหร่</font><br /><font color="#0000FA"><br />เราเอง: ได้พาไอ่แดนไปด้วย..<br /> หัวละ 1000+ ไม่เกิน 1500 ทิปออกเอง แต่ ให้ม่วน...ไปคุ้มพระยา แถวแยกเกษคร (แถวบ้านใครว่ะ??)<br /> ไอ่นพมีบัตรลด<br /></font><br /><font color="#AA0077">แจ็คตุ้ย: เออ ดีดี เอาpromotion ดีดีอ่ะ</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: เอ้ย ๆ ให้เจ้าภาพเค้าเลือกผู้ติดตาม...รับฟังอย่างเดียว</font><br /><font color="#AA0077">แจ็คตุ้ย: กูนั่งรอก่ะ</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: ใครเจ้าภาพ</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: นายไง</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์:ที่ไหนน่ารักอ่ะ</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: ปาร์ตี้ปลอบ คนช้ำรัก</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: อ่ะนะได้จังหวะเลย</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: แม่น...เหลืออีก กี่ tasks ทำ schedule เสร็จแล้ว....</font><br /><font color="#AA0077">แจ็คตุ้ย: อืม นึกบ่อออกเรยว่า พี่แดนจะม่วนแค่ไหน</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: ใครอ่ะ</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: 5 5 5 เพื่อนอีกคนที่ ไปด้วย</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: อกหักเหมือนกันเหรอ เมื่อไหร่เนี่ยะ</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: อืม...เห็นมันช้ำรักมาชาติกว่าแล้ว แค่เค้าไม่รับรักเลยทำเป็นเศร้า...ต้องไปพาเปิดซิง เอ้ย เปิดหูเปิดตาจะได้หายเศร้า</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: แจ๊คนั่งรอได้ไง เพื่อนๆ ก็กดดันสิ</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: แต่ถ้าติดอ่างขึ้นมา ก็ช่วยไม่ได้</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: อิอิ</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: มันก็พูดไปงั้น พอชาวบ้านไปหมด มันก็ค่อยเลือกเด็กตามไป อิ ๆ ๆ</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: อ่ะ .. แจ๊ค .. จากวันนั้นถึงวันนี้ ช่ำชองขึ้นนะ</font><br /><font color="#AA0077">แจ็คตุ้ย: แหม กูดูต้นทางให้</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: ช่ำชอง เพราะว่า "ฝึกบ่อย" หรือว่า "ศึกษาบ่อย" ว่ะ</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: เค้ามีกับตันคอยดูต้นทางให้อยู่แล้วนา 555 ว่าแต่กะจะไปเมื่อไหร่เนี่ยะ</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: เอายานอนหลับให้เจกิน...จบ<br /> ต้องถามแดนนี่ซังก่อน</font><br /><br />จากนั้นก็ให้ <span style="font-weight:bold;">"เพื่อนแดน"</span> ก็ได้เข้าร่วมวงสนทนาอีกคน !!!<br /><br /><font color="#0000FA"> <br />เราเอง: ลูกพี่แดนครับ...พวกเรากำลังปรึกษากันว่าเลือกเอาว่า ไปไหน?<br /> ระหว่าง counter brazia ที่แยกเหม๋งจ๋ายกับ irda พระราม 3 cost charge พอ ๆ กัน<br /> แจ็ค..คิงบอก proposal, time line ให้ แดนก่อน...ฮาไปขี้ก่อน<br /></font><br /><font color="#997700">แดนซัง: not today na...</font><br /><font color="#AA0077">แจ็คตุ้ย: ดีพี่แดน</font><br /><font color="#997700">แดนซัง: hi jack</font><br /><font color="#AA0077">แจ็คตุ้ย: นี่ beer เพื่อนเรากะเต้</font><br /><font color="#997700">แดนซัง: ja...</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: หวัดดี</font><br /><font color="#AA0077">แจ็คตุ้ย: ดีดี ไอ่เต้มีโครงการ ไปเที่ยวอ่ะ</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: ท่านประธานครับ</font><br /><font color="#997700">แดนซัง: when? and where?</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: โปรดให้ถอนคำว่า ไอ่เต้</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: ขี้เร็วแฮะ</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: โปรดใช้คำว่า ที่ประชุม มติว่า</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: 555</font><br /><font color="#AA0077">แจ็คตุ้ย: วันศุกร์หรือเสาร์ว่างป่าวอ่ะ</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: ชื่อโครงการณ์ คือ ปาร์ตี้ปลอบใจ คนอกหักช้ำรัก</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: เราไม่อยู่ตั้งแต่วันพฤหัสแล้วหล่ะ </font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: กลับบ้านเหรอ...เบียร์</font><br /><font color="#997700">แดนซัง: can't promise until thurday na...</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: ใช่แล้ว แล้วกลับมาพร้อมแม่อาทิตย์หน้า ซึ่งก็แน่นอนว่าช่วงนั้นหมดสิทธิ์</font><br /><font color="#AA0077">แจ็คตุ้ย: เสร็จไวนะ</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: อ้าว...โครงการ์ postpone ไปได้นะ</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: ไปซ้อมใหญ่กันก่อนก็ได้นา</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: แต่ตะกี้นึกได้ว่า ที่คุ้มพระยาดีน่า ขนาดไอ่นพไปเที่ยวไม่ใช้ถุงยังไม่ติด aids เลย 555</font><br /><font color="#AA0077">แจ็คตุ้ย: ureaca หรือ</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: 5555 </font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: ureaca ??</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: ครัวกันเอง ย้ายแล้ว</font><br /><font color="#AA0077">แจ็คตุ้ย: อ้าว ไปไหนแร้ว</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: ไปอยู่แถวๆ ปากซอย 80 เปลี่ยนชื่อ .. </font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: ท่านประธานครับ...ขอเข้าประเด็นครับ เดี๋ยวเพื่อนแดน งง</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: อ้อ</font><br /><font color="#0000FA"><br />เราเอง: ในความเห็นกระผม หนับหนุน คุ้มพระยาเพราะ...<br /> 1) ไอ่นพมีบัตรลด</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: โอเช deal</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: 2) ไอ่นพบอกว่าดี และ 3) ใกล้บ้านเพื่อน ๆ มากที่สุด</font><br /><font color="#AA0077">แจ็คตุ้ย: เชิญคร้าบบบ</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: irda มันไกล สำหรับพวกนาย แต่ใกล้บ้านเพื่อนแจ็คมาก สำหรับคุ้มพระยา</font><br /><font color="#997700">แดนซัง: เดินทางไปกลับสะดวกเปล่า?</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: สะดวกนะ...ขนาดไอ่นพบ้านอยู่พระราม 3 ยังไปเป็นร้อยเตื้อ irda ใกล้บ้านมัน(ห่างไม่เกิน 5โล) มันยังไปไม่ค่อยบ่อย</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: ขนาดนั้น</font><br /><font color="#AA0077">แจ็คตุ้ย: go ahead...head up</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: ซ้อมใหญ่เหรอ? เต็มที่แจ็ค รับรองฮาจะดักปิ้ง รับรองเจไม่รู้</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: เราสัญญาจะไม่บอก</font><br /><font color="#997700">แดนซัง: แนวไหน?</font><br /><font color="#0000FA"><br />เราเอง: 5 ทุ่ม schedule ยังไม่เสร็จเลย<br /> แนวไหนนะเหรอ<br /> ไม่รู้ซิ...ไม่เคยไป<br /> ฟังแต่จากไอ่นพ </font><br /><font color="#AA0077">แจ็คตุ้ย: เอาต่อไป กำหนดวันครับท่าน</font><br /><font color="#0000FA"><br />เราเอง: ให้เลือกดังนี้<br /> 16 นี้<br /> 23 หน้า<br /> 30 ปลายเดือน <-- ตัดทิ้งเหอะ คนเยอะมาก</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: อืม ... </font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: comments?</font><br /><font color="#AA0077">แจ็คตุ้ย: Vote for 23</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์:อืม คงต้องเป็น งั้น 23</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: อีก 6 tasks schedule จะเสร็จแล้ว</font><br /><font color="#997700">แดนซัง: อยากรู้ว่า แนวไหนหน่ะ anyway... 23 might be fine, but not sure na... too far to tell</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: งั้นพุธนี้เลย 555</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: ได้ ๆ ๆ พุธนี้ไม่อยู่ ไปอยุธยา</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: -v- '</font><br /><font color="#997700">แดนซัง: busy too</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: ตอบเพื่อนแดน...</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: โอเช</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: แนวไหนเหรอ ?? แนวแบบว่า ต้องการความ safety พอสมควร</font><br /><font color="#997700">แดนซัง: this wed and thur will work late at night na</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: safety first, nobody hurt</font><br /><font color="#AA0077">แจ็คตุ้ย: P' Dan krub?</font><br /><font color="#997700">แดนซัง: แปลกๆ ???</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: คือ ต้องใส่ถุงด้วย ถ้าไม่ใส่อาจจะต้องไปตรวจ aids อีก 3 เดือนให้หลังแบบไอ่นพ</font><br /><font color="#997700">แดนซัง: 5 5 5</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: เออ อีกเรื่องโคตรจี้</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: ใส่ใส่ เป็นกฎ</font><br /><font color="#0000FA"><br />เราเอง: ไอ่นพบอกว่า ค่าเด็กที่คุ้มพระยา มัน 1,300 แต่ทั้งเนื้อทั้งตัวมัน 1,300 มั้ง มันบอกเด็กว่า ขอเหลือ 1,200 ได้เปล่า<br />เด็กมันก็ให้ <br /> พอ....จบไอ่นพ มันเหลือเงิน 100 บาทกลับบ้านมัน ก็บ่นกับตัวเองว่า "เฮ้อ เหลือเงิน 100 เดียวเอง" เด็กก็เลยบอกว่า " ..หนูคืนให้พี่อีก 100 กัน...เด๋ยวพี่ไม่มีเงินกลับบ้าน" น้อง ๆ เค้าใจดีสุด ๆ<br /></font><br /><font color="#AA0077">แจ็คตุ้ย: ช่าย safety first</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: อืม ไปแบบงบจำกัด</font><br /><font color="#AA0077">แจ็คตุ้ย: ok เดี๋ยวขอนั่งสมาธิก่อนนอนนะ</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: ไม่เป้นไร ใช่ไหมแจ็ค</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: อ้าว แจ๊ค</font><br /><font color="#AA0077">แจ็คตุ้ย: Taxi ดีกว่านะ อือื เก็บแรงไว้ดีกว่า</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: เดี๋ยวนี้นั่งสมาธิรึ</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: แหม...ใกล้บ้านคิงจะตายห่า ต้องใช้แรงยังแหมก๊ะ</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: คุ้มพระยาหน่ะเหรอ</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: แม่น </font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: ดีสะดวกดี ได้ยินชื่อมานานแล้ว</font><br /><font color="#AA0077">แจ็คตุ้ย: ช่ายแผ่น 2 เรย </font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: ??</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: ??? ทำไรอยู่แจ๊ค แผ่นสอง</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: สีท่า ผ่อหนัง X</font><br /><font color="#AA0077">แจ็คตุ้ย: ป่าว ก็แผ่น centrepoint งัย</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: อ้อ</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: แผ่นทำสมาธิ ?? ก่อนไป คุ้มพระยานะครับ โปรดอ่าน<a href="http://siwawongw.blogspot.com/2006/06/blog-post_11.html">ที่นี่</a>ก่อนด้วยและปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัดหล่ะ</font><br /><font color="#FAAB0E">เพื่อนเบียร์: ครับ</font><br /><font color="#AA0077">แจ็คตุ้ย: พี่แดน แล้วเจอกันนะ</font><br /><font color="#0000FA">เราเอง: ดักปิ้ง...งั้นเลิกประชุมกัน</font><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115417059048257227?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1153939472281621112006-07-27T11:38:00.000-07:002006-07-26T11:44:32.303-07:00<span style="font-weight:bold;">บ่น..</span><br /><br />เขียน blog มาตั้งนานแล้ว ทำไมมีคนมาอ่าน และ comments แค่<a href="http://saravuths.blogspot.com/">ไอ่เจ้าของ blog</a>, <a href="http://project-ile.net/TheFireFly/">คุณ pC</a> และ<a href="http://siwawongw.blogspot.com/">กระผม</a>เองง่ะ?<br /><br />คนอื่นหายไปไหนหม๊ด?!? อ่านแล้ว comment บ้างนะ คนเขียนจะได้มีกำลังใจบ่น เอ้ย เขียน blog ต่อไป<br /><br />หรือเราจะต้องเรียก rating ของ blog แห่งนี้ด้วยรูป XXX?? เป็นวิธีทางการตลาดที่ยอดเยี่ยมมาก...โอ้ว พระเจ้าจอร์จ มันยอดมากเลย<br /><br />แต่ก่อนจะเอารูป XXX มาลง...วันนี้ เอารูปแปลกที่หาดูยากมาให้ดูกันก่อน นั้นคือรูป<br /><br /><center><br /><B>หมามองควายอย่างอาฆาตแค้น</B><br /></center><br /><br />ถ้าไม่เคยเห็น...ก็ดูซะ ท่านนักอ่านทั้งหลาย....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/1600/52815.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/320/52815.jpg" border="0" alt="" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115393947228162111?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1153500243925997442006-07-21T09:40:00.000-07:002006-07-21T09:44:03.936-07:00<span style="font-weight:bold;">ผลงาน 5 ปีที่ทักษิณไม่ยอมแถลงการณ์ </span><br /><br />บอกแล้วว่า blog นี้มันใช้บ่น ๆ...วันนี้ก็ขอบ่นเรื่องการเมืองหน่อยนะ<br />จริงไม่จริง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะครับ....<br /><br />1. ปตท ที่เคยเป็นของรัฐบาล ตอนนี้ เหลือไม่ถึงครึ่ง อีกหลายเปอร์เซ็นต์ ที่ถือโดยตัวแทนของนักลงทุนที่ประเทศสิงคโปร์โดยไม่มีการเปิดเผยชื่ออีกแล้ว<br /><br />2. กิจการดาวเทียม ที่อาศัยวงโคจรซึ่งเป็นโควต้าที่ประเทศ ได้รับจากการจัดสรรของนานาชาติถูกสิงคโปร์ซื้อไปแล้ว ทั้งที่สิงคโปร์ควรจะไปใช้โควต้าของตนเอง<br /><br />3.กิจการสายการบินในประเทศ แอร์เอเชีย ถือหุ้นโดยต่างชาติ 100 เปอร์เซ็นต์ ทักษิณรู้ว่าผิดกฏหมาย ก็ยังขายให้สิงคโปร์ เพียงเพื่อเงินเท่านั้น<br /><br />4.สถานีโทรทัศน์ ไอทีวี ที่เกิดขึ้น ภายหลังจากเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ คนไทยไม่ได้รับข้อมูลอย่างครบถ้วน ต้องออกไปค้นหาความจริง<br />และนำไปสู่ความตายที่ราชดำเนิน เขายังเลือดเย็นขายสัญลักษณ์อันหนึ่งของพฤษภาทมิฬให้กับสิงคโปร์ ซึ่งคอยใช้สื่อของเขาประจานความเสียหายของไทยอยู่ตลอดเวลา<br /><br />5.ตึงสูงๆในกรุงเทพ โครงการอสังหาริมทรัพย์ในกรุงเทพ บริษัทอสังหาริมทรัพย์ใหญ่ๆ ค่อยกลายร่างเป็นสิงคโปร์ไปทีละรายสองราย<br />ตอนนี้ทักษิณกำลังจะผลักดันให้ต่างชาติซื้อที่ดินได้ 100 เปอร์เซ็นต์<br /><br />6 สิงคโปร์กำลังเข้าฮุบกิจการโรงพยาบาลของไทย กลุ่มโรงพยาบาลขนาดใหญ่กำลังเป็นของสิงคโปร์ โครงการ 30 บาท รักษาทุกโรค จะทำให้โรงพยาบาลของรัฐมีภาระและจมทุนจนไม่มีศักยภาพที่จะคิดพัฒนาการรักษาของตนเอง ส่วนโรงพยาบาลเอกชน จะเติบโตด้วยการรักษาที่แพง แต่เราต้องใช้ เพราะ 30 บาท รักษาทุกโรคไม่ได้<br /><br />7 ธนาคารไทยแทบทุกแห่งถือหุ้นโดยสิงคโปร์ ซึ่งเท่ากับว่า สิงคโปร์ควบคุม 3 กลไกสำคัญของประเทศ คือ ระบบการเงิน ระบบสื่อสารโทรคมนาคมและระบบขนส่งซึ่งทั้ง 3 ระบบนี้ เมื่อถูกต่างชาติยึดครองก็เท่ากับเราตกเป็นเมืองขึ้นของสิงคโปร์แล้ว<br /><br />คนจีนสอนว่า <span style="font-weight:bold;">ถ้าเป็นลูกน้องเขาไม่มีทางรวย</span> การขายกิจการที่เกี่ยวข้องสัมปทาน และความมั่นคงต่างๆของเราไปขนาดนี้<br />ต่อไปปลาใหญ่ก็จะค่อยๆ กินปลาเล็ก มันจะรุกรามจาก ธุรกิจธนาคารที่เปรียบเสมือนนายทุน จะเลือกปล่อยกู้ให้แก่โครงการใหญ่จากประเทศสิงคโปร์ ธุรกิจของคนไทยจะเป็นแค่เอสเอ็มอี หนึ่งตำบลหนึ่งหนึ่งผลิตภัณท์ ไม่มีทางยืนหยัดในสังคมโลกได้อย่างสง่างาม<br /><br />ผมอยากให้คนที่อ่านพิจารณากันเอง ว่าข้อความนี้จริงหรือไม่....คนที่เข้ามาเล่นเนต ผมขอเดาว่าพวกคุณเบื่อหน่ายกับข่าว 3 5 7 9 11 ที่เหมือนกันหมดราวกับใช้ต้นฉบับเดียวกัน ส่วนคุณจะทำอะไรต่อไป ผมไม่ทราบ ผมรู้เพียงว่า ผมสู้....ไม่ได้สู้กับทักษิณ<br />แต่สู้กับการครอบงำกิจการของต่างชาติ โดยมี.....เป็นนายหน้าครับ<br /><br />ขอเสริมนิดนึงนะว่า (ถ้าใครไม่เห็นด้วยก็ไม่ต้องข้ามไปนะ) แต่ถ้ายังอยากให้ประเทศไทยที่บรรพบุรุษของพวกเราสร้างและกอบกู้ไว้<br />ให้พวกเราที่ได้อยู่กันทุกนี้ตกเป็น "ทาส" ของชาติใดเลยมาตั้ง 2000 กว่าปี จะให้มันจบ แค่คนรุ่นเราหรือยังไง ด้วยฝีมือของคนคนนึงที่เห็นแก่ตัวและไม่คิด<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115350024392599744?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1153418120698408392006-07-20T10:53:00.000-07:002006-07-29T09:03:58.153-07:00๊<span style="font-weight:bold;">Unseen in Thailand...</span><br />เหมือนจะเป็นถ้ำแห่งหนึ่งนะครับ<br /><br /><br />ออกจะ hard core ไปนิด ๆ แต่...ขำ<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/1600/unseen-in-Thailand.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/320/unseen-in-Thailand.jpg" border="0" alt="" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115341812069840839?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1152903719325752532006-07-14T11:57:00.000-07:002006-07-14T12:01:59.350-07:00<span style="font-weight:bold;">ชีวิตลูกจ้าง</span><br /><br />วันก่อน..ได้เจอกับ "ท่านอ้น" โดยบังเอิญ..เหตุที่ได้ไปเจอก็เพราะท่านอ้น มาทำงานใน office ที่อยู่ข้างๆ office ผม<br />แหม..โลกมันกลมจริง ๆ<br /><br />เรื่องราวที่ได้เม้าท์กับท่านอ้น ก็คือท่านอ้น มันเบื่อชีวิตการเป็นลูกจ้างเค้าเหลือเกิน เพราะงานเยอะ เบื่อ ตัดสินใจเองไม่ได้ ฯลฯ ก็อยากบอกเพื่อนอ้นว่า "อดทน" เท่านั้น...ท่านจะเห็นอะไรอีกมากมายลายอย่างที่จะเอามาใช้ในชีวิตได้ <br /><br />ซึ่งถ้าท่านอ้นได้หลงเข้าอ่านมาที่ Blog นี้ก็อยากฝากกลอนข้างล่างเอาไว้ใช้ในการดำรงชีวิตต่อไป...มันจะทำให้มึงมีความสุขได้ง่าย ๆ<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/1600/EmployeeLife.0.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5196/1027/320/EmployeeLife.0.jpg" border="0" alt="" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115290371932575253?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1152730600163328282006-07-12T11:47:00.000-07:002006-07-12T11:58:19.343-07:00<span style="font-weight:bold;">แก่แล้ว...</span><br /><br />วันก่อนนู้น...กลับไปที่ทำงานเก่า <br />ภาพเก่า ๆ ความรู้สึกเก่า ๆ ก็ผุดขึ้นมา...นึกถึงสมัยตัวเองจบใหม่ และนั่งทำงาน (รวมทั้งวิ่งเล่น ,นอนหลับ และอ่านการ์ตูน)<br /><br />พี่คนหนึ่งที่เคยร่วมงานกับผม..เค้าบอกกับผมว่า "พี่เห็นหน้าเต้ปุ๊บ พี่นึกถึงคำพูดติดปากที่เต้ชอบพูดบ่อย ๆ อยู่ 2 วลี"<br /><br />ผม: อะไรเหรอครับ?<br />พี่ : อันแรกคือ "มึง หรือกูกันแน่ว่ะ...ที่พูดไม่รู้เรื่อง?"<br />ผม: หา..ผมเคยพูดด้วยเหรอ?<br />พี่ : อืม..หลังเวลาวางหูโทรศัพท์ที่คุยกับลูกค้า<br />ผม: O_o<br />พี่ : อันที่สองคือ "ใช้หัวแม่ตีนคิดหรือว่ะ?"<br />ผม: อันนี้ยอมรับครับ..เพราะทุกวันนี้ ผมยังใช้คำนี้อยู่ :P<br />พี่ : 5 5 5<br /><br /><br />รู้สึกว่าหมู่แก่ตัวลงยังงัยไม่รู้...อยู่ดี ๆ ดันมานึกถึงเรื่องเก่า ๆ ขึ้นมาได้ เหมือนคนแก่เลย...ชอบพูดแต่ความหลัง?!?<br />แต่ที่รู้สึกว่ามากขึ้นคือ...จำเรื่องที่พี่เค้าเล่าไม่ได้เลย --"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115273060016332828?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1152472263258357682006-07-09T11:30:00.000-07:002006-07-09T12:11:03.296-07:00<span style="font-weight:bold;">สารภาพบาป...</span><br /><br />จริง ๆ ใน <a href="http://siwawongw.blogspot.com/">official blog ของผม</a>ได้มีการกล่าวถึง <a href="http://siwawongw.blogspot.com/2006/07/blog-post.html">"ห้องสารภาพบาป"</a> เอาไว้ แต่ไอ่ <a href="http://www.uklahouse.com/index.php?cont=confession_chamber">"ห้องสารภาพบาป"</a> นี้ มันให้ input ได้แค่ 500 characters เองง่ะ...<br /><br />แถมเขียนไป ๆ มันอาจจะทำให้ table layout ของ web มันเสียได้..ก็เลยรู้สึกว่ามันช่างไม่รองรับ <span style="font-weight:bold;">"บาป"</span> ของผมซะจริง ๆ เอาเฉพาะแค่บาปใน week ที่ผ่านมานะครับ<br /><br /><UL><br /> <LI>ไปที่ office ลูกค้า เพื่อเดินร่อนตูดไปทั่ว office เค้า เพื่อให้ <a href="http://jacktui.blogspot.com/2006/07/blog-post.html">"อีตุ๊ด PM"</a> มันดูว่า <font color="#0000FF">"กูยังสบายดีโว้ย และไม่ได้เสียใจที่ถูกมึงเตะออก"</font> ที่สำคัญ..มันไม่ชอบขี้หน้าผม ถ้ามันเห็นผมเดินร่อนตูด มันต้องเกิดอาการโรคหัวใจกำเริบแน่ ๆ</LI><br /> <LI>ชวนน้อง ๆ ใน office นินทา <a href="http://jacktui.blogspot.com/2006/07/blog-post.html">"อีตุ๊ด PM"</a> ในเวลางาน</LI><br /> <LI>งานที่ design ให้ programmer ทำ...ยังไม่เสร็จเลย ผ่านไปอีก 1 week แล้วแท้ ๆ</LI><br /> <LI>งานเก่าที่ทำให้ลูกค้า ยังไม่ได้แตะเลย...งานใหม่ก็เข้ามาอีกแล้ว ฮือ ๆ ๆ ๆ</LI><br /> <LI>งานเก่าที่ส่งลูกค้าไปแล้ว...ผมรู้ว่า bug แต่ทำไงได้ เอ็งเซ็นรับแล้ว เจอปัญหาก็บอกแล้ว</LI><br /> <LI>ต้อง evaluate เด็กใหม่อีกหล่ะ...ไม่อยากบอกเลยว่า <span style="font-weight:bold;">เด็กมันห่วยแตก</span> ไม่ผ่านการ evaluate และต้องถูกไล่ออกวันจันทร์นี้หล่ะ ...ไม่อยากทำเลย</LI><br /> <LI>สัญญากับลูกค้าว่าจะส่ง proposal เรื่องทำ flash website ให้ในวันพุธที่ผ่านมา...แต่ลืม ต้องมาทำวันศุกร์แล้วส่งไป</LI><br /> <LI>สัญญากับลูกค้าว่าจะส่งหลักฐานบริษัท และ website บริษัทให้เค้ามาหลาย weeks หล่ะ..ยังไม่ได้ส่งเลย แถมพึ่งมา up website ของบริษัทเสร็จเอง</LI><br /> <LI>คุยกับพี่จิตรไป ทำท่าทำทางล้อเลียน <a href="http://jacktui.blogspot.com/2006/07/blog-post.html">"อีตุ๊ด PM"</a> ไป เพื่อให้มันดูตลกในสายตาคนอื่น</LI><br /> <LI>พี่จิตรถามว่า "ตอนนี้ยังมี project อื่นในมือไหม" ก็โกหกพี่จิตรว่าไม่มี...ทั้ง ๆ ยังต้องทำให้ลูกค้าอีกหลายที่ !!</LI><br /> <LI>แอบนินทาหัวหน้าพี่จิตร(กับพี่จิตร)ว่า "ชอบใช้อำนาจ","ขี้เก๊ก","พูดอะไรก็ง่ายไปหมด", ฯลฯ</LI><br /> <LI>บอกกับพี่จิตรว่าจะส่งงานให้คุณนกก่อน 10 โมงเช้าวันศุกร์ แต่เอาเข้าจริงส่งให้ตอนเที่ยง</LI><br /> <LI>(ต่อจากบาปข้อตะกี้)บอกกับพี่จิตรจะให้เจ๊วรรณทำราคาโปรเจ็คนี้ให้ แต่เจ๊วรรณกลับบ้านไปแล้ว เลยต้องทำราคาเอง</LI><br /> <LI>บอกพี่อ๋อว่า....ทำ detail design ของงานพี่อ๋อเสร็จแล้ว แต่จริง ๆ ยังไม่ได้ทำเลย</LI><br /> <LI>(ต่อจากบาปข้อตะกี้)บอกพี่อ๋อว่า....แก้โปรแกรมหมดแล้ว แต่วันนี้มา review ดูมันยังผิด ทำให้ต้องส่ง source ให้พี่อ๋อ compile ใหม่</LI><br /> <LI>บอกพี่กำพลว่า...จะแก้ bug ใน RTD Convertor และเพิ่มปุ่ม clear ให้ในโปรแกรม Deposit Refund จนนาทีนี้ยังไม่ได้ทำเลย </LI><br /> <LI>แอบคุยกับพี่เล็กหูกางในเวลางาน (แต่พี่เล็กมันลาอยู่บ้าน)</LI><br /> <LI>ฯลฯ</LI><br /></UL><br /><br />บาป 108 จริง ๆ ตู.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115247226325835768?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1150633730993666312006-07-02T05:05:00.000-07:002006-07-02T08:09:04.743-07:00อ่าน blog ท่านเจ้าของฯ ที่ post ลง<a href="http://jacktui.blogspot.com/2006/06/7-office-8-flight-20.html">วันก่อนนู้น</a>...อ่านแล้วขนลุก เพราะตอนนั้น <strong>ปวดขี้</strong> พอดี<br />แต่ไม่สามารถละสายตาจากเรื่องราวใน blog ที่ post ได้ เพราะไม่อยากจะเชื่อว่า ท่านเจ้าของ blog <strong>ลงมา post เองแล้ว</strong>...<br /><br />หลังจากให้ชาวบ้าน (ที่ไหนก็ไม่รู้) ลงมา <strong>"จุ๊กกรู๊"</strong> เอ้ย post ลงแทนเป็นเดือน ๆ <br />พอได้ฤกษ์ท่านเจ้าของ blog ก็ลงมา post ซะ...แถมท้ายด้วยการบอกว่าจะกลับลำปางด้วย flight ของ สยามเฟิสฯ (รวยแล้วยังทำเขียมอีก...ลูกหนี้คุณเค้าปิ๊กเครื่องตลอดนะ) นอกจากนี้ มีการลงท้ายด้วยว่า "...จะกลับมาหาเธอ" <br /><br />ระวังหูยานเน้อ !!!<br /><br />พออ่านจบ ก็นึกได้ว่า อ้าว...แล้ว <strong>"คุ้มพระยา"</strong> ที่เรานัดกันไว้หล่ะ? หายไปไหนี่? ดูซิ...ปล่อยให้เพื่อนแดนยังนั่ง "เหงียน" เอ้ย "เหงา" อยู่คนเดียวต่อไป <br /><br />แบบนี้ เค้าเรียกว่า <span style="font-weight:bold;">"หลอกให้อยาก...แล้วจากไปนี่หว่า"</span><br /><br />กลับมาเรื่องของเราต่อ...อย่างที่บอก blog นี้มัน blog ระบายอารมณ์ ใครอยากจะ <strong>"จ่ม"</strong> อะไรก็เชิญ ทำเหมือนดั่ง blog นี้เป็น "ถังบำบัดน้ำเสีย" แต่อันนี้เป็น <span style="font-weight:bold;">"ถังบำบัดอารมณ์เสีย"</span> ซะนี่ <br /><br />(แต่ของพี่ควาย ต้อง "ถังบำบัดความใคร่"....จะได้ไม่ต้องเสียไปหาเด็ก เพื่อเข้าโรงแรม ยุคนี้ อะไร ๆ ก็แพง ประหยัดหน่อยก็ดี)<br /><br />อ่านเรื่องของนักเรียนนอก (ที่เป็นเกย์ อุ๊บส์!!) กันมามากพอแล้ว ตาผม <span style="font-weight:bold;">"จ่ม"</span> บ้างเถอะ...<br /><br />เรื่องจะ <span style="font-weight:bold;">"จ่ม"</span> คือเรื่องของงาน<br /><br />ตัวกระผมเอง ทำงานมาแล้วปีนี้ก็ปีที่ 8 แล้ว เจอทั้งหลายรูปแบบ ทั้งเป็นลูกน้องเค้า เป็นหัวหน้าเค้า เป็นลูกจ้างเค้า เป็นนายจ้างชาวบ้าน ลูกค้างี่เง่า ลูกค้าเก่ง ฯลฯ<br /><br />คงเพราะทำมานานแล้วมั้ง...บางเหตุการณ์ที่เคยผ่านมาแล้วเมื่อหลายปีก่อน มันมาเกิด <span style="font-weight:bold;">"ซ้ำรอย"</span> เดิมก็เกิดอาการจำไม่ได้ (ได้แค่รู้สึกคุ้น ๆ)<br /><br />เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า...<br /><br />ทางบริษัทเก่าผม เค้าได้ทำการจ้างกระผม และทีมงานเค้าไปทำงานให้เค้า โดยหน้าที่หลักของผมคือ Project Leader (หรือย่อ ๆ ว่า PL) โดยร่วมงานกับคนของเค้า ซึ่งหน้าที่เป็น Project Manager (หรือย่อ ๆ ว่า PM) ให้กับลูกค้าแห่งหนึ่ง (ง่าย ๆ คือ ผมไป sub บริษัทเก่าตัวเองอีกที ว่างั้น)<br /><br />สำหรับคนที่ไม่เคยสัมผัสงานด้าน IT จะงงว่าไอ่พวก PM/PL เค้าทำอะไรกันบ้าง? หน้าที่ของ PL หลัก ๆ คือ คุม schedule ของ project ให้อยู่หมัด ไม่ให้มี delay หรือถ้าจะ delay จะแก้ไขอย่างไร? ส่วน PM เป็นหัวหน้าทีมใหญ่คอยประสานงานกับลูกค้า (ภายใต้ 1 PM มี PL หลายคน...แบบว่า โปรเจ้คมันใหญ่)<br /><br />ส่วนตัวเองนั้น ทำหน้าที่ตั้งแต่ระดับ PG (หรือ Programmer) เป็น Consult (ทำหน้าที่แนะนำลูกค้าในการใช้งานโปรแกรม หรือติดตั้งระบบ) เป็น PL เป็น PM มาหลายโปรเจ็คแล้ว ก็คิดว่า...รู้หน้าที่ตัวเองดีพอ สมควร<br /><br />แต่...มันดีปัญหา เพราะทำงานในโปรเจ็คนี้ โดนด่าตลอดจากท่าน PM ซึ่งถ้าด่า หรือว่าจากการที่เราทำผิดจริง ๆ เช่น เรื่องมาสาย (ไป 2 นาที 5 นาทีบ้าง) อันนี้ยอมรับครับ (เพราะยังงัยมันก็สาย..จะกี่นาทีก็ตาม) แต่ที่รับไม่ได้ <br /><br />เช่น....<br /><br />อยู่ดี ๆ ก็มาบอกว่า ทีมนี้ ทำงานเลท ไม่ได้ตาม schedule ที่วางไว้?? <br /><br />อ้าว...เล่นเอางงเลย เพราะ schedule ที่มึงด่านะ อยู่ในมือกู<br />งานทุกขั้นตอน ก็ได้ตาม schedule บางอันล้ำหน้าด้วยซ้ำ !!<br /><br />"เอ่อ...พี่เอา schedule อันไหนมาครับ"<br />"schedule ที่ตกลงกันไว้ไง" ท่าน PM ตอบ<br />"เอ่อ...ก็นี่ไงครับ (พร้อมยื่นกระดาษแผนงานให้)"<br />"ไม่ใช่...เอาที่พี่คุยไว้ตอนเดือน เมษา ซิ ก่อนที่จะเริ่มงานนะ" ท่าน PM ให้ความกระจ่าง<br /><br />-"-<br /><br />คิดได้ไงว่ะ...schedule บ้านป้ามันแล้ว....เอาของที่ไหนมาว่ะ ไม่เห็นจะรู้เรื่องด้วยเลย<br /><br />ยัง...ยังไม่พอ ท่านยังกล่าวต่อด้วยคำพูดที่อยากจะเอาตีนยัดปากเป็นอย่างยิ่ง<br /><br />"นี่...งานของทีมนี่ ล่าช้ามากเลยนะ หัดตั้งใจทำงานกันหน่อย ช่วย ๆ กันหน่อยซิ...เพราะ schedule งานเราจะต้องเสร็จกลางเดือน 8 นะ" <br /><br />(แต่ schedule จริง ๆ เสร็จสิ้นเดือน 9...และเป็น schedule ที่โหดมาก เพราะงานเยอะ แต่บีบอัด schedule แบบให้ superman ลงมาทำ)<br /><br />เท่านั้น ของขึ้นปรี๊ด !!!<br />"ถ้าพี่จะให้ผมทำ คงต้องให้คนอื่นมาทำแล้วนะครับ" (คือยังงัยก็ไม่ใช่กู)<br /><br />นับแต่นั้นมา..ความสัมพันธ์ของท่าน PM กับคุณ PL ก็หนักข้อขึ้นทู๊กที<br /><br />ท่าน PM ก็เป็นคนที่เอาอารมณ์ทำงานเป็นหลัก ไม่ชอบให้ใครขัดใจ...มันก็เลยหาทางกำจัดคุณ PL ตลอดเวลา<br /><br />ไอ่คุณ PL ก็หัวแข็ง ไม่ยอมคน...เมื่อเห็น PM ทำแบบนี้ก็เกิดอาการงัดข้อขึ้น สูตรแรกที่นำมาขัดข้อ ก็นำมาจาก Idea <a href="http://saravuths.blogspot.com/">ท่านเจ้าของ blog</a> นี่แหละ นั้นคือ "การตั้งฉายา" และฉายาที่ท่าน PM ได้รับจากกระผมคือ <span style="font-weight:bold;">"อีตุ๊ด"</span> <br /><br />คงไม่ต้องบรรยายสรรพคุณของท่าน PM มากหรอกนะ...ว่ามันเป็นไง? (คิดว่า ฉายานี้ clear)<br /><br />น้อง ๆ ผู้หญิงที่เค้าทำงานใน project นี้ต่างถามผมว่า "เค้าเป็นตุ๊ดจริงเหรอ" <br />คำตอบจากผมคือ "เค้าคงเป็นทอมที่เหมือนผู้ชายมากมั้ง" <br /><br />ท่าทางมันดูไม่ออกแค่ว่า มันเป็น "ตุ๊ด" หรือ "เกย์" เท่านั้นแหละ !!!<br /><br />นอกจากนี้...ยังมีฉายาเพิ่มเติมอีกเช่น "อีตุ๊ดโรคจิต" "อีตุ๊ดบ้าอำนาจ" "อีตุ๊ดฮิตเล่อร์" ฯลฯ วิธีการนี้ทำให้สบายใจไปเบื้องต้น<br /><br />หลังจากนั้น คุณ PL ก็ทำการขัดใจท่าน PM เรื่อย ๆ เพราะรู้ว่ามันไม่ชอบ...<br />ท่าน PM ก็พยายามหาทางกำจัดคุณ PL เรื่อย ๆ ตั้งแต่หาคนอื่นมาทำหน้าที่นี้แทน ส่งคนของตัวเองลงมาอยู่กับคุณ PL เพื่อจะได้รวนเครื่องคุณ PL <br /><br />เรื่องราวการงัดข้อก็ดำเนินต่อมาเรื่อย ๆ จนกระทั่งวันพุธที่ผ่าน...คุณ PM ก็สั่งฟ้าผ่าลงมาว่าให้ไอ้คุณ PL ออกไป เพราะฉันได้ PL ใหม่แล้ว<br />.....<br />....<br />...<br />..<br />.<br />เย้...ดีใจอิ๋บอ๋ายเลย ใครทำงานให้ลูกค้าเจ้าก็เหนื่อยทุกวันอยู่แล้ว เพราะว่า งานหนัก(ให้ทำตั้ง 40 processes) + schedule ก็บีบ (งานนี้ให้เวลา 4 เดือนนับแต่ design, develop, testing และ Implement) + ลูกค้างี่เง่า(คิดอะไรก็ไม่รู้ และคอยตั้งกฏงี่เง่าเต็มไปหมด)<br /><br />ท่าน PM คงคิดว่าผมคงเสียใจที่ไม่ได้เป็น PL ว่ะ ฮ่ะ ฮ่า อีตุ๊ดเอ้ย...มึงคิดผิดแล้ว !! <br /><br />และนี่คือนานาทัศนะหลังจากได้ทราบข่าวว่าผมโดนปลดออก<br /><br />* พี่จิตร: แผนแกหล่ะซิ ฉันรู้ว่าแกไม่อยากทำ เลยหาเรื่องให้เค้าไล่ออก<br />* พี่อ๋อ และพี่กำพล: เอ็งไม่ยอมอะไรท่าน PM มันหล่ะ...ถึงได้โดนไล่ออก<br /><br />ท่านพี่แต่ละท่านคิดกันได้ไงนี่....<br /><br />แต่ที่น่าเจ็บใจคือ...ท่าน PM ตุ๊ดเดินไปอวดศักดาไปทั่วว่า "พี่ไล่ไอ่เต้มันออกจากโปรเจ็คหล่ะ "<br />แหม...กลัวไม่รู้ว่ามึงเก่ง อีตุ๊ดเอ้ย<br />คนอย่างกู..นายยี่ปุ่นยังเกรงใจ มึงเป็นใครว่ะ<br /><br />นึก ๆ แล้วอยากทำอย่าง "เพื่อนหมัก" คือ ทำงานไป เปิดเพลง "เกลียดตุ๊ด" ของวงซีเปียร์ไปจริง ๆ<br /><br />"เกลียดตุ๊ด เกลียดตุ๊ด <br /> เกลียดตุ๊ด...โว้ย !!!"<br /><br /><object id="objMediaPlayer" classid="CLSID:22d6f312-b0f6-11d0-94ab-0080c74c7e95" width="300" height="70" type="application/x-oleobject"codebase="http://activex.microsoft.com/activex/controls/mplayer/en/nsmp2inf.cab#Version=6,4,5,715" standby="Loading Microsoft Windows Media Player components..." ><br /> <param name="src" value="http://www.icygang.com/jukebox/asx_file/Mad_about_indy-sepia-gliad_tud_live_version.asx"><br /> <param name="CONSOLE" value="one"><br /> <param name="ShowControls" value="true"><br /> <param name="ShowStatusBar" value="True"><br /> <param name="ShowDisplay" value="false"><br /> <param name="autostart" value="true"><br /> <param name="AnimationAtStart" value="false"><br /> <param name="BACKGROUNDCOLOR" value="#ffffff"><br /> <param name="CENTER" value="true"><br /> <param name="autoSize" value="false"><br /> <param name="displaySize" value="0"><br /> <embed src="http://www.icygang.com/jukebox/asx_file/Mad_about_indy-sepia-gliad_tud_live_version.asx" type="application/x-mplayer2"pluginspage="http://www.microsoft.com/Windows/MediaPlayer/" name="objMediaPlayer" width="300"autosize="false"showdisplay="false"displaysize="0"height="70"center="true"autostart="True"></embed><br /></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115063373099366631?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1150598122470540462006-06-17T19:27:00.000-07:002006-06-17T19:35:22.480-07:00คนมันซวย<br /><br /><br />วันนี้ตื่นแต่สาย 8:42<br /><br />ตั้งใจว่าจะส่งงานก่อนเช้า แต่เผลอหลับ<br /><br />ตั้งใจว่าจะส่งงานก่อนเที่ยง แต่ขี้เกียจ<br /><br />เลยตั้งใจว่าจะไปโรงเรียนในวันเสาร์ เพื่อทำงานให้เสร็จ<br /><br />ออกจากบ้านสิบโมง ปรกตินั่งรถไปโรงเรียนด้วยรถไฟใต้ดินหนึ่งชั่วโมง<br /><br />วันนี้รถไฟใต้ดินเสีย<br />ไปได้สามป้าย ต้องออกไปต่อรถบัส<br />ลงจากรถบัสแล้วก็ต้องมานั่งรถไฟใต้ดินต่อ<br />รวมเวลาร่วม หนึ่งชั่วโมงครึ่ง<br /><br /><br />หิว ก็หิว กะว่าจะไปหาอะไรกินที่โรงเรียน<br /><br />ไปถึงโรงเรียน ทุกอย่างปิด ร้านอาหารไม่เปิด<br /><br />ไปถึงห้อง Lab ห้อง Lab ถูก locked เพราะว่าเป็นวันเสาร์<br />และห้องทำงานใหม่เป็นห้องเล็กในห้องใหญ่ ห้องใหญ่ Lock ก็เลยเข้าไปห้องทำงานตัวเองไม่ได้<br /><br />ไปโรงยิม อยากจะออกกำลังสักหน่อย ก่อนกลับ ไหน ๆ ก็มาแล้ว<br /><br />โรงยิมปิดเพราะพรุ่งนี้เป็นวันพ่อ<br /><br />กลับบ้าน<br /><br />รถบัส รถไฟ้ใต้ดิน รถบัส รถไฟใต้ดิน<br />ใช้เวลาเกือบสองชั่วโมง<br /><br />ถึงบ้านหิว แต่เพลีย<br /><br />นอนดีกว่า<br />ตื่นอีกที<br /><br />บ่ายสี่ ออกไปกิน Mc<br /><br />กลับบ้าน<br /><br />ขี้เกียจ<br /><br />หกโมงครึ่งไปทำกับข้าว<br />สักพักก็มีคนมากินด้วยที่บ้าน<br />ดูหนัง...<br /><br />แต่ไม่ดูอยากทำงาน<br /><br />มานั่งโต๊ะทำงาน<br /><br />ขี้เกียจ<br /><br />เขียน Blog<br /><br />ขณะ นี้เวลา 10:31<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115059812247054046?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>pCnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1150429426497179402006-06-15T20:33:00.000-07:002006-06-15T20:45:14.196-07:00จดหมายลูกโซ่<br /><br /><br />>Copy ไป paste ลงในอีเมลใหม่<br />>จากนั้นเปลี่ยนคำตอบทั้งหมดให้เป็นคำตอบของตัวเองซะ<br />>แล้วส่งไปให้กลุ่มคนกลุ่มใหญ่ที่รู้จัก (ก็เพื่อนๆของคุณเองนั่นแหละ)<br />>รวมทั้งส่งกลับให้คนที่ส่งอีเมลนี้มาให้คุณด้วย เรื่องของเรื่องก็คือ<br />>คุณจะได้เรียนรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับเพื่อนคุณมากขึ้น หลังจากนี้<br />>เชื่อเถอะว่าทั้งสนุกและง่าย<br /><br />1. หนังสือเล่มล่าสุดที่อ่าน<br />>A Million Little Pieces<br />> เรื่องจริงของชายติดเหล้า มีสี่ร้อยกว่าหน้าอ่านไปได้หกสิบหน้าแล้ว<br /><br />2. ภาพยนตร์เรื่องล่าสุดที่ไปดู ไปดูกับใคร? ที่ไหน?<br />> หนังเรื่องสุดที่ดูได้จนจบ ชื่อ แฟนฉัน<br />> นั่งดูกับ พี่ พ และคนอื่น ๆ ที่ Home Theater ส่วนตัว คริ คริ<br /><br />3.เพลงที่ชอบฟังที่สุด เป็นเพลงอะไร ของใคร<br />>ตอนนี้ชอบ ไม่อยากนอนคนเดียว ของมาช่า<br /><br />4. เพลงข้อ 3 ร้องว่าอะไร ขอท่อนเด็ดหน่อยจิ<br />> อยากได้ยินเสียงนั้นอีกครั้ง<br />> เสียงลมหายใจใครบางคนที่เคยเข้ามาซุกตัวในผ้าห่มผืนเดียวกัน<br /><br />5. เพลงที่ฟังแล้วรู้สึกว่าซึ้งที่สุด ทำไมล่ะ<br />> ยังจำไว้ อิทธิ พลางกูร<br />> อิทธิตายแล้ว<br /><br />6. ข้อดีของคุณ<br />> เป็นคนที่พยายามทำดี<br /><br />7. แล้วข้อเสียล่ะ<br />> พยามทำดีแต่ไม่สำเร็จ<br /><br />8. แล้วมองคนอื่นยังไง<br />> ใช้สายตามอง บวกทัศนะคติส่วนตัวนิดหน่อย<br /><br />9. wallpaper ที่คอมพิวเตอร์เป็นรูปอะไร<br />>การ์ตูนรูปนกเพนกวินสามตัว ปิดปาก ปิดหู ปิดตา<br /><br />10. สถานที่ที่อยากไปมากที่สุด<br />> กลางใจเธอ<br /><br />11. คำพูดติดปากที่พูดประจำเลย<br />> เฮ้ย...<br /><br />12. บอกสเปกหนุ่ม หรือสาวในอุดมคติ<br />> ยังไงก็ได้ "เข้า"กันได้ก็พอ<br /><br />13. มีโทรศัพท์ถึงคุณกี่ครั้งใน 1 วัน<br />> เกินห้า<br /><br />14. ใครโทรหาบ่อยที่สุด<br />> น้องสาว<br /><br />15. ตั้งเป้าหมายในชีวิตว่าจะเรียนถึงระดับไหน<br />> วศบ คอมพิวเตอร์ มช.<br /><br />16.ถ้าถามเรื่องความรัก คิดยังไงกับประโยคที่ว่า "รักคนที่เขารักเราดีกว่า"<br />>เฉย ๆ<br /><br />17. เพื่อนเราแอบชอบแฟนเราจะทำยังไง<br />> แอบชอบเพื่อนเรากลับ<br /><br />18. ถ้าเลิกกับแฟน อกหักรู้สึกอย่างไร แล้วจะทำยังไง<br />> เสียใจ ก็คงต้องทำใจ<br /><br />20. มีเรื่องอะไรไม่สบายใจอยู่ตอนนี้หรือเปล่า<br />> ขี้เกียจทำงาน (ข้อสิบเก้าหายไปไหน)<br /><br />21. ถ้าขอพรได้สามข้อ จะขออะไร<br />> 1.2.3 ขอให้ทุกๆ คนมีความสุข<br /><br />22. คุณคิดว่าคนเราเกิดมาเพื่ออะไร<br />> เกิดมาเพื่อสร้างประวัติศาสตร์<br /><br />23. เลี้ยงรุ่นครั้งต่อไปเมื่อไหร่<br />> สิงหานี้เจอกัน<br /><br />24. คิดไงกับเพื่อนที่โรงเรียน หรือมหาลัยเหรอ<br />> กูรักมึง<br /><br />25. ฝากอะไรถึงคนที่ส่งถึงคุณไหม<br />> ทำไมมีชื่อผมอยู่ด้วยอ่ะ<br /><br />26. ฝากอะไรถึงคนที่คุณจะส่งถึง<br />> ตอบ ๆ ไปเหอะ ใช้เวลาไม่ถึงสิบนาที<br /><br />27. คิดว่ามีใครจะตอบไหมอ่ะ<br />> ยาก<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115042942649717940?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>pCnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1150252687886179262006-06-13T19:28:00.000-07:002006-06-13T19:38:07.900-07:00เมื่อคืนนอนคอนโดที่นนท์ ออกมา 7 โมงเช้า รถติดดดดดด มากกกกกก สาดดดดด กว่าจะถึง office ก็ 8 โมงครึ่ง<br />จะกลับลำปางเย็นวันพุธนี้แร้วเว้ย จอง flight 20.30 สยามเฟิสที่วัดเสมียน ดีใจเว้ย หลังจากที่ติดงาน support มานานได้กลับซะที<br />กลับ กลับคืนสู่ยังรัง ดั่งที่หวังนานมา จะกลับมาหาเธอ ...... เย้เย<br /><br />เออ ขอแก้ตัวเอ้ยอธิบายชี้แจง ที่เมื่อก่อนที่ชอบไป วิ่งๆๆๆๆ หน้ามอ เพราะมันไม่รู้ทำงัยอ่ะ ตอนนั้นเครียดก็เครียดทำอารายไม่ได้ดั่งใจ ก็เรยเลือกที่จะวิ่ง เผื่อมันจะตามกรูไม่ทัน พอวิ่งแร้วอดีนาลีนหลั่ง โอ้เย้ มันเยี่ยมมากเรยว่ะ มาถึงตอนนี้ไม่ค่อยได้วิ่งแร้ว ร่างกายไม่เฟิมเรย ว่างๆไปวิ่งด้วยกันที่สวนรถไฟนะไอ่เต้<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115025268788617926?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>jackyhttp://www.blogger.com/profile/05770445539989909538noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1150241780215868882006-06-13T16:29:00.000-07:002006-06-13T16:36:20.216-07:00ทำได้แล้วโว้ย....<br /><br /><br />ในรอบสามเดือนมานี่ วันนี้โต้รุ่งได้แล้ว เริ่มทำงานตั้งแต่สี่ทุ่มแต่ไม่มีสมาธิ<br />พอถึงตีหนึ่งขอนั่งสมาธิแล้วหลับสักงีบ<br /><br />ตีสามตื่นมา นั่งทำงานต่อ<br />แล้วก็<br /><br />นั่งทำงานต่อ<br /><br /><br />ตอนนี้ทุ่มนึงแล้ว<br />ยังไม่ได้นอนเลย<br /><br />วันนี้ได้ย้ายห้องทำงานอีกแล้วอ่ะ เหนื่อยฉิบ...<br /><br />ทำไมดวงกูนี่อยู่ที่ไหนก็ต้องย้ายไปย้ายมาอย่างนี้ฟ่ะ<br />อยู่เมกานี่ย้ายบ้านไปแล้วประมาณห้าหกครั้ง ครับรถกระเตงๆ มาจาก Co สองพันสามร้อยไมล์<br />แล้วก็ขับรถกระเตง ๆ กลับอีกสองพันสามร้อยไมล์<br /><br />แค่ที่ทำงานเฉพาะในมหาวิทยาลัยนี้ก็ย้ายมาครั้งนี้เป็นครั้งที่สาม และเดี๋ยวต้องย้ายกลับวันศุกร์อีกเป็นครั้งที่สี่<br /><br />วันที่หนึ่ง กค. ย้ายบ้าน ไปอยู่บ้านริมทะเล กับ พี่ พ<br />สวีท แน่ ๆ มึง<br /><br />วันนี้ เหนื่อยอ่ะ Present คนเดียวประมาณสามชั่วโมง<br />สนุกระกำสุด ๆ<br /><br />พรุ่งนี้จะมาเล่าเรื่องงานวิจัยตามประสาชาวบ้านให้ฟัง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115024178021586888?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>pCnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1150209403105514322006-06-13T06:20:00.000-07:002006-06-13T07:36:43.193-07:00จริง ๆ จะว่าไป...blog นี้มันแปลก ๆ จริงด้วย....ทำไม ไม่เห็นให้มันใส่หัวข้อฟะ (สงสัยมีแต่ <strong>"หัวเหน่า"</strong> !!! "หัวข้อ" ไม่มี) ถ้าไม่มีหัวข้อ แล้วกรูจะเขียนให้มันได้เรื่องได้ราวยังงัยฟะ<br /><br />หัวข้อนั้น เปรียบเสมือนเส้น Guideline ในวิชา drawing ทำให้สามารถเขียนแบบได้ง่ายขึ้นฉันใด<br />หัวข้อก็เปรียบเสมือนเส้น Guideline ในการเขียน blog ฉันนั้น<br /><br />ถ้าไม่มี อาจจะทำให้เขียน blog ได้ไขว้เขว้ได้...ดังนั้น อยากให้ blog นี้มีหัวข้อ :~<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />เปิดมาทีไร....เห็นแต่คุณ pC มา post....เจ้าของ blog ไม่เคยได้ post ซักแอะ...แต่ก็ยังดีที่เจ้าของมันยังได้ comments บ้าง<br /><br />สรุปแล้ว blog นี้มันของใครกันแน่ว่ะ ?!?<br /><br />พอมาดู comments ยิ่งไม่ค่อยมีคนมาเม้นต์เท่าไหร่เลย...ว่า <a href="http://siwawongw.blogspot.com/">blog เรา</a>มีคนมาเม้นต์น้อย ๆ แล้วนะ...ก็ยังมีคนมาเม้นต์บ้าง <br />(จริง ๆ แล้ว <a href="http://siwawongw.blogspot.com/">blog เรา</a> เน้น counter ที่ไม่ใช่ counter brazia นะ นับแต่ทำ counter มาได้แต่กลางเดือน Apr'06 ตอนนี้ทะลุ 2,200+ แล้ว แสดงว่าวัน ๆ หนึ่ง มีคนเปิดดู <a href="http://siwawongw.blogspot.com/">blog เรา</a>เยอะเหมือนกันแฮะ)<br /><br />ยิ่งพอไปเปิดดู blog เพื่อน ๆ...แต่ละคนเมนต์เยอะโคตร ไม่ว่าจะเป็น<a href="http://project-ile.net/NungNing/">คุณหนุงหนิง </a>หรือ<a href="http://kridyimyam.storythai.com/">น้องกริด </a> จริง ๆ แล้วไม่ต้องอะไรหรอก....ขนาด blog ของ<a href="http://project-ile.net/lulu/blog/">ป๋า พ.</a> ยังมี comments เยอะกว่า blog นี้ซะอีก (ขนาด blog แกไม่มีอะไรโคตร ๆ แล้วนะ)<br /><br />สงสัย blog นี้จะเป็นขยะของโลก cyber ชิ้นใหม่ขึ้นมา...อย่างที่ pC เคยกล่าวไว้ตอนต้น<br /><br />(ปล. <a href="http://project-ile.net/NungNing/">หนิง</a> กับ <a href="http://kridyimyam.storythai.com/">กริด </a>ครับ วันนี้ พี่โปรโมต blog น้อง ๆ แล้วนะครับ ขอค่าโฆษณาด้วยจ้า ^0^)<br /><br />สรุปแล้ว...มีคนอ่านไหมว่ะ blog นี้นี่ นอกจากท่านเจ้าของ blog และ co-editor นี่ <br />ยังมีใครอ่านมันไหมฟ่ะ ?!?<br /><br />ถ้าไม่มีใครอ่าน...จะได้บ่นให้เต็มที่หน่อย :P<br /><br />ขอบ่น...วันนี้เป็นวันหยุดของเหล่าบรรดาพนักงานบริษัทใน กทม. และเหล่าข้าราชการทั้งประเทศ<br />อยู่ดี ๆ ก็มีวันหยุดมาให้เฉย....เกิดเป็นข้าราชการเมืองไทยมันดีอย่างนี้นี่เอง...<br />พอเห็นแล้ว....ก็เกิดจะอยากจะขอเสียภาษีทุกชนิด (ไม่ว่าจะเป็น ภงด.1 ภงด.3 ภงด.50/53 และภงด.90) เข้า รพ. คนปัญญาอ่อน หรือมูลนิธิเด็กยากไร้ซะยังจะดีกว่า<br /><br />แต่มันทำไม่ได้...อ่ะ ๆ หยวน ๆ ไปแล้วกัน (นิสัยคนไทยอีกแล้วตู...หยวนตลอด !!!)<br /><br />วันหยุด วันหยุด วันหยุด....ชาวบ้านเค้าหยุดกันหมด ทำไมตูต้องทำงานด้วยว่ะ?<br />เจ้า pC มันบอกว่าเหงา ๆ แต่ blog ของตัวเองไม่ยอม up มา up blog ของแจ็คตุ้ยทุกวั๊น ทุกวัน<br />หรือว่า pC มันจะ "จุ๊กกรู้" แจ็คตุ้ยว่ะ...<br /><br />อ้าว...แจ๊คเอ้ย เกิดมามีกรรมจริง ๆ ขนาดเพื่อนสนิทยังจะ "จุ๊กกรู" เลย หึ ๆ ๆ <br /><br />ทำงานตั้งแต่ 10 โมงครึ่ง จนนู้น 5 โมงนิด ๆ ถึงเลิก (จริง ๆ ตื่นแต่ 8 โมงเช้า แล้วไปถึงลูกค้า 10 โมง)<br />เลยไถ<a href="http://siriwanrec.blogspot.com/">พี่เล็ก</a>ให้เลี้ยง Swensense ฟรีเลย (-/\-) <br /><br />พูดถึง<a href="http://siriwanrec.blogspot.com/">พี่เล็ก</a>...นี่ก็อีกคน blog ไม่เคย up เลยตั้งแต่เปิดปีมานี่ ไม่รู้มัวทำไรอยู่ <br /><br />ได้อู้งานนิดหนึ่งหล่ะ...นั่งรถกลับ<br /><br />แต่ไม่ใช่กลับบ้านนะ...กลับมาลูกค้าอีกเจ้า 2 ทุ่ม<br /><br />มาทำงานต่ออีก....เห้อ เบื่อจริง ๆ ชีวิตตู<br /><br /><br />พูดถึงเบื่อชีวิต...ทำให้นึกถึง<a href="http://saravuths.blogspot.com/">ท่านเจ้าของ blog</a> จริง ๆ นอกจากมีการแก้ความเครียดด้วยวิธี <strong>"วิ่ง"</strong> <strong>"วิ่ง"</strong> และ <strong>"วิ่ง"</strong> พร้อมทั้งแก้อาการปวดหัวด้วยการเอา <strong>"เคาท์เตอร์เพนท์"</strong> มาทาถู ทาถู ที่ขมับ(ด้วยเหตุผล มันหอมดี) <br /><br />มันเคยบ่น ๆ ว่าเกิดมาเป็นคน มันช่างแสนลำบากนัก...เลือกได้ <strong>ขอเกิดเป็นหมาดีกว่า</strong> เพราะเห็นหมานอนสบาย ๆ ไม่มีความเครียด ไม่ต้องสอบ static ไม่ต้อง etc. <br /><br />อีกวันก็บอกว่า <strong>เกิดเป็นแมวดีกว่า</strong> เพราะท่าจะสบายกว่าหมา วัน ๆ เอาแต่กินอาหารที่คนเอามาให้<br /><br />และมันเปลี่ยนทุกวันว่า เกิดเป็น ไอ่นี่ ไอ่นั้น ไอ่นู้น สบายกว่า ๆ เรื่อย ๆ<br /><br />สรุป เกิดเป็นอะไรแล้วสบายว่ะ...<br /><br />คิดมากไป ก็เยี่ยวเหลือง...สู้ก้มหน้าก้มทำงานไปดีกว่า จะได้พ้นพ้นร้อนซะที<br /><br />พรุ่งนี้แล้วซินะ...วันแรกของการทำงาน หลังจากหยุดเต็มมา 4 วัน<br /><br />บ่นพอหล่ะ...<strong>เอ้า KAMBUTE !!! สู้โว้ย !!</strong><br /><br />ปล. pC กรุณาอย่ามา post วันเดียวกันซิ post กันคนละวันจะคนอ่านจะได้ไม่สับสน <br />มันยิ่งไม่มีหัวข้อให้ refer อยู่<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115020940310551432?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1150162269451143182006-06-12T18:01:00.000-07:002006-06-12T18:34:45.503-07:00วันที่เหงา.... กับ.. ฉัน คนเดียว...<br /><br /><br />วันนี้ตื่นตีสี่ว่ะ<br /><br />ความจริงก็เพิ่งเข้านอนเมื่อตีหนึ่ง ทีแรก ว่าจะนอนสักชั่วโมงแล้วรีบตื่นมาปั่นงานให้เสร็จ<br />งานมันพอกหางหมูจนหมูจะเป็นริดสีดวง อยู่แล้ว (เกี่ยวกันไหมว่ะ)<br />เอาเป็นว่างานเหลือเยอะก็แล้วกัน<br /><br />จนแล้วจนรอดก็นอนไปถึงตีสี่แล้วก็ต้องตื่นขึ้นมาด้วยความสะดุ้ง และเสียงกรนจากพี่ห้องข้างๆ<br />ตีสี่แล้วหรือว่ะ<br /><br />จะตื่นมาทำไร<br />ตื่นมาทำงาน เดี๋ยวคนเขาก็ตื่นกันทั้งบ้าน<br />จะไปที่โรงเรียนรถไฟฟ้ามันก็ยังไม่ทำงานจะไปได้ไง<br /><br />เลยไปเอา Paper มานั่งอ่าน นอนอ่าน<br />แล้วก็หลับต่อ<br /><br />ตื่นอีกที เจ็ดโมงอืมเจ็ดโมงแล้วเหรอ<br />ทำไรดีว่ะ<br /><br /><br />นอนต่อดีกว่า<br /><br /><br />แปดโมง คนงานก่อสร้างอะไรกันไม่รู้ ตรงหัวนอนพอดี<br />เครื่องจักรดังหึ่ง ๆ ๆ ๆ<br /><br /><br />คนจะนอนโว้ย คนจะนอน<br /><br />พยายามข่มตานอน<br />ใจก็คิดว่างานก็เหลือเยอะ พยายามเรียงลำดับงานในหัว<br />หึ่ง ๆๆ ๆ ๆ ๆ<br /><br /><br />รู้สึกตัวอีกที อ้าวแม่ง<br />สิบโมงครึ่งแล้ว<br /><br />ฮา<br /><br />เป็นการนอนที่ไร้ประสิทธิภาพที่สุด<br /><br />รีบจัดแจงแต่งตัวไป ไปรษณีย์ เตรียมเรื่อง Visa จะได้กลับเมืองไทย เดือน สค<br /><br />แล้วก็มาโรงเรียน<br />กำลังทำงาน<br /><br />ง่วงโว้ย<br /><br />ต่อเก้าอี้มานอน<br /><br />สักพักได้ยินเสียงก๊อก ๆ แก๊ก ๆ ที่ประตู<br /><br />รีบลุกมาทำท่าอ่านหนังสือ<br /><br />หัวหน้าโปรแกรมเดินเข้ามาตรวจความเรียบร้อย<br />พรุ่งนี้ ต้องย้ายที่ทำงาน<br />ห้องเดิมเขาจะ Renovate แปลว่าปรับปรุงอาคาร<br /><br />ตื่นได้สักพัก คุยกับหัวหน้าโปรแกรมได้สักหน่อย<br /><br />อาจารย์ที่ปรึกษาก็เดินเข้ามา<br /><br />อ้าว มาโรงเรียนด้วยเหรอ<br />ถ้ารู้ว่าอาจารย์อยู่ ผมไม่มาโรงเรียนหรอก ขี้เกียจคุย<br /><br /><br />โดย ลากตัวไปคุยงานวิจัยอีกเกือบชั่วโมง<br />สิบห้านาทีไล่งานว่าทำอะไรถึงไหน<br /><br />อยากบอกแกจัง ว่า กูไม่เอาเงินแล้วโว้ย ขอกลับบ้านมือเปล่าได้ไหม<br />ไม่รู้เป็นไร สงสัยเป็นเพราะผมทรงใหม่ของกู<br />แกมองหน้าแล้วก็ยิ้ม ๆ<br /><br />งง เดี๋ยวนี้ชอบยิ้มให้กูแปลก ๆ<br /><br />แล้วก็เปลี่ยนเรื่องไปตั้งชื่อ Paper กันดีกว่า Paper ที่จะส่งวันพุธนี้ชื่ออะไรดีหนอ <- อาจารย์ถาม<br /><br />จะตั้งชื่อเลยเหรอ ยังไม่ได้เขียนเลยนี่นะ <-- กูคิดในใจ<br /><br />นั่นแหล่ะคือ สี่สิบห้านาทีที่เหลือ นั่งตั้งชื่อเปเปอร์<br /><br />กลับห้องมาได้ แม่งหกโมงเย็นแล้ว<br /><br />วันนี้หมดไปอีกแล้วหนึ่งวัน<br /><br />รีบทำงานส่งแกนิด ๆ หน่อย ๆ<br />แล้วก็หนีออกไปกินข้าว<br /><br />ที่โรงเรียนไม่มีข้าวให้กินหลังหกโมงอ่ะ<br />เลยตั้งนั่งรถบัสออกไป<br />ไปต่อรถไฟฟ้า<br /><br />นั่งไป South Station<br />แปลเป็นไทยว่า สถานีขนส่งสายใต้ ก็เป็นที่รวมรถไฟและรถบัสสำหรับไปทางใต้ของบอสตั้น<br /><br />ไปกินอาหารจีน กลางสถานี ดูคนเดินผ่านไปผ่านมา เหงาพิลึก<br /><br />เสร็จแล้วต่อด้วย เดินไปร้านหนังสือ เดินเลือกอยู่นานมาก<br /><br />อยากอ่านหนังสืออ่านเล่นภาษาอังกฤษว่ะ เกิดมาไม่เคยอ่านจบ<br />ขี้คร้าน<br /><br /><br />เดินเลือกอยู่นานมาก Davici Code ดีไหม จะอ่านรู้เรื่องไหม<br /><br />เดินไปเดินมา ปวดอึ ก็ไปอึก่อน<br />แล้วก็กลับมาเลือกหนังสือใหม่<br /><br />เสร็จแล้วจึงได้เรื่อง<br />"A Million Little Pieces"<br /><br />ใครเคยอ่าน Go Ask Alice บ้างยกมึอขึ้น<br />เรื่องของเด็กสาวติดยา ที่เขียนบันทึกตามกระดาษทิชชู่ กระดาษห่อขนม และไดอารี่<br />เรื่องเศร้า ๆ อ่ะ ประทับใจสุดเห็นจะเป็นตอนที่ เขาต้องยอมเสียตัวให้กับไอ่มืดแลกยา<br />น้ำตาซืมเลย<br /><br />"A Million Little Pieces"<br />เป็นเรื่องของชายคนหนึ่งที่ติดเหล้าอ่ะ<br /><br />ท้ายปกเขียนว่า<br /><br />" At the age of 23, James Frey woke up on a plane to find his front teeth knocked out and his nose broken. Ha had no idea where the plane was headed nor any recollection of the past two weeks. An alcoholic for ten years and a crack addict for three, he checked into a treatrment facility shortly after landing. There he was told he could either stop using or die before he reached age 24. This is Frey's acclaimed account of his six weeks in rehab. "<br /><br /><br />แปลเป็นไทยว่า "มันเป็นเรื่องของหนุ่มอายุ 23 ปี ชื่อ ไอ้ฟราย บุคคลที่ตื่นขึ้นมาระหว่างการเดินทางบนเครื่องบิน แล้วรู้สึกตัวว่าฟันหน้าหักและจมูกแตกโดยไม่รู้สาเหตุ แต่ไม่ใช่แค่นั้นที่ไม่รู้สาเหตุ เหตุการณ์เกิดขึ้นก่อนหน้านี้สองสัปดาห์ ไอ่ฟรายก็จำไม่ได้เช่นกัน แม้แต่ว่า เครื่องบินลำนี้จะบินไปไหน มันก็ไม่รู้เช่นกัน นี่เป็นเรื่องของคนติดเหล้ามานานนับสิบปี ในที่สุด ไอ่ฟราย ก็เลยเข้ารับการรักษา หมอบอกว่า ไอ่ฟราย มีทางเลือกแค่สองทาง ไม่หยุดเหล้า ก็ตายในปีอีกปีข้างหน้า หนังสือเล่มนี้นี่แหล่ะรวบรวมชีวิตของ ไอ่ฟราย ในช่วงที่ได้รับการบำบัดหกสัปดาห์หลังจากนั้น"<br /><br />ข้าง ๆ ข้อความ มีรูป คุณฟราย ติดไว้ด้วย<br /><br />เมื่ออ่านและดูรูปแล้ว คิดถึงเพื่อน ของเราคนหนึ่ง<br /><br /><br />ตัดสินใจ ซื้อหน้งสือเล่มนี้มาอ่าน ด้วยเงิน 15 เหรียญ<br /><br />นั่งรถกลับมาทำงาน ที่มหาวิทยาลัย<br /><br />คืนนี้ คงไม่ได้นอนอีกตามเคยของคืนวันจันทร์<br />วันที่วันรุ่งขึ้นจะต้องมีประชุมตอนสิบโมงเช้า<br /><br />.......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115016226945114318?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>pCnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1150006155819704822006-06-11T23:05:00.000-07:002006-06-10T23:09:15.836-07:00ความรัก...<br /><br /><font color="#0000FF">ฉันได้เรียนรู้ว่า : รักแรกก็เหมือนฟันน้ำนมที่วันหนึ่งต้องหลุดไปเพื่อรอฟันแท้เข้ามาแทนที่</font> <br /><br /><font color="#00FFFF">ฉันได้เรียนรู้ว่า : คนที่รักกันจะเป็นอะไรอื่นไปไม่ได้ นอกจาก...คนที่รักกัน</font> <br /><br /><font color="#FF0000">ฉันได้เรียนรู้ว่า : บางครั้งคนที่รักกัน ก็รักกัน จนโกรธกันไม่ลง</font> <br /><br /><font color="#00FF00">ฉันได้เรียนรู้ว่า : สำหรับคนที่เข้าใจชีวิต...คนที่รักกันก็ทะเลาะกันได้ “แต่สุดท้ายก็ดีกัน” </font><br /><br /><font color="#AABBFF">ฉันได้เรียนรู้ว่า : การที่คนที่รักกันทะเลาะกัน ไม่ได้แปลว่าพวกเค้าไม่มีความสุข</font><br /><br /><font color="#00AAFF">ฉันได้เรียนรู้ว่า : คนที่รักกัน ยังไงก็รักกัน</font><br /><br /><font color="#FF00FF">ฉันได้เรียนรู้ว่า : คำว่า “แฟน” กับคำว่า “รักแท้” คนละคำกัน แต่บางครั้งก็เป็นคำเดียวกัน ถ้าคุณเจอรักแท้กับแฟนของคุณ</font> <br /><br /><font color="#998877">ฉันได้เรียนรู้ว่า : คนรักกันไม่จำเป็นต้องคุยกันตลอดเวลา</font><br /><br /><font color="#0088AA">ฉันได้เรียนรู้ว่า : “ใครๆก็ผิดพลาดได้ในอดีต รวมทั้งคนรักของเรา” </font><br /><br /><font color="#CC88AA">ฉันได้เรียนรู้ว่า : อย่าเสียดายเวลากับรักไม่แท้ ถือเสียว่าเวลาเหล่านั้น เป็นประสบการณ์ชีวิตให้เราค้นพบตัวเองมากขึ้น</font> <br /><br /><font color="#77BB33">ฉันได้เรียนรู้ว่า : ความรักยืนยงต่อไปได้ไม่จบสิ้น ถ้ามีคำว่า “เห็นอกเห็นใจ” กัน </font><br /><br /><font color="#88B3B3">ฉันได้เรียนรู้ว่า : คนที่พูดว่า “ไม่มีใครรักคุณมากกว่าผม” สักวันเค้าอาจทิ้งคุณไป</font> <br /><br /><font color="#474343">ฉันได้เรียนรู้ว่า : วิธีตัดสินว่าผู้ชายคนไหนดีที่สุดเห็นจะต้องพึ่งสิ่งเดียว “เวลา” </font><br /><br /><font color="#A8A883">ฉันได้เรียนรู้ว่า : ไม่จริงที่ผู้ชายน้อยใจไม่เป็น และผู้หญิงขี้น้อยใจกว่าผู้ชายเสมอ </font><br /><br /><font color="#CACB00">ฉันได้เรียนรู้ว่า : คนที่อยู่ด้วยกันแต่ไม่มีใจให้กัน ท้ายที่สุดก็ไม่ได้อยู่ด้วยกัน </font><br /><br /><font color="#77AABB">ฉันได้เรียนรู้ว่า : อย่าใช้เหตุผลกับคนรัก แต่ใช้ความเห็นใจกับคนรัก </font><br /><br /><font color="#EA0B0C">ฉันได้เรียนรู้ว่า : บางครั้งอารมณ์ที่หงุดหงิดก็หายไปหมดแค่ได้คุยกับคนที่เรารัก </font><br /><br /><font color="#9EA5F6">ฉันได้เรียนรู้ว่า : ความรักทำให้โลกสดใส จริงจริง </font><br /><br /><font color="#559911">ฉันได้เรียนรู้ว่า : ผู้ชายต่อสู้เพื่อให้ได้คนที่ตัวเองรักและต้องการ </font><br /><br /><font color="#3311AA">ฉันได้เรียนรู้ว่า : ถึงคนคนนึงจะดีเท่าไหร่ ตรงสเป็กตามที่เราต้องการเท่าไหร่แต่ยังไงก็ไม่ใช่คนที่เรารัก...ก็เป็นได้แค่คนที่เราได้เจอ แต่ยังไงก็ไม่ใช่คนที่เรารัก </font><br /><br /><font color="#0F88F0">ฉันได้เรียนรู้ว่า : ฉันได้รู้ว่าอย่าลองใจคนรักด้วยการพูดถึงแฟนเก่า ใช่...คุณได้รู้ว่า เค้ารักเรา แต่...เค้าเจ็บ</font> <br /><br /><font color="#880088">ฉันได้เรียนรู้ว่า : คนรักถึงเกิดมาเพื่อรักเราแต่บางครั้งก็ไม่ได้เป็น “คนรักสำเร็จรูป” เพราะฉะนั้นบางครั้งไม่อาจได้ดั่งใจเรา ต้องอาศัยการพูดและการปรับตัวเพื่อแก้ไขกัน </font><br /><br /><font color="#4F8AC1">ฉันได้เรียนรู้ว่า : เราควรจะมีวิธีบอกคนที่เรารักว่า บางครั้งบางเรื่องยังไม่ถึงเวลาที่เหมาะสม </font><br /><br /><font color="#99AABB">ฉันได้เรียนรู้ว่า : ถ้าเรายังเด็กจะคิดว่าฟันน้ำนม นั้นคือฟันตลอดไปของเรา แต่เมื่อโตขึ้นจะรู้ว่าไม่ใช่ แต่ ณ เวลานั้นเรามักคิดว่า...ใช่ </font><br /><br /><font color="#899877">ฉันได้เรียนรู้ว่า : ไม่มีใครอกหักแล้วไม่เจ็บ เหมือนถอนฟัน แต่วันหนึ่งก็หาย แต่หายแล้วจะเป็นยังไงต่อ ค่อยว่ากัน </font><br /><br /><font color="#555555">ฉันได้เรียนรู้ว่า : มนุษย์เราต้องการความอบอุ่นและครอบครัว หลายคนเมื่อขาดตรงนี้พยายามหาสิ่งอื่นมาชดเชย แต่จะพบว่ามันชดเชยกันไม่ได้ เพราะเป็นคนละเรื่องกัน </font><br /><br /><font color="#888888">ฉันได้เรียนรู้ว่า : ถ่านไฟเก่าจะเกิดได้กับคนที่เลิกกันเพราะไม่เข้าใจกันแต่ยังรักกัน แต่สำหรับคนที่เค้าเลิกกัน เพราะไม่รักกัน...”ถ่านไฟดับ” </font><br /><br /><font color="#AABBAA">ฉันได้เรียนรู้ว่า : ...ดีแล้วที่เราได้เลิกกับคนที่เราไม่แน่ใจมาตลอด เมื่อแผลหาย เราจะรู้ว่า เราทำถูกที่สุด... รึป่าว </font><br /><br /><font color="#00DDBB">ฉันได้เรียนรู้ว่า : ความรักเปลี่ยนแปลงหลายอย่างในชีวิตได้จริงจริง </font><br /><br /><font color="#99BB00">ฉันได้เรียนรู้ว่า : ความรัก...มันมีอยู่จริง </font><br /><br /><font color="#88AA55">ฉันได้เรียนรู้ว่า : ความรักเหมือนความสวย ซึ่งพระเจ้าไม่ได้ประทานมาให้คนทุกคน </font><br /><br /><font color="#446688">ฉันได้เรียนรู้ว่า : สุดท้าย...รักก็คือรัก...ไม่รักก็คือไม่รัก</font> <br /><br /><font color="#123456">ฉันได้เรียนรู้ว่า :ถ้ายังไม่รู้ว่าคุณต้องการใคร มิวิธีพิสูจน์ “เวลา” </font><br /><br /><font color="#FEDCBA">ฉันได้เรียนรู้ว่า : คนที่ไม่พูดว่า “หึง” ไม่ได้แปลว่า “ไม่หึง” </font><br /><br /><font color="#6789AB">ฉันได้เรียนรู้ว่า : ผู้ชายบางคนไปจีบผู้หญิงอื่น เพียงเพื่อประชดแฟนตัวเอง ไม่ใช่เพราะชอบจริงๆ ผู้หญิงหลายก็เป็นแบบนี้ </font><br /><br /><font color="#456789">ฉันได้เรียนรู้ว่า : ถ้ารักกันต้องคุยกันการคุยกันอย่างเปิดเผย ทำให้ไม่ระแวงกัน นั้นแหละดีที่สุด</font> <br /><br /><B><br /><font color="#AABB00">ฉันได้เรียนรู้ว่า : บทสรุปของความรักไม่ใช่การแต่งงาน นั้นเป็นตอนจบของละครเรื่องนึง แต่บทสรุปของความรักคือ <br /><br />“การที่เราสองคนได้ใช้ชีวิตร่วมกัน เติมเต็มกันและกัน ชั่วชีวิตของเรา”...</font><br /></B><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115000615581970482?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1150075461431637412006-06-11T18:08:00.000-07:002006-06-11T18:24:21.443-07:00blog ที่มีมันแปลกอย่างนึงนะ<br /><br />มันไม่ยอมให้ใส่หัวข้อ<br /><br />ก็ดี คนอ่านก็ตั้งใจอ่านจนจบก็แล้วกันว่ามันเป็นเรื่องอะไร<br /><br />การไม่ใส่หัวข้อเรื่องก็ดีอย่างนึงนะ ทำให้เขียนไปได้เรื่อย ๆ นึกอยากจะเขียนอะไรก็เขียน<br />ไม่ต้องมี theme หรือไม่ต้องคิดมากดี ว่าจะเขียนยังไงให้เกี่ยวกับหัวข้อ<br /><br /><br />วันนี้ ก็ทำงานไม่ได้อีกแล้ว ทั้งที่มีเปเปอร์อยู่สามฉบับต้องส่งวันพุธ<br />ก็ตั้งใจไว้แล้วนี่ ว่าวันอาทิตย์จะหยุด จะทำอะไรที่อยากทำบ้าง<br /><br /><br />แปลกแต่จริง นอนได้นอนดี และออกไปเที่ยวกับเพื่อน ๆ<br /><br /><br />เพราะมีน้องคนนึงต้องกลับเมืองไทย ก็เอาว่ะ ไปกินฉลองกันหน่อย เดี๋ยวน้องเขาก็กลับแล้ว<br /><br />ถ้าเป็นเมื่อก่อน คงไม่ยอมออกไปไหนนั่งทำงานอยู่บ้านท่าเดียว<br />และบางทีก็ไม่ได้งานเพราะขี้เกียจ กลายเป็นว่า งานก็ไม่ได้ เพื่อนก็ไม่ได้อีก<br /><br /><br />อืม คราวนี้เลย ไม่สนใจแล้วโว้ย ออกไปลาน้องเขาหน่อยดีกว่า<br /><br />เอ่อ.... อยู่นี่มีเรื่องแปลกอีกอย่าง ถ้ามีน้องสาว ๆ มารู้จักด้วย<br />กูจะบอกแนะนำตัว แล้วใช้ สรรพนาม แทนตัวเองว่า เรา หรือ ผม<br />แล้วเรียกเขาด้วยชื่อ เฉย ๆ ทำให้คบกันเหมือนเพื่อนมาก<br /><br />ไม่ใช้คำว่า "พี่"<br /><br />น้อง ๆ เขามาก็จะไหว้พี่เจอร์ ไหว้พี่พฤษภ์<br />ส่วนกูเขาก็เฉย ๆ โบกไม้โบกมือนิดหน่อยเป็นธรรมเนียม<br /><br /><br />แปลกดี เหมือนกัน เคยมีคนถามว่าทำไมไม่เรียกตัวเองว่าพี่หล่ะ<br />ตอบเขาไปว่า ไม่อยากเป็นพี่ ขี้เกียจไปดูแล<br /><br />ความจริงในใจอาจจะคิดว่า ไม่อยากเป็นพี่โว้ย เผื่อจะได้จีบ<br /><br />ฮา<br /><br />ก็เหมือนกันกับเรื่องที่ ไม่ชอบให้คนนอกครอบครัว เรียกชื่อเล่นจริง ๆ ว่า เอก นั่นแหล่ะ<br />แต่ ยัยน้องสาวตัวดี ดันไปบอกเพื่อน ๆ ว่า นี่อ่ะ พี่เอก<br />เพราะในกลุ่มมีคน ชื่อ แพท เพชร เป็ก ...<br />ยิ่งพอแนะนำให้ฝรั่งรู้จัก ไม่แยกไม่ได้ มันเรียก pat หมดทุกคน<br /><br />กูเลยต้องกลายเป็น คนชื่อเอก ในกลุ่มเพื่อนของน้องสาวไปโดยปริยาย<br />ฟังแล้ว จั๊กกะเดียม ยังไงบอกไม่ถูก<br /><br /><br /><br />ส่วนงานฉลองวันนี้<br />ก็ร่ำลากันไปแล้ว น้องเขาก็คงจะกลับเมืองไทยอีกประมาณสองสัปดาห์ข้างหน้า<br />ดูมีความหวังดี อายุไม่เท่าไหร่เองจะจบเอกแล้ว เก่งนะ<br /><br /><br /><br />เห็นแล้ว อยากกลับบ้านบ้างจัง<br /><br /><br /><br />จะได้มีคนเรียก เอก อย่างไม่ต้องจั๊กกระเดียม อย่างนี้<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115007546143163741?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>pCnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1150008121525624022006-06-10T23:30:00.000-07:002006-06-10T23:44:23.256-07:00อ้าว ตามกันมาเจออีกแล้ว<br /><br />ว้า<br /><br />ไม่เป็นไร เอา concept เหมือนเดิม<br /><br />ความจริงจะมีเรื่องระบายมากมาย<br /><br />เรียนจบแล้ว ก็ไม่รู้ไปไหน<br />สาว ๆ ก็ไม่รู้จะเอายังไงดี<br /><br />อยากมีลูก แต่ขี้เกียจเลี้ยง<br /><br />อยากทำงานศิลป์ แต่ไม่มีอารมณ์<br /><br /><br />แม่ง...<br /><br /><br />ช่วงนี้มีอะไรเกิดขึ้นกับชีวิตเยอะมาก<br /><br />เดือนก่อน ก่อนสอบ thesis เครียดมาก<br />เลยซื้อ CD สะกดจิตตัวเองมา<br /><br />เพื่อบอกตัวเองว่า อย่าเครียด อย่าเครียด<br /><br />และให้มีความเชื่อมั่นในตัวเอง<br /><br /><a href="http://www.frederickwinters.com/">http://www.frederickwinters.com/</a><br /><br /><br />ลองเข้าไปดูนะครับ<br />คนนี้ใช้ได้ รับรองสะกดจิตแล้วคุณไม่ตืนมาคิดว่าตัวเองเป็นไก่ แน่นอน<br /><br /><br />เขาบอกว่า<br /><br />ชีวิตคนเรานั้น ถ้ามีสิ่งใหม่ ๆ เข้ามา<br />อย่างเช่น มีรถใหม่ มีบ้านใหม่ มีคอมพิวเตอร์ใหม่<br /><br />หรือ มีแฟนใหม่<br /><br />จะต้องใช้เวลาอย่างน้อย 28 วัน ในการจะทำให้ตัวเองชิน (used to it)<br /><br />ไอ่ cd สะกดจิตนี่ก็เหมือนกัน<br />ประมาณ สามสิบนาที ที่เราจะต้องนั่งฟังการสะกดจิตต่อวัน<br /><br />และจะต้องทำ อย่างน้อย 28 วัน ถึงจะเปลี่ยนตัวเองได้<br /><br /><br />ตอนนี้คงผ่านเกิน 28 วันไปแล้ว<br /><br /><br /><br />สิ่งที่ได้มาก็คือ<br /><br />กูทำงานโต้รุ่งไม่ได้แล้ว<br /><br /><br />สี่ทุ่มแล้วก็ง่วง<br />ต้องหลับ<br /><br />ส่วนกลางวัน ก็ทำงานนะ<br />แต่ทำได้ช้ากว่าเก่ามาก ๆเลย<br /><br /><br />แม่ง ไม่เครียด<br /><br /><br />ชาชินไปแล้ว<br /><br /><br />ส่งรูปไปให้อ้อยดู<br /><br />อ้อยบอกว่า ทำไมหน้าตาโทรม ๆ<br />สงสัยว่า ไอ่ช่วง สามสิบนาทีที่โดนสะกดจิต<br /><br />มันต้องสะกดจิตให้ไปทำงานอะไรสักอย่างให้มันแน่ ๆ เลย<br /><br />ถึงได้ดูเหนื่อยขนาดนี้<br /><br /><br />อ้าว<br /><br /><br />ตกลงมันดีไหมว่ะ<br /><br />ว่า แล้วก็ไปสะกดจิตตัวเองอีกรอบดีกว่า<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-115000812152562402?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>pCnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1149958876162547032006-06-10T09:41:00.000-07:002006-06-10T10:01:16.190-07:00ในที่สุด ก็ได้เข้ามาเป็น Co-editor ของ blog นี้แล้ว....<br /><br /><br />วันนี้ <span style="font-weight:bold;">ท่านแจ็คตุ้ย</span> เจ้าของ blog แห่งนี้ได้ add <a href="http://siwawongw.blogspot.com/"> กระผม</a> เข้ามา เป็น co-editor หลังจากได้ add <a href="http://project-ile.net/TheFireFly/">คุณ pC</a> เข้ามาแสดงความเกย์ใน blog แห่งนี้แล้ว<br /><br />กระผมเองก็เป็นหนึ่งในเพื่อนสนิทของคุณเจ้าของ blog ยังไม่ทราบเลยว่ามันมี blog สองแห่ง คือที่ <a href="http://saravuths.blogspot.com/">MyBlog-MyLife-MyTrip</a> และอีกที่คือ ที่นี่ <a href="http://jacktui.blogspot.com/">The First Chapter</a> แต่อยากที่คุณ pC บอกตั้งแต่เปิดตัว blog นี้มา เจ้าของ blog ไม่เคยเขียนอะไรเลย มีแต่เหล้าโคทั้งหลาย (co-editor) มาช่วยกันเขียน...<br /><br />สำหรับ concept ของ blog แห่งนี้นะ...เจ้าตัวยังไม่รู้เลยว่า blog นี้จะวาง concept อย่างไร? ก็คงเอาตาม blog แรกที่ post เข้ามาแหละ นั้นคือ blog นี้จะเป็น blog Hardcore ตามสไตล์เก่าๆ ของเจ้าของ blog (ที่เดี๋ยวนี้ เค้าพร้อมจะเป็นเจ้าบ่าวแล้ว เค้าเลิก hardcore แล้ว...แถมทำตัวหวานแหววอีกต่างหาก) เรื่องที่จะ post คงจะหลุดโลกพอสมควร เพื่อระบายอารมณ์คนเขียน และได้ซะใจคนอ่าน...อ่านแล้วอย่าลืม comment บ้างนะ จะได้รู้ว่า คุณได้เข้ามาอ่าน blog นี้แล้ว...<br /><br />แหม...ไหว้ครูซะนานเลย เนื้อหายังไม่ได้เลย แต่ถามเรื่อง <span style="font-weight:bold;">"ขึ้นครู"</span> โปรดถามเจ้าของ blog เองนะครับ (ได้ข่าวว่าตอนนั้น ฟรีด้วย เพราะเพื่อน ๆ ออกเงินให้ อิ ๆ ๆ)<br /><br />สำหรับผมแล้ว ผมคงไม่มีเรื่อง hardcore อะไรมาเขียนเหมือนคุณ pC เค้าหรอก เรื่อง hardcore สุด ๆ ของผมก็คงเป็นเรื่องด่าไอ้บริษัทหน้าด้านที่ชื่อ Beyond Innovation (อ่านว่า บ. บียอนด์ อินโนเวชั่น จก.) ที่ชอบหลอกแ-กชาวบ้านไปเรื่อย ๆ ซึ่งอันเป็นนิสัย (จริง ๆ เค้าเรียกว่า "สันดาน" มากกว่า) ของท่านเจ้าของบริษัทฯ ทั้งสองคือ <span style="font-weight:bold;">เจ้าป้าหน้าด้าน </span>และ<span style="font-weight:bold;">เฮียอ้วนเตี้ย Bandit</span> ก็เรื่องที่ด่า ๆ ไอ่บริษัทนี้ นอกจากใน blog ผมแล้ว ก็คงเอามาด่าลง blog นี้ด้วย จะเหมือนช่วยกันด่าเยอะ ๆ เวลา search ใน google หุ ๆ ๆ <br /><br />ก็เอาเป็นว่า...วันนี้ ฉลองการเป็น co-editor ของ blog นี้ ไว้วันหลังนึกเรื่อง <span style="font-weight:bold;">"หลุดโลกแบบ hardcore"</span> ออก....จะมา post ให้อีกทีแล้วกันนะจ๊ะ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-114995887616254703?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>siwawonghttp://www.blogger.com/profile/10343704368152059150noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1148914626307911442006-05-29T07:56:00.000-07:002006-05-29T07:57:06.320-07:00สอบเสร็จแล้ว<br /><br />แต่ก็คงยังยุ่งอยู่<br /><br />ตกลงนี่เลือกทางถูกหรือเปล่าว่ะ<br /><br /><br />เอาน่า ขำ ๆ <br />อีกสาม ปี<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-114891462630791144?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>pCnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1147060050630884992006-05-07T20:45:00.000-07:002006-05-07T20:47:30.640-07:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5416/758/1600/P1010840.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5416/758/320/P1010840.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-114706005063088499?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>pCnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1146934591507263112006-05-06T09:46:00.000-07:002006-05-06T09:56:31.523-07:00เครียด ๆ<br /><br /><br />ใครคนหนึ่ง : นี่คุณ ๆ ยุ่งมากเหรอ<br /><br />ฉันเอง: อืม โคตรยุ่งเลยคุณ<br /><br />ฉันเอง: ยุ่งนะไม่เท่าไหร่ หรอกนะ แต่เครียดนี่สิ แย่เลย<br /><br />ใครคนหนึ่ง : เครียดมากเลยเหรอ<br /><br />ฉันเอง: อืม เครียดเป็น วันมามาก เลย<br /><br />ฉันเอง : ซืม เปื้อน ตลอดเวลา<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-114693459150726311?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>pCnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1146895381198324272006-05-05T23:02:00.000-07:002006-05-05T23:18:40.753-07:00ผู้ชมทางบ้าน โวตกูออกไปที !<br /><br /><br />ช่วงนี้กระแส reality show มาแรง นะครับ ความจริงมันก็แรงมาตั้งนานแล้ว แล้วมันก็ปรับปรุงไปแบบต่าง ๆ <br /><br />คงเป็นเรื่องสนุกนะครับ ที่เห็นว่าคนอื่นจะมีพฤติกรรมอย่างไรเพื่อตอบสนองกับสถานการณ์หนึ่ง ๆ<br /><br />แต่ พอเจอกับตัวเอง คงขำไม่ออกหรอกครับ<br /><br />ทีแรก ผมตั้งใจจะเขียน blog ไปเรื่อย ๆ พอกลับไปอ่าน เออว่ะ มีแต่เรื่อง depressed ๆ<br />คนอ่านก็คงไม่สบายใจตามกันไป แถมเพื่อนบ้านในหมู่บ้านก็จะแสนจะครี้นเครงเหลือเกิน<br />ในเมื่อทำใจเขียนเรื่องสนุกไม่ได้ ก็เลยหยุด (หยุดนะไม่ใช่เลิก)<br /><br />แล้วก็มารู้ทีหลังว่า ไม่ได้เขียนนี่มันอึดอัด ไม่ได้ระบาย<br />ก็เลยต้องมาเขียน blog คนอื่นที่มันไม่ค่อยมีใครอ่านแทน<br /><br />ความเครียดนี่แปลกนะครับ แต่ละคนมีวิธีเผชิญความเครียดแตกต่างกันไป<br /><br />อย่างเช่น ไอ่เจ้าของ blog นี่ มันเครียดแล้วมันก็วิ่ง วิ่งๆ แล้วก็วิ่ง<br /><br />จำได้ว่าครั้งหนึ่งผลสอบออก แล้วรู้ว่ามันได้คะแนนไม่ดี<br />แล้วมันก็หายตัวไป<br /><br /><br />เพื่อน ๆ แซวกันว่า ป่านนี้มันวิ่งไปถึงดอยสะเก็ตแล้ว<br /><br />ส่วนผม เครียดแล้วคงต้องเขียน หรือไม่ก็ผุดอารมณ์ฝั่งศิลป์ออกมาอย่างใดอย่างหนึ่ง<br />ไม่เขียน ก็ถ่ายรูป ไม่ถ่ายรูป ก็ร้องเพลง แต่งเพลงไปตามเรื่องตามราว<br /><br />ประหลาดดี<br /><br />ช่วงนี้ก็จะเรียนจบแล้วครับ<br /><br />ความเครียดมันก็ตามมาอีก<br /><br />ว่าจบแล้วไปไหน<br /><br />จบจะต่อไหม หรือจบแล้วกลับ<br /><br />ต่อก็ยาวครับ อีกหลายปีกว่าจะจบเอก<br /><br />เพื่อนๆ มันมีลูกไปหมดแล้ว<br />เดี๋ยวจะตามไม่ทัน<br />มีลูกทีหลังเดี๋ยวโดนลูกเพื่อนแกล้ง กลายเป็นเด็กขี้แง ไม่มีความสุข ก็ท่าจะยุ่งไปใหญ่<br /><br />สายพันธ์จะเสียซ่ะเปล่า ๆ<br /><br />ไอ่เต้ มันคงมาบอกประสาคนไม่เคยดู Broke Back Mountain ว่า มึงจะมีลูกได้เหรอ ?<br /><br />แต่ตอนนี้มันเครียดจริง ๆ นะ<br /><br />พับผ่าสิเอา<br /><br /><br />โวตผมออกจากเกมส์ไปทีดิ<br /><br />จะได้มีข้ออ้าง<br /><br /><br />"คุณคือจุดอ่อน ขอเชิญกลับบ้านมือเปล่าได้เลยค่ะ"<br /><br />ทำไมชีวิตมันไม่ชัด ๆ อย่างนี้นะ<br /><br />ป๋าเคยบอกว่า ยิ่งมีทางเลือกชีวิตยิ่งเครียด<br />เห็นท่าจะจริง<br /><br />คนที่ไม่มีทางเลือกมาก ก็กัดฟันทนยอมรับสถานการณ์ที่เป็นอยู่ แล้วมันก็ดีขึ้นเอง<br /><br />Thomas Edison คนทำหลอดไฟฟ้า หลังจากทดลองทำหลอดแตกไปหลายพัน บอกว่า<br /><br />คนทั่วไปไม่รู้หรอกว่า ได้ล้มเลิกสิ่งที่ทำไปทั้งที่จะใกล้ความสำเร็จอีกนิดเดียว<br />จริงเหรอว่ะ ! มันใกล้แค่ไหนกันเชียว<br /><br /><br />บ่นมามากแล้ว<br /><br />แล้วก็คิดว่า คงจะ keep บ่นing ที่ blog นี้ไปเรื่อย ๆ<br /><br />จนกว่าใครจะหลงมาเจอ<br /><br /><br />เจอแล้วก็ comment เสียหน่อย จะได้รู้ว่ามีใครผ่านมา<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-114689538119832427?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>pCnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19163412.post-1145813618502562702006-04-23T10:33:00.000-07:002006-04-23T10:41:34.360-07:00Happy New Blog<br /><br /><br />ดันมาเขียนเปิดตัวก่อนเจ้าของ Blog มันอีก<br />ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า Concept ที่นี่เป็นอย่างไร<br /><br /><br />แต่ไหน ๆ แล้วมันคงไม่ค่อยมีใครรู้จัก Blog นี้อยู่แล้ว<br /><br />ตั้งใจว่า อยากเขียนอะไรก็เขียน<br />เป็น Hard Core Blog ถ้าจะดี<br /><br />จะได้มีที่ระบาย<br /><br /><br />นี่กูกำลังสร้างขยะให้โลกอีกชิ้นหรือเปล่าว่ะ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19163412-114581361850256270?l=jacktui.blogspot.com' alt='' /></div>pCnoreply@blogger.com0